AG
vult cognoſcere de deſertione ante lapſuꝫ fataliū. ſꝫ poſtea nō poteſt ſine ſpeciali cōmiſſione: quia tunc cum nō ſit iudex in pͥncipali: necin acceſſorio ſiue incidēti. vt colligit̉ ex nota.per Ro. ꝯclu. ccccij. Aduerte tamē ꝙ illa concluſio non facit hāc limitationē. ſꝫ ſimplicitervult ꝙ iudex cui cōmittit̉ cauſa appellationispoſſit ſine noua cōmiſſione cognoſcere d̓ deſertione etiā ꝑ lapſū fatalium ſecuta. ⁊ videsͣꝟbo executio. §. executio ſentētie.Iudex appellatiōis ea deferta deſinit eē iudex.vt noͣ. in clemē. ſi appellationē. de appella. ī gl.hoc fortiſicat. ⁊ iudex appellationis ꝓnūciando eā deſertam: ꝓnūciat ſe non iudicem. notaRo. ꝯclu. cxlviij. qd̓ ꝓcedit qn̄ eſt deſerta perlapſum fataliū. ſecus ſi aliter. vt ptꝫ in. §. ꝓximo p̄cedenti.Iudex appellatiōis īterpoſite a ſentētia ꝑ quāiudex a quo ꝓnūciauerit appellationē eſſe deſertam que tamē non erat deſerta: debet cauſam remittere ad iudiceꝫ a qͦ vt vlteriꝰ ī cauſaꝓcedat: nō obſtāte dicta ſua ꝓnūciatiōe erronea. vt noͣt Ro. ꝯclu. lxxxiij.Iudex appellatiōis a gͣuamīe p̄t lr̄as arreſtare⁊ teſtes affuturos reciꝑe ꝓpter periculū. ⁊ valebit etiā corā iudice a qͦ ſi ꝓnūciet̉ ꝑ eū bn̄ ꝓceſſum. nō Ro. ꝯclu. lxxxvij.Iudex mere nullitatis nō poteſt inhibere ne fiat executio ſentētie que dicit̉ tranſiuiſſe ī remiudicatā. ſi tamen fiat executio ⁊ˡ agens d̓ nullitate obtineat: retrectabit̉ executio. nō Ro.ꝯclu. cclxviij.Iudex qͥ ſententiā tulit ⁊ appellatiōi ab ea īterpoſite detulerit: poteſt cognoſcere de deſertione appellationis ſi ei cōmittat̉: quia alius eſtarticulus a pͥncipali. nam ſine cōmiſſione pōtad executioneꝫ ſententie ꝓcedere ſi appellationō fuerit tempore debito ꝓſecuta. nota Ro.ꝯclu. clxxxiij.Iudex a quo appellatur a grauamīe ſi expreſſedenegat apoſtolos petitos dare: iuriſdictionē amittit: ⁊ ꝓceſſus poſtea ꝑ eū habitus nōvalebit. idē ſi expreſſe nō denegauit. tn̄ eos infra terminū iuris nō dedit Idē ſi eos non dedit in ſecūdo termino ꝑ eum ꝓrogato lꝫ infraterminū iuris ſic: dū tamē debite petiti fuerītquia al̓s eſſet appellationi tacite renūciatū. etſic non eſſent amplius dandi apoſtoli. Idemde iure videtur quādo eos debite petitos nōdedit in pͥmo termino: lꝫ poſtea dederit in ſecūdo. ſꝫ hoc nō ſeruat curia. nota Ro. ꝯcluſi.ccclxxxix. Idem ſi petenti apoſtolos nihil reſpōdeat. nota glo. ī clemē. qͣꝫuis. ſuper verboaut ſi. de appel.Iudex ꝑdit iuriſdictionē deferēdo appellatiōietiā friuole. ⁊ remittēdo ſiue referēdo cauſam
ſuꝑiori. nō Ro. ꝯclu. cccxlviij.Iudex a qͦ d̓r deferre appellationi eo ip̄o ꝙ daiacta ꝓ apl̓is reuerētialibꝰ: lꝫ nō refert vbumdeferimꝰ. no Ro. ꝯclu. lxvij.Iudex deferēdo appeliatiōi a grauamīe videt̉a ſe iuriſdictionē abdicare intantū ꝙ etiaꝫ decōſenſu partiū nō pōt poſtea ī cauſa ꝓcedereniſi ad eū ꝑ ſuperiorē remittat̉. nō Ro. ꝯclu.cclxxj. nā delationē pͥmo ꝑ eū factaꝫ reuocarenon p̄t lꝫ res ſit integra: niſi forte iudex eēt talis qͥ ꝑ ſimplicē querelaꝫ adiri poſſit. quia tūcꝑtes poſſunt ad euꝫ adire nō obſtāte delatiōeꝑ eū facta. nō Ro. cōclu. cccxlviij. dic ꝙ imepoſſit de ꝯſenſu ꝑtiū re integra indiſtincte incauſa ꝓcedere. vt noͣt Io. mona. archi. ⁊ Io.an. in nouella. in. c. cū appellationibꝰ friuolis.de appella. li. vj. ⁊ videt̉ tex. eo. ti. ſollicitudinem. circa finem. ⁊ nota ibi glo. ſꝫ quare. ⁊ gl.ſed nūquid. ⁊ ideꝫ ſentit glo. in. c. ij. de matri.contrac. contra īter. ec. nam per hoc non dicitur in p̄iudiciuꝫ ſuperioris iudicis appellationis ꝓrogari iuriſdictio inferioris ſꝫ dicit̉ nondeclinari. vt notat antho. in. c. ſepe. ꝟ. q̄ro qͥdſi ambe partes. ⁊ videsͣ. v̓bo appellatio. §. appellatio ſi tacite.Iudex qͥ detulit appellatiōi p̄t poſtea ꝑ aliquorū dierū īteruallū ſtatuere ꝑti certū terminuꝫad appellatiōeꝫ ꝓſequēdā. qͥdā tn̄ dixerunt ꝙhͦ noͣ p̄t niſi ſtatim hͦ faciat cū appellatiōi detulerit. vt noͣt. Ro. ꝯclu. cccxxj.Iudex ſi appellāti a gͣuamine dat apl̓os refutatorios ⁊ aſſignat appellāti terminū ad cōparēdū corā ſuꝑiore ꝓ appellatiōe ꝓſequēda: ꝑ talem aſſignationē termini nō deuoluitur negociū pͥncipale ad iudicē ad quē. no Ro. cōclu.cxcix. ꝟ. ex p̄miſſis. nec per hͦ cenſet̉ iudex deferre appellationi cui nolle deferre declarauit̉dādo refutatorios. ⁊ non p̄ſumit̉ qͥs p̄ſertimeodē inſtāti velle eē ꝯtrariꝰ ſibi. id̓o nō obſtāte dicta aſſignatiōe poterit ī cauſa ꝓcedere qꝛterminū aſſignauit. nō vt a ſe iuriſdictiōeꝫ abdicaret. ſꝫ vt terminū quē appellās de iure habebat abbreuiaret. ⁊ ita videt̉ ſētire gl. penl̓.ī fi. in. c. cū appellatiōibꝰ friuolis. d̓ appel. li. v⁊ clariꝰ ibidē in nouella ſuꝑ eadeꝫ glo. ī fi. vbidicit Ioh̓. an. ꝙ iudex pro refrenāda maliciaappellātis dictū terminū aſſignat vt terminuꝫiuris reſtringat. vnde nō p̄t dici ꝙ ꝑ id appellāti faueat eū a ſua iuriſdictiōe laxādo. ⁊ ꝓ hͦvidet̉ caſus in. c. cordi. e. ti. li. vj. et ibi noͣ. gl.⁊ vide. jͣ. §. ꝓxi.Iudex a qͦ ſi nō detulit appellatiōi: poſſit appellāti aſſignare terminū ad appellatiōeꝫ ꝓſequēdam. vt nōt Inno. in. c. fi. d̓ accu. lꝫ Io. an. aliter ſentire videt̉ ī additi. ſpecu. ī. ti. d̓ remiſſi..§. videmus. ꝟ. veꝝ. ⁊ ſpe. idē dicit ꝙ Io. an.
k5