R.i
vel ab eccl̓ia approbatū. alias lꝫ poſſeſſio ꝯcludatur: nō ſufficit ad poſſeſſionē recuperande.qꝛ euidēter iniuſta et ab eccl̓ia reprobata. Etex hͦ apparet vnus caſus ī qͦ ad habitū qͣſi poſſeſſionis exigit̉ vt qͥs ꝓ iure ſuo vtat̉. ⁊ ꝙ vere vel apparēter ſibi aliqͥd aſſit de ꝓprietate illius iuris in qd̓ intēdit̉ qͣſi poſſeſſio. et ſic illaqͣſi poſſeſſio habet cauſam ꝓprietatis ānexaꝫnoͣ antho. de cau. poſ. c. fi. xxxj. colū. ꝟ. quītaoppoſitio. Et vide ſub vbo poſſeſſoriū. §. poſſeſſorio recuꝑande agēti ī cauſa matrimoniali. cū pluribꝰ. §. ibi ſequētibꝰPoſſeſſio ſeu qͣſi iuris ⁊ tituli bn̄ficij vt q̄raturexigit̉ autoritas ordinarij inducētis ī poſſeſſion qn̄ agit̉ de quaſi poſſeſſiōe p̄lature vel alteriꝰ bn̄ficij a canonicatu. vbi aūt agit̉ d̓ q̄renda qͣſi poſſeſſiōe iuris canonicalis. ſufficit alterū ꝓbari de tribꝰ. pͥmo ꝙ exercuit actꝰ qͥ ſolis canonicis ꝓportionāt̉ ⁊ adaptant̉: vt ītereſſe electiōibꝰ cōmunibꝰ ꝯtractibꝰ. p̄bendā recipere. ſtallū in choro habere. lectionē. euāgeliū. ⁊ epl̓am in hebdomada ſua legere. cameram habere ſolitam canonicꝭ aſſignari. Scd̓oꝙ exercuit actus ꝓmiſcuos ꝓportionabilestm̄ canonicis. Tertio ꝙ ꝓbet qualiter habet̉tenetur. et reputat̉ ꝓ canonico. et hoc ſufficitad creādā qͣſi poſſeſſionē ſaltē ꝓ qua dat̉ poſſeſſoriū in odiū violēti. ẜm Io. an̄. Tu dic ꝙſi agit̉ ſolū de fine q̄rende ⁊ habēde qͣſi poſſeſſionis iuris tituli: illa non p̄t acqͥri nec haberiniſi detur patiētia illiꝰ a quo pendet illud iustrāſferre: vt collatoris vel inſtitutoris ſiue inueſtitoris. qꝛ cū ī talibꝰ iuribꝰ non cadat traditio actualis oportet ꝙ qͣſi poſſeſſio habeat̉ expati illius a qͦpendet ius trāſferre. nō ergo iure canonicali ſufficeret patiētia canonicoꝝ cūab eis nō depēdeat illud ius trāſferre niſi forte ad capl̓m ſpectaret collatio. ⁊ hec vera quādo agit̉ de acqͥrenda qͣſi poſſeſſione totalis iuris. ſꝫ ſi agat̉ de acqͥſitione qͣſi poſſeſſionis alicuiꝰ ꝑtis iuris canonicalis vt de iure eligendivel vocē dandi: bn̄ ſufficeret patiētia canonicoꝝ a quoꝝ ptāte pendet illud ius tranſferre.Sit ergo cautꝰ articulās. vt ſi ītēdat ꝯcludereqͣſi poſſeſſionē reſpectu tituli: ꝯcludat patientiā illoꝝ a qͥbus pēdet titulum trāſferre. Et exhis ptꝫ ꝙ ad habendā qͣſi poſſeſſionē iuris ettituli bn̄ficij: exigit̉ ꝙ vtens ille vtat̉ hͦ vt proiure ſuo. ita ꝙ ius aſſit vere vel p̄ſumptiue vl̓colorate. ⁊ ſic illa qͣſi poſſeſſio habet cauſaꝫ ꝓprietatis annexā. nō ant. de cau. poſ. c. fi. xxx.colū. ꝟ. ſꝫ dubiū ē. ⁊ de reſti. ſpō. in lr̄is. ix. cōlum. ꝟ. ad huiꝰ euidentiaꝫ.Poſſeſſio ſeu qͣſi eccl̓ie ⁊ tituli in eccl̓ia: non p̄tacquiri ſine ſcientia ⁊ patiētia alteriꝰ poſſeſſoris vel ſine patientia cuſtodis qn̄ ab alio non
poſſidet̉. Eſt enī neceſſaria ſcientia ⁊ patiētiaꝯfirmatoris ⁊ īueſtitoris: ſine quoꝝ autoritate nō poſſit iuſte poſſidere. nō ant. d̓ eau. poſ.c. fi. xliiij. colū. ꝟ. venio ad tertiū.Poſſeſſio ſeu qͣſi iuriū incorporaliū omniū preterqͣꝫ iuris maritalis ⁊ tituli bn̄ficij: regularit̓nullam habet mixturā cum ꝓprietate: nec habet cauſam ꝓprietatis annexā. ⁊ quo ad fineꝫip̄ius quaſi poſſeſſionis habende ⁊ querendenō exigit̉ vtentem vri vt ꝓ iure ſuo ita ꝙ iusaſſit vere vel preſumptiue vel apparenter. necetiā ꝙ videat̉ vti ꝓ ſuo iure qd̓ ius ip̄e putetadeſſe: ſed ſufficit ꝙ ſic vtat̉ quaſi ꝓ iure ſuo.vt notat anth. de cau. poſ. c. fi. xxxvj. colū. ꝟ. īhis aūt iuribus. ⁊ d̓ reſti. ſpo. in lr̄is. vj. colū.ꝟ. oppono qͥnto. ⁊. xviij. colū. ꝟ. nūc intrinſeca. ⁊. e. ti. c. j. Fallit ẜm Inno. in qͣſi poſſeſſione iuris perſonalis ⁊ actionis: qꝛ nūqͣꝫ poteſtqͥs poſſidere actionē niſi ille cui de iure cōpetit: qꝛ aliter nō agit nec poſſidet. nō ant. in. d.c. in lr̄is. xix. colū. ꝟ. reqͥrit tertio.Poſſeſſio ſeu quaſi iuriū incorporaliū non creatur abſqꝫ patiētia eius ꝯtra quem agitur q̄riip̄a quaſi poſſeſſio. et hoc vbi agitur de quaſipoſſeſſione creanda. ſed ſi agitur de creata inaliū trāſferenda: illa trāſfert̉ abſqꝫ patiētia p̄dicta. vnde habens ſeruitutem vie in funduꝫalterius: ſi fundū ſuuꝫ cui ſeruitus debet̉ alienat. trāſfert qͣſi poſſeſſionē illius ſeruitutis inemptorē lꝫ dn̄s fundi ſeruientis nō patiat̉: qꝛilla qͣſi poſſeſſio iā erat formata. Sꝫ ſi ago nouiter q̄rere ſeruitutem vie ꝑ fundum ticij: qͣſipoſſeſſionē non acquiro niſi ticius patiat̉. Ethec vera in iuribus in qͥbus datur quaſi poſſeſſio. In iuribus autē in qͥbus nō datur quaſi poſſeſſio ſed vſus tm̄: ſufficit ſolus vſus exꝑte querere intendentis: abſqꝫ patientia eiusꝯtra quem queri intendit̉. nota antho. d̓ cau.poſ. c. fi. xxxvj. colū. ꝟ. nūc videndū reſtat.Poſſeſſio ſeu qͣſi qn̄ ē p̄caria d̓r poſſidēs poſſidere noīe alieno: nō ꝓprio qꝛ non poſſidet vtꝓ iure ſuo. nō anth. de cau. poſ. c. fi. xxxvij. cōlū. ꝟ. ſcd̓o dixi. habet tn̄ ip̄e p̄cario tenens naturalē poſſeſſionē. vt noͣt Bar. ff. de acqͥ. poſ.l. interdū. in pͥnci.Poſſeſſio rerū corporaliū in dubio nō p̄ſumit̉p̄caria. ſecus ī qͣſi poſſeſſione oīuꝫ incorporalium: etiam ſi illa quaſi poſſeſſio non ſit cōtraius: quia ſemꝑ in dubio p̄ſumitur p̄caria: qd̓ē verū ſi poſſeſſio eſt recēs: ſecꝰ ſi ſit antiqͣ. ⁊ qͥſit antiqͣ relinqͥt̉ arbitrio iudicꝭ. no ant. d̓ cau.poſ. c. fi. xxxvj. colū. ꝟ. ſcd̓o dixi.Poſſeſſio ſeu quali iuriū incorporaliū non acquirit̉ ex patiētia gratioſa: niſi ab vtraqꝫ ꝑteagatur vt ille poſſideat cui patientia p̄ſtetur.⁊ talis poſſeſſio dicit̉ p̄caria que durat qͣꝫdiu