Go4

rantia fuit improbabilis ⁊ tūc indiſtincte nōvalet gratia. ſi vero fuit probabilis: tunc ſiueſurreptio fuerit inductiua ſolius forme: hoc ēdicere ſiue papa nō fuiſſet al̓s gratiam facturus quocūqꝫ modo. ſiue fuiſſet facturus ſed īalia forma: diſtinguit̉ an illa gratia ſit reducibilis ad vias iuris: ⁊ tunc valet ꝑ illam viamdd quam reduci poſſit. ſi nō ē reducibilis: nōvalet. ita cōcludit anth. in. c. ſuper litteris. dereſcriptis. iij. carta. ꝟ. ſcd̓o ꝙ ī litteris bn̄ficialibus. Sed Inno. in duobus verbis dicit. ꝙaut ſurreptio ſit mētiendo. aut tacendo. pͥmocaſu nō valet gratia: etiam ſi papa fuiſſet al̓sgratiā facturus. ſcd̓o caſu ſecus: qꝛ plus ē mētiri qͣꝫ tacere. vt nota. ꝑ eum. in. c. ſi ꝓponēte.de reſcrip. ⁊ ibi eſt tex. de pͥmo membro. ⁊ ī. c.ſuſceptum. e. ti. li. vj. ⁊ no. glo. de p̄ben. cū teneamur. ⁊ eſt ratio. quia expreſſio falſi p̄ſumitur facta per dolum. vt nota. Inno. in. c. fina.de cri. fal. ſed de ſcd̓o mēbro habemus hodiecaſum cōtra Inno. in. c. ſi motu ꝓprio. de preben. li. vj. ⁊ ibi domi. ⁊ Ioh̓. de ymola aliterdicūt circa iſtas duas ſurreptiōes tenēt tamēidē qd̓ Inno. qn̄ ſit ſurreptio ꝑ falſi exp̄ſſionē⁊ vides. §. gr̄a bn̄ficialis qn̄.Gratia beneficialis non dicit̉ ſurrepticia lꝫ impetrās tacuerit beneficiū in quo vel ad quodꝓbabiliter ignorat ius ſibi cōpetere. d̓ reſcpͥ.gr̄a. li. vj. lꝫ Io. an. dicat ibi in nouella ꝙ ſpeciale eſt in caſu illius. c. Sed in. c. ſuper litterꝭe. ti. in pͥnci. glo. dicit et melius ꝙ generaliterhoc ꝓcedit vbicūqꝫ eſt ꝓbabilis ignorātia nōobſtante. c. ꝯſtitutus. e. ti. quia ibi ignorantiafuit improbabilis cuꝫ impetrās in certa eccleſia debuerit ſe informare de qualitate ip̄iꝰ eccleſie an eſſet numerata vel non. vt notat ant.in dicto. c. ſuper litteris. iij. carta. ꝟ. quid ī litteris beneficialibus. vide sͣ. in. §. gr̄a. in bn̄ficialibus non eſt.Gratia beneficialis quādo eſt ſurrepticia vl̓ obrepticia ſicut viciat̉ gr̄a ip̄o iure ita ⁊ ꝓceſſusvigore illius gratie factus eſt ip̄o iure nullusetiam ſi de ſurreptione non opponatur. quodeſt verum ẜm compoſ. quādo executor gratieꝓceſſit vt merꝰ executor. ſecus ſi partes iudicis aſſumpſit: qꝛ tunc ꝓceſſus valet ſi non opponitur de ſurreptione. ⁊ quod dixi ꝓceſſumeſſe nullū quādo ꝓceſſit vt executor: limita idverum niſi vitiū ſurreptionis ſit remiſſibile ꝑpartē quod ē quādo ſurreptio ſumit origineꝫa cauſa fundata ſuper fauore partis: puta qn̄quis impetrauit ī eccleſia numerata nō factamentione de numero. ſi enī canonici quoꝝ fauore dicta ſurreptio trahit originē recipiāt īpetrantē: ⁊ de dicta ſurreptione nō excipiantſcientes ius ⁊ factū vel factum tm̄ nō valet ꝓ

ceſſus executoris ẜm Inno. vt noͣ. anth. in. c.ad audiētiā. ij. de reſcrip. ⁊. e. ti. ꝯſtitutꝰ.Gr̄e ſi ſint plures a diuerſis ī pͥuilegijs vel bn̄ficijs impetrate q̄ illaꝝ alteri p̄ferat̉. vide ant. īc. j. de reſcrip. colū. antepenul. ⁊ vlti.Gratia impetrata ī eccleſia numerata nō factamētioneˡ de numero ē nulla ⁊ ſurrepticia etiāſi ſint redditus ſuꝑexcreſcentes. lꝫ cōpoſtell̓.Hoſti. ⁊ Io. an. dicant cōtrarium ſi ſuꝑexcreſcentes aſſunt. Si tamē numerus canonicoꝝruptus ſit ex receptione alicuius ſuꝑnumerarij: tunc non eſt neceſſe mentionem fieri de numero etiam ſi numerus p̄bendarū non ſit ruptus: quia vbi eſt determinatus numerus p̄bendarū tm̄ ⁊ non canonicoꝝ: non eſt neceſſaria mētio de numero. vt noͣ. anth. in. c. cum mde ꝯſtitu. xx. colum. ꝟ. quero quid dicaꝫ. Etquādo dicatur ruptus numerus canonicorūvel p̄bendarum. videsͣ. v̓bo canonicus. §. canonicorū. Aduerte tamen ꝙ ſi quis impetratcanonicatū ⁊ p̄bendam tanqͣꝫ vacāces: tacitedicit̉ mentionē feciſſe de numero. quia ī eccleſia nō numerata n̄ cadit ꝓprie vacatio. vt noͣtIo. an. in. c. ꝯſtitutus. ſuꝑ vbo vacare. ⁊ ſuꝑꝟbo ſi vacat. de reſcriptis.Gratia impetrata in eccleſia in qua certus numerus canonicorū ⁊ p̄bendarū eſt determinatus ex ſtatuto iurato ⁊ per papam cōfirmato:eſt ſurrepticia niſi in ea fiat mentio d̓ numeroſiue ſtatuto ac d̓ iuramēto ⁊ ꝯfirmatione. necſufficeret de iuramēto ⁊ ſtatuto exprimere: niſi etiam de ꝯfirmatione exprimat̉. vt noͣ. ant.d̓ reſcrip. conſtitutus. vj. colum. ꝟ. eadē glo.⁊ idem dicit ibi Io. an. Et adde ꝙ eccleſia nōpoſſit fieri numerata ex cōſuetudine: ſꝫ ex ſtatuto ſic. vt noͣ. Ioh̓. an. de ꝯceſ. p̄ben. ex ꝑte.ſuꝑ v̓bo ꝯſuetudinē.Gratia que ex taciturnitate ſtatuti cēſet̉ ſurrepticia nō excuſat ſurreptioneꝫ lꝫ narret ſtatutū ſi tacet eius apoſtolicā ꝯfirmationē. vt noͣ.ant. in. c. ꝯſtitutꝰ. de reſcrip. vj. colū. ꝟ. eadeꝫglo. Et idē dicit ibi Io. an. in. c. j. d̓ fi. preſ. li.vj. in nouel. ſuꝑ glo. qꝛ nō. ibi vide. Sed hocintellige quādo ſtatutū etiam ſine ꝯfirmatiōevalebat ſed ex ꝯfirmatiōe fuit nouū robur addituꝫ ſicut eſt ſtatutū eccleſie quod valet ſineꝯfirmatione pape. ſecus putarē in ſtatuto populi recognoſcentis ſuperioreꝫ: qd̓ non valetſine ꝯfirmatione ſuperioris. nā qͥ de tali ſtatuto facit mētionē: intelligit̉ loqui d̓ ſtatuto valido: ⁊ ꝯſequēter ꝯfirmato.Gratia impetrata a papa de canonicatū ⁊ p̄be̓da tanqͣꝫ vacantibꝰ ꝑ mortem alicuius canonici p̄bendati in eccleſia in qͣ non eſt determinatus numerꝰ canonicoꝝ nec diſtinctio p̄bedaꝝvalet. vt notatant. in. c. fi. de conceſ. preben.