6
Poſſeſſoriū recuperāde ſicut dat̉ ꝯtra ſpolian.tem ⁊ ꝯͣ mādantē vel ratū habētē vel eiꝰ heredem: ita ꝯtra ſingularē ſucceſſoreꝫ in vitiū: ſiue habeat cauſam a detētore ſiue nō: vt quiaꝓpria autoritate occupauit. nō tn̄ dat̉ eademſpecies actiōis: qꝛ nō interdictū vnde vi ſꝫ cōditio ex decretali ſepe: ꝯtra ſciēter ī viciū ſucceden̄. ſed ꝯtra ignorantē ſuccedentē in vitiūdatur ꝯditio ex canone reintegranda. nō do.ant. d̓ iudi. qꝛ v. ꝟ. noͣ ſcd̓o. ⁊ ꝟ. pͥmo opponoEt quo ad predicta appellat̉ ſucceſſor in vicionō ſolū qͥ ſciens rem alienā occupat ſꝫ etiaꝫ qͥablatā ignorat: ſciebat tn̄ ad ſe nō ꝑtinere. vtnoͣ. e. c. ꝟ. venio ad glo. ⁊ vide oīno in. ꝟ. venio ad qͣrtū. vide etiā qd̓ ip̄e noͣt de reſti. ſpoſepe. colū. antepenul. ꝟ. noͣ ergo limitationeꝫvbi etiā dic̄ ꝙ remediū canonis reintegrandahꝫ locū ꝯͣ ignorātē ſuccedentē in viciumPoſſeſſoriū deducens ꝯͣ ſciēter in viciuꝫ ſpolijſuccedentē an poſſit ſuſpēdere petitorium: videt̉ ꝙ ſic. vt noͣt do. ant. in. c. paſtoralis. ī pͥn.de cau. poſ. In ꝯtrariuꝫ videt̉ qꝛ pͥuilegiū ſuſpēdi inductū eſt in odiū ſpoliātis. vt ī clemē.j. de cau. poſ. ergo ꝯtra aliū nō cōpetit. Ideodicit rota ꝙ ꝯtra tertiū nō competit. vt notatRo. ꝯclu. cxliiij. ꝓ hͦ facit ꝙ talis ſuſpēſio eſtꝯtra ius cōmune qd̓ vult actorē cōpelli ī action quam deduxit ꝑſiſtere. C. de litis ꝯteſta.aut̓. offerat̉. ergo nō debet extendi ad caſumnō exp̄ſſum etiā ſi eēt eadē ratio: ꝑ ea que noͣtIo. an. in regula q̄ a iure. ⁊ regula cōſtitutionem. li. vj. Itē nō ē eadem ratio: qꝛ magis delinquit ſpoliās qͣꝫ in viciū ſuccedēs: qd̓ patetqꝛ ſpolians tenet̉ criminaliter. l. iulia d̓ vi. Cad. l. iuliā de vi. l. ſi qͥs ad ſe fundū: qd̓ nō ē inſuccedēte in viciū qꝛ decre. ſepe nullā criminalem penā imponit ꝯtra eū. d̓ hͦ eſt tex. in. c. frequens. de reſti. ſpo. li. vj. vbi ptꝫ ꝙ pͥuilegiuꝫcōceſſum ſpoliato vt poſſit excipiēdo de ſpōliatione ſuſpēdere petitioneꝫ actoris ciuiliteragētis donec ad poſſeſſionē rei ſpoliate fueritreſtitutus ⁊cͣ. nō habet locum cōtra tertiū adquē res ſpoliata ꝑuenit Qd̓ intelligit antho.ſi etiā in viciū ſcienter ſucceſſerit: ꝯcludens ꝙdūtaxat locū habet cōtra illū ꝯtra quem competit īterdictū vnde vi ꝓ re īmobili: vel actiovi bonoꝝ raptoꝝ ꝓ re mobili nō habet locumꝯtra illum ꝯtra quem cōpetit remediuꝫ dictedecre. ſępe. vel canonis reintegranda. Et itarecte intelligēdo vult ibi Io. an. in nouel. ſuꝑꝟbo deſtitutū. non obſtat qd̓ notat Io. an. indicto. c. paſtoralis. vbi dicit ſatis dici poſſe illud pͥuilegiū ſuſpēdendi cōpetere etiam cōtratertiū quando arguit̉ dolus vel delictū eius:qꝛ id intelligo de dolo vel delicto participatocū ſpoliante: qꝛ forte ille tertiꝰ auxiliū vel ꝯſi
lium dedit ſpoliāti ad finē habēdi poſtea remſpoliatā. quo caſu lꝫ ꝓprie et ſtricte nō fueritſpoliator tn̄ late ſpoliator dici p̄t: qꝛ agētes etꝯſentientes ⁊cͣ. Et iſta fuit ratio qͣ ibi do. ant.mouet̉ ẜm quā debet dictū ſuum ītelligi. nonob. c. paſtoralis. qd̓ loquit̉ etiā de poſſeſſorioadipiſcēde in qͦ nulla arguit̉ violētia. ⁊ tn̄ quiageret tali poſſeſſorio p̄t petitoriuꝫ ſuſpēdereꝑ qd̓ videt̉ ꝙ ſuſpēſio nō fundet̉ in odio violētie nec in dolo ꝯuēti ſꝫ ſimplici pͥuilegio poſſeſſorij: quia reſpōdeo ꝙ inquantū illud. c. intelligit̉ de accumulatione poſſeſſoria ſuſpēſiua reprobat̉ talis ītellectus ꝑ multos ꝓpterpoſſeſſoriū adipiſcende d̓ quo ibi loqͥtur Id̓ointelligunt illum tex. ꝓprie de accumulatiōequādo agit̉ poſſeſſorio ꝑ quam vnū iudiciuꝫalteri accumulat̉ ⁊ adiūgitur nō autem ſuſpēditur: ⁊ ſic ītelligēdo nō obſtat Sed ⁊ ẜm alios qͥ intelligunt d̓ accumulatione ſuſpenſiuanon ob. quia ītelligūt quādo agit̉ poſſeſſorioadipiſcēde ꝯtra illū cuiꝰ dolꝰ arguit̉. ⁊ ita ītelligit ibi do. anth. qd̓ intelligo de dolo ꝑticipato vt iam dixi. ⁊ vide. jͣ. §. ꝓxi.Poſſeſſorio recuperāde ages ꝯditiōe ex canone reintegrāda etiā ī bn̄ficialibꝰ nō tenet̉ ꝓbare aliquē colorē tituli. ⁊ talis ꝯditio dat̉ nonſolū poſſeſſori ſꝫ etiā detentori qͥ poſſeſſioneꝫvel detentionē amiſit iniuſte ⁊ ſine cauſa. necreqͥrit̉ ꝙ fuit ſpoliatꝰ: nec ꝙ ad poſſeſſorē poſſeſſio vicioſe aduenerit. nec refert ꝙ ſit mediatus vel īmediatꝰ poſſeſſor. vt noͣt do. ant. in. cſepe. d̓ reſti. ſpo. ꝟ. aliud ē remediū ꝯditioniscolū. an̄penl̓. Et dicta ꝯditio hꝫ oīa remediaſuſpēſiua q̄ hꝫ ſtrictū interdictum vnde vi. etita parit exceptionē ſpoliatiōis pͥuilegiataꝫ ſicut ⁊ dictū interdictū. Nec cōtra agenteꝫ talicōditiōe p̄t opponi exceptio ꝓprietatis ſic̄ necꝯtra agentē interdicto ẜm Inno. ⁊ cal. vt noͣdo. anth. in. d. c. ſepe. iij. colū. in fi. Aduertattn̄ deducēs dictam ꝯditionē ex canone vt nōnarret ſe ſpoliatū ſicut narrat̉ in īterdicto vnde vi: qꝛ ſic narrando ſe excluderet a remediodicti canonis ꝓut ſpecialiter ꝓuidet nō ſpolato ſꝫ alit̓ iniuſte ⁊ ſine cauſa poſſeſſionē amitētibꝰ ẜm La. vt noͣt do. ant. ī. d. c. ſepe. ꝟ. aduerte tn̄ ad vnū. penul. colū. hͦ eſt veꝝ ſi acto.dicit ſimplicit̓ ſe ſpoliatū. Si aūt narret etiaꝫalia ꝟba in qͥbꝰ īcludi poſſet non ſolū interdictum vnde vi ſꝫ etiā remediū canonis reintegrāda: tūc obtineret ꝓbādo id qd̓ cōcluderetad remediū canonis lꝫ ſpolium nō ꝓbaret. vtnoͣt La. all̓. lij. Sed qd̓ dictum ē ꝯditionē p̄dictam habere remedia ſuſpēſiua q̄ habet interdictum vnde vi: ꝯtradicere videt̉ his quedixi in ꝓximo. §. p̄cedēti. Iteꝫ ꝯtradicit hisque noͣt do. ant. in. c. in lr̄is. de reſti. ſpo. viij.