G
Gr̄a diſpenſatiōis qͥd operet̉. videsͣ. verbo diſpenſatio. ꝑ totū.Gr̄a facta alicui vt ſibi poſſit d̓ vno bn̄ficio vl̓pluribꝰ ꝓuideri: ītelligit̉ de bn̄ficijs ſimplicibus nō curatis ſi de curatis ī gr̄a nō expͥmat̉de p̄bē. cuꝫ ī illis. ī pͥnci. li. vj. niſi gr̄a eſſet exuberans: puta ſi dicat ꝙ ei poſſit de quocunqꝫbn̄ficio ꝓuideri ẜm Io. an. vt noͣ. Ro. cōclu.Gr̄a motū ꝓprio facta in beneficia (cxxxij.libus non d̓r ambitioſa. ſecus ī impetratū gratiaꝝ ſcꝫ vbi ē ad inſtantiā data. noͣ. Io. an. dereſcrip. duobꝰ. li. vj. in nouella. Reẜuatiōesetiā qͣs faciūt executores gr̄aꝝ odioſe ſunt. ſꝫreẜuatiōes generales pape vel etiā ſpecialesmotu ꝓprio facte: debēt tanqͣꝫ fauorabiles late īterptari. nōt Frede. ī tracta. ꝑmuta. q. j.Gr̄e expectatiue ſi ſint duobꝰ ſub eadē data cōceſſe: ſꝫ vnꝰ habet motu ꝓprio alter nō: p̄fert̉ille qͥ habet motu ꝓprio lꝫ alter p̄uenerit euꝫī p̄ſentando. noͣ. Io. an. in. d. c. duobꝰ. ⁊ Fre.in. d. q. j.Gr̄a ꝑ quā qͥs ſit exemptꝰ vel capellanꝰ honoris: oꝑatur effectū ſuum ⁊ anteqͣꝫ ꝑueniat adeos qͥbꝰ ſit intantū ꝙ non poſſit excōicari velſuſpendi ꝑ ordinarios etiā hoc ignorātes. noRo. ꝯclu. ccccij.Gr̄a apoſtolica nō cenſet̉ ꝑfecta ex ſola ſignatura ſupplicatiōis facta ꝑ papā: ſꝫ tūc demū ꝑficit̉ qn̄ ſuꝑ ea lr̄e ſunt ꝯfecte. ⁊ ideo in bn̄ficialibꝰ littere habēt̉ loco tituli. ⁊ an̄ lr̄as confectas nō d̓r qͥs habere canonicū titulum. notaRo. ꝯclu. ccccxxxviij. qd̓ ītellige qͦ ad ptāteꝫ⁊ iuriſdictionē dandā executori. qꝛ d̓ illis loqͥtur deciſio rote. ſuꝑ hͦ tn̄ an̄ lr̄a habeat̉ loco tituli: vide qd̓ pulchre noͣ. io. an. ī nouel. in prohemio. li. vj. ſuꝑ v̓bo trāſmittimꝰ. dicūt grāꝫeſſe ꝑfectā etiam ante lr̄as ꝯfectas. ⁊ vide ibidomi. de ſanc. gemy. qͥ dicit ꝙ lꝫ in gr̄a motuꝓprio facta reqͥrant̉ littere ad ꝓbationeꝫ gr̄efacte: tn̄ ſecus ī gr̄a nō motu ꝓprio facta: qꝛ illa p̄t ꝓbari ꝑ teſtes. per. c. ſi motu ꝓprio (a cōtrario ſenſu) de p̄ben. li. vj. In cōtrariū facittn̄ dictū pauli qd̓ ibi recitat idē domi. dic̄ enīpaulus ꝙ vbi papa facit gr̄am ſuꝑ qͣ mandatfieri lr̄as: non d̓r gr̄a ꝑfecta anteqͣꝫ lr̄e ſunt ꝑfecte. Sꝫ ita eſt ꝙ papa ſignādo ſupplicationētacite mādat lr̄as fieri ẜm ſignaturā. qd̓ patetqꝛ vice cācellariꝰ ſuꝑ eadē ſupplicatiōe ſcribitꝑ quē debeat fieri minuta: poſtea ingroſſādar̄am expectatiuā habēs cū clauſula an̄ferri:p̄fert̉ habēti priorē datā: etiaꝫ ſi in bn̄ficio qd̓vacauit ⁊ acceptatū fuit ꝑ primū ante gratiāſcd̓i dū tn̄ pͥmo an̄ gr̄am ſcd̓i ꝓuiſū nō fuerit.noͣ. Ro. ꝯclu. ccccxl.Gratia ſpecialis d̓r nō ſolū illa ꝑ quā ſtatim etpure ꝯfert̉ canonicatꝰ ſub expectatiōe p̄ben-
de cū ꝯſeruatiōe ⁊ decreto ī forma laudabili:ſꝫ etiā illa que fit ſub cōditione ī forma dignūarbitramur: cū clauſula ꝙ purificata ꝯditiōeſit perinde acſi a tꝑe date fuiſſꝫ canonicatꝰ collatus ⁊ reſeruatio cuꝫ decreto facta. no. Ro.ꝯclu. ccclxvj. vide ſupra. §. gr̄a qn̄ fit.Gr̄a facta ſub modo nō reſoluit̉ ip̄o iure lꝫ modus nō ſeruet̉ ſꝫ p̄t agi ad retrectationeꝫ ⁊ adtraditionē rei date. nō. Ro. ꝯclu. ccxxvij.Gr̄a alicui facta ſemper intelligit̉ ſine p̄iudicioiuris alteri queſiti: etiaꝫ ſi ius illud non ſit inre ſed ad rem. ideo per indultū alicui factumnō ſit p̄iudiciuꝫ apoſtolico expectāti ẜm vin.noͣ Io. an. de ꝟbo. ſigni. tua. ⁊ multo fortiusnō ſit p̄iudiciuꝫ illi cui certa ⁊ determinata p̄bēda eēt debita. vt ē tex. ⁊ glo. in. c. cū ī eccl̓iade p̄bē. li. vj. ⁊. jͣ. §. gr̄a ꝑ quā papa.Gr̄a per quā papa ex certa ſciētia cōfirmat dimēbrationē factam per legatū ſupplendo oēmdefectuꝫ ſi quis interueniſſet: non ſolū d̓r ſuꝑplere defectus quo ad ſolēnitatē puta partisvocationē. ſed etiā quo ad ſubſtātiā puta poteſtatem dimēbrātis ⁊ veritatē cauſe exp̄ſſe:qd̓ ītellige qn̄ ꝯfirmatio eſt facta cuꝫ cauſe cognitiōe ⁊ ꝑte vocata. noͣ. Ro. ꝯcl̓. ccxxvj.Gratia bn̄ficialis afficit beneficiū ī gratia comprehenſum etiam anteqͣꝫ habeat̉ rata per illūcui eſt facta: adeo ꝙ d̓ illo beneficio tanqͣꝫ affecto nullꝰ poteſt diſponere niſi ille pͥus cui gratia eſt facta dicat ſe nō velle illā habere ratamvel infra terminū ad hoc per iudicē ſtatutumratam nō habuerit. vt ptꝫ in. c. ſi tibi abſenti.de p̄ben. li. vj. Et idem in gratia d̓ bn̄ficio vacaturo quādo eſt appoſitus menſis cū decretoqꝛ illa ita afficit durāte mēſe acſi eēt de beneficio vacāte. ꝑ cle. j. §. ſecꝰ. de ꝯceſ. p̄ben.Gratia de bn̄ficio vacaturo generaliter in prouincia ciuitate vl̓ dioceſi cōceſſa ſi non habetclauſulam qd̓ duxerit acceptandū: reſtringit̉ad pͥmū qd̓ vacabit. ideo cenſet̉ ſpecialis: nongeneralis. ⁊ ſi ſint plures gratie ſimiles: p̄fert̉prior in data ſi gratia p̄ſentetur anteqͣꝫ altericōferatur. vbi auteꝫ gratie plures habēt clauſulam ſeu beneficiū acceptandi: tunc ſi eſt appoſitus mēſis cum decreto: p̄fertur pͥmus donec menſis durat. ſed ſi non eſt mēſis appoſitꝰtunc quādoqꝫ ante acceptationeꝫ primi valetꝓuiſio facta ſcd̓o. ⁊ etiā ordinarij collatio: nōobſtante decreto pͥmi. nota Io. an. de ꝯceſ. p̄.ben. executor. in pͥnci. ⁊ ī fine. li. vj. ī nouella.Gratia quādo fit de bn̄ficio vacaturo ſine clauſula quod duxerit acceptandū ⁊ ſine appoſition menſis: non poſſit executor in ꝓuincia geraliter inhibere ꝙ alter ſe non intromittat donec habenti gr̄am ꝓuiſum fuerit ⁊ hoc ꝓpterincertitudinē. ſed in dioceſi poſſit talē inhibi-