c623
ex confeſſione interrogātis. quod eſſe nō poteſt niſi īterrogatio deducatur diſpoſitiue inpoſitionē qͥ ſimpliciter interrogatus nihil ponit. nota Ro. ꝯclu. xxxij. Sed antho. dicit ꝙiudex poteſt īterrogare partē circa pͥncipaleꝫq̄ſtionem in xj. caſibus. Sed extra pͥncipaleꝫqueſtionē interrogat vbicūqꝫ equitas ſuadet⁊ ante litis cōteſta. ⁊ poſt etiā poſt ꝯcluſionēin cauſa. nō ſolum ad dubiā ꝓbationeꝫ declarandā ſed etiam ad ip̄am fundandā. quod eſtnotabile. vt notat ip̄e anth. de iudi. c. vno. ꝟ.nota ſeptimo.Nterp̄tatio illius eſt cuiꝰ eſt cōdere. deſentē. excō. inter alia. ⁊. C. de le. l. fi. etde concep. c. fi. li. vj. ⁊ videsͣ. verbo declaratio.Interp̄tationē non recipiūt verba expreſſa etclara. vt notat Inno. de teſti. cū clamor. in fi.⁊ nota anth. in clemē. fi. d̓ reſcrip. colū. penl̓.ī pͥnci. ⁊ ī. c. p̄ſentia. de ꝓbatio. xiij. colū. ⁊ noͣglo. de ꝯſue. cū dilectꝰ ſuꝑ iure. ⁊ videsͣ. verbo declaratio. §. declaratio debet fieri.Nntroducta dicit̉ appellationis cauſaad curiā quādo eſt in auditorio principis intimata puta vicecācellario qui tenet in hoc auditoriū pape. C. de appella. l. ī offerendis. ⁊ de tempo. ap. l. fi.. §. in his Inchoata autem dicit̉ qn̄ pars ē citata vt. d. l. fi. §. illud. ⁊ ſic aliud ē cauſaꝫ introd uctā eſſe. aliudinchoatā. ⁊ aliud deuolutaꝫ. de qͣ deuolutiōevidesͣ. ꝟbo deuoluta. ⁊ sͣ. ꝟbo appellatio.Ntruſus dicit̉ qui autoritate ꝓpria beneficiū ingredit̉ etſi de canonico titulonō cōſtat. al̓s ſecus. quia habens canonicū titulū poteſt ꝓpria autoritate comprehēdere poſſeſſionē. ẜm Hoſtiē. ⁊ Io. an. vt noͣtanth. de cau. poſſeſ. c. fi. xxv. colum. de reſti.ſpoli. ī litteris .xxvj. colū. ꝟ. venio ad vltimūimo habens canonicū titulū etiam ſi violēterapprehēdat poſſeſſionē non dicitur intruſus.vt noͣt domi. de ſanc. ge. in. c. fi. eum qui. in pͥnci. li. vj. negari tamen non poteſt quin ex taliviolētia ius ſuuꝫ amittat: vt patet ex tex. d. c.eum qui. in fi. Et hoc dicit̉ ꝙ poſtea iniuſte tenendo dicatur intruſus vt. jͣ. §. intruſus ē. ibiloqͥtur d̓ ingrediēte ab initio ſine canonico titulo. ⁊ vide. jͣ.. §. intruſus nō d̓r. ⁊. §. intruſusnō d̓r qui.Intruſus nō d̓r habēs antiquiſſimaꝫ poſſeſſionē lꝫ de titulo nō doceat: qꝛ ex ſola antiquitate corroborat̉ poſſeſſio. vt noͣt antho. de reſti.ſpoli. in lr̄is. xij. colū. ꝟ. ſi vltra hoc.Intruſus qn̄qꝫ per ītruſionem ſit inhabilis adbeneficia: quādoqꝫ nō. vt nōt Fran. in clemē.ſi romanus. de p̄ben. in fi. Inhabilis ſit qn̄qꝫqͥs: ſi ex electione facta ꝑ abuſum laicorū ſe in
trudit. de elect. quiſquis. Item quādoqꝫ ſinediſpēſatione quis tenet duo curata vel duasdignitates vel ꝑſonatus. eo. ti. dudum eccleſia. ad fi. ⁊ de p̄bē. de multa. ⁊ hoc declarat extrauagās execrabilis. vide in ſpecu. d̓ diſpē..§. videndū. ꝟ. ſꝫ nūqͥd nocet.Intruſus an dicatur ille qͥ bn̄ficiū ꝑ ſymoniaꝫrecipit ſciēter vl̓ ignorāter: vide ſb̓ ꝟbo ſymonia. §. ſymoniacꝰ eſt ab omni.Intruſus nō dicit̉ qui vi occupat bn̄ficiū. no.pe. more. de p̄ben. eum qui. li. vj. in primo notabili. Contrariuꝫ videtur ẜm Inno. vt. jͣ. §ꝓxi. dic ꝙ imo eſt intruſus ſi nō habeat canonicū titulum. vt dicit̉ intruſus improbrior illo qui ſine vi iniuſte occupat. ſicut ille qui iniuſte ⁊ virem rapit dicit̉ improbrior fure illoqͥ ſine vi clamdeſtine furat̉. l. ij. §. certū. ff. vibo. rap. videsͣ. in pͥnci.Intruſus dicit̉ quicūqꝫ ꝓpria autoritate īgreditur lꝫ ſit electus: dū tn̄ nō ſit cōfirmatus. vtnotat Inno. in. c. nihil. de elec. ⁊ eſt tex. de p̄ben. c. cū iam dudū.Intruſus d̓r qͥcunqꝫ recipit bn̄ſiciū ab illo quinō habet ptāteꝫ ꝯferrēdi etiā ſi ad illum collatio ꝑtineat: tn̄ qꝛ durāte ſuſpēſione ꝯferre nōpoſſit recipiēs ab eo collationē ⁊ poſſeſſioneꝫd̓r ītruſus. vt ē caſus in. c. tāta. d̓ exceſ. p̄la.Intruſus ē qͥcūqꝫ bn̄ficiū iniuſte ſciēter ingredit̉ ⁊ āminiſtrat. vt ē caſus ī. c. eū qͥ. de p̄bē. li.vj. ⁊ ignorātia iuris hͦ caſu ſcientiā non excludit. vt noͣ. ibi gl. ſuꝑ v̓bo ſciēter.Poteca tacite ꝯtrahit̉ ī bonis defūctiꝓ eo qͥ defunctuꝫ ſepeliuit ꝓ quātitatequā ī funerabilibꝰ expēdit ⁊ p̄fert̉ oībalijs creditoribꝰ habētibꝰ tacitā ypotecā nonexp̄ſſam. vt ptꝫ in. l. ⁊ ſi qͥs. §. j. ⁊ in. l. penul. ⁊ibi noͣ. gl. ff. d̓ reli. ⁊ ſūp. fune. idē noͣt ange. inl. q̄ſitū. in pͥnci. ff. de pͥulie. cre.Ipoteca tacite ꝯtrahit̉ ī bonis p̄lati male āminiſtrātis. vt noͣt glo. de pigno. ex lr̄is. xvj. q. j.ſil̓it̓. ⁊ ſic bona p̄lati ſūt tacite obligata eccl̓ie.Rregularꝭ nullꝰ eſt iure diuino: ſꝫ actapenitētia celebrare licꝫ. ⁊ irregularitates fuerūt inducte a ſanctis patribꝰ obſcādalū vitādū. vt noͣt ant. de cohabi. cleri. ⁊mulie. vr̄a. in. v. oppo. ⁊ in qͣrto caſu. ſuꝑ qͦ vide. jͣ.. §. irregularitatē nullꝰ. guiller. in cle. j. d̓homi. vbi etiaꝫ dicit qͥd ſit irregularitas ⁊ qͦtſūt ſpecies eiꝰ. ꝓpterea ꝑ penitētiā eiꝰ vel baptiſmū irregularitas nō tollit̉. nō Io. an. in. cgaudemꝰ. de diuor. ⁊ vide sͣ. ꝟ. clericꝰ.Irregularitas cauſat̉ ex oī crimine notorio. etſuſpēdit quē penitētia ꝑacta niſi cū eo diſpenſet̉. nō ant. de coha. cle. ⁊ mu. vr̄a. ī. v. oppo.Irregularitatē incurrit excōicatꝰ: nō ſolū ſi celebrat. ſꝫ etiaꝫ ſi celebrātem autoriſat. ſecus ſi