P
p̄latus vel clericꝰ ſuꝑueniens: etiam ante adeptā poſſeſſionē p̄lature vel bn̄ficij pōt nomīeeccl̓ie nō ſuo intentare iudiciū poſſeſſoriū proannua penſiōe p̄deceſſoribus ſuis ſoluta ⁊ nōſubtracta. qd̓ limita niſi aliꝰ illud ius ꝑcipiendi penſionē qͣſi poſſideret. nō Ro. ꝯclu. iiij. ⁊idē noͣ. ant. de ca. poſ. cū ſuꝑ. iij. colū. in fi.Poſſeſſio tūc acqͥritur ꝑ aſpectū qn̄ tradens qͥeſt in ꝯſpectu rei eā poſſidet. Secꝰ ſi res ē vacans. no Bar. in. l. j. in pͥn. ff. de acqͥ. poſ. ⁊ noͣglo. in clemen. j. ꝟ. porro. de here. ſuꝑ v̓bo iuramentū. Hoc ītellige qn̄ rei vacātis qͥs vultpoſſeſſioneꝫ acqͥrere ſine traditione alteriꝰ adhͦ poteſtatē habētis. Sed ſi exęcutor habenspoteſtatē a iudice mittēdi in poſſeſſionem tradat ꝑ aſpectū rem quā ingredi nō p̄t: tūc acqͥritur poſſeſſio ꝑ aſpectuꝫ. ſecꝰ ſi ingredi p̄t. vtibi noͣ. Bar. Et ita limita qd̓ not ſpecu. in ti. d̓pͥmo ⁊ ſcd̓o decreto. §. nā de effectu. in pͥnci. ⁊qd̓ noͣt anth. de reſti. ſpo. cū veniſſent. ꝟ. vnūnō omitto. vltima colū. Nec dicat̉ ꝙ Bar. loquit̉ in p̄torio pignere qd̓ ſolo aſpectu conſtituit̉. qn̄ non ptꝫ ingreſſus: quaſi hͦ operet̉ fauor iudicioꝝ qꝛ nō minor ē fauor ⁊ autoritasexecutoris pape qͣꝫ inferioris iudicis. et opi.Bar. ē valde equa ⁊ optime ꝓbat̉ in. l. qͣꝫuisff. de bo. auto. iudi. po. ⁊ d̓ dam. infec. l. ſi finita. §. illud. et. §. penul. In qͥbus ptꝫ ꝙ tenucaq̄ ē magis meri facti qͣꝫ poſſeſſio. vt nōt Bar.in. d. l. j. in pͥnci. acqͥrit̉ ꝑ aſpectuꝫ in certa traditione executoris nō habētis liberū aditumad rem: ergo ꝑ eandē rōnem acqͥrit̉ etiā poſſeſſio. ⁊ hoc voluit Bar. in. d. l. j. in pͥnci. in q̄ſtione quā format de detētione. vbi q̄rit an detentio ita acquirat̉ ex traditiōe executoris factaꝑ aſpectū ſicut poſſeſſio quaſi nō dubitaueritqͥn poſſeſſio acquirat̉. ſed de detentione dubitatur qꝛ magis eſt facti. Adde limitādo Bar.qꝛ tūc demū miſſus ⁊ iuſſus mitti in poſſeſſionem ꝑ executorē: acqͥrit poſſeſſioneꝫ per aſpectū qn̄ ſtetit aliū ꝙ poſſeſſionē intrare non potuit. ⁊ ita limitat angelꝰ in. l. cū vnus. §. fina.ff. de bo. auto. iu. po. ⁊ eſt caſus in. c. cuꝫ ꝯtingat. de dolo.Poſſeſſio nō acquirit̉ mihi ꝑ amicū meo noīeintrātē ⁊ poſſidētē niſi ratuꝫ habeā. ⁊ ita ītelligit̉ regula. is poſſidet. nō Ro. ꝯclu. cxlv.Poſſeſſio ſemel habita p̄ſumit̉ vſqꝫ ad mortēꝯtinuata: niſi ꝯtrariū ꝓbet̉. noͣ Ro. ꝯcl̓. cxx.Poſſidere p̄ſumit̉ qui detinet. nota Ro. ꝯclu.clij. in fi.Poſſidētis cōditio melior ē in pari cauſa. de p̄ben. c. ſi a ſede. li. vj.Poſſeſſio recēs nō facit p̄ſumi ī bn̄ficialibꝰ bonā fidē nec iuſtū titulū. noͣ Ro. ꝯclu. iij. ⁊ Inno. c. ij. de reſti. in inte.5 3
Poſſeſſio bn̄ficij d̓r colorata ſi doceat poſſidēsde inſtitutiōe ꝑ ep̄m facta: lꝫ nō doceat de preſentatiōe ob quā fuit facta inſtitutio. no Ro.ꝯclu. clxxxiiij.Poſſeſſio ꝯtra reſeruationē papalē obtēta: eſtmeri facti ⁊ caret oī effectu ⁊ āminiculo iurisſine qͦ in bn̄ficialibꝰ poſſeſſio nō ꝓcedit. ⁊ ē inualida. vt noͣt Ro. ꝯclu. xvj.Poſſeſſioneꝫ beneficij pōt autoritate ꝓpria ingredi qͥcūqꝫ habens canonicū titulū ẜm Hoſti. ⁊ Io. an. vt noͣt ant. de cau. poſ. c. fi. xxxv.colū. de reſti. ſpol̓. in lr̄is .xxvj. colū. ꝟ. venioad vltimū. in fi. colū.Poſſeſſioneꝫ beneficij violēter ingrediēs pͥuat̉oī iure qd̓ habet in eo: etiā ſi is quem violēterexpulit occupauit iniuſte. nō Ro. ꝯclu. xvj. ⁊ꝯclu. ccclxxiiij. Secus ſi ingrediens poſſeſſionē nullā violētiā cōmittit: lꝫ ꝓpria autoritateingrediat̉. vt noͣt Ro. ꝯclu. cccc.Poſſeſſio bn̄ficij amittit̉ eo ipſo ꝙ qͥs renūciatbn̄ficio. nō Ro. ꝯclu.cccxlv. quod eſt verumin poſſeſſione iuris. ſecus in ea que eſt facti. ⁊idē in eo qui renunciat liti ⁊ cauſe et iuri ſuo.quia retinet poſſeſſionē facti. nec lꝫ ei in cuiusfauorem renūciauit apprehēdere poſſeſſioneꝫꝓpria autoritate. etſi renūcians illa poſſeſſione que eſt facti ſpolietur: reſtituitur. nō Ro.ꝯcluſi. clij.Poſſeſſionē bn̄ficij ſi quis amittit eoip̄o ꝙ cuꝫalio bn̄ficiuꝫ ꝑmutat. ideo non agit īterdictovnde vi. nec ex canone. reintegrada. nō Ro.ꝯclu. lix.Poſſeſſio in bn̄ficialibꝰ pōt haberi abſqꝫ canonica inſtitutione. ⁊ ſic defectꝰ ꝓprietatis tituli nō impedit poſſeſſionē nec effectū a ſola poſſeſſione deriuatū. noͣ anth. de reſti. ſpo. ī lr̄is.iij. colum. ꝟ. nota ꝙ contra. licꝫ autem ad poſſeſſionem habenda non requirat̉ canonica īſtitutio: requirit̉ tamē colorata ſiue titulꝰ putatiuus. vt noͣt ant. in. d. c. xij. colū. ꝟ. ad huius euidentiā.Poſſeſſio an ꝑdat̉ eoip̄o ꝙ poſſeſſor permittitaliū de facto tenere ꝑ annū negligēdo peterevide Io. an. de elec. q̄ relā. ſuꝑ ꝟbo. de nouo.⁊ vide qd̓ noͣ. de reſti. ſpo. c. j. ꝑ anth.Poſſeſſio ſeu quaſi: eiſdeꝫ modis qͥbus acquiritur eiſdem cōtrarijs ꝑditur. vnde poſſeſſioacquiſita per inſtallationeꝫ: ꝑditur per deinſtallationē: quod eſt veruꝫ quādo inſtallaturper habentē ad hoc ptātem. Si autē alius adquē non ꝑtinet deinſtallaret: nō faceret deinſtallatum perdere generalē poſſeſſionē dignitatis: ſed illius loci tm̄ vnde deinſtallatꝰ fuit.Secus ſi eſſet ſpoliatꝰ autoritate ſuꝑioris: iuris ordine ẜuato. ẜm Inno. de reſti. ſpo. ī lii.teris .xxvj. colū. ꝟ. venio ad qͣrtū.