et Bal. dicāt aliter. C. de ferijs. l. fi. vbi dicitBal. ꝙ ex ꝯſuetudine p̄dicta fiunt etiā in diedominica. et idē dicit in relatione nūcij ꝙ dieferiata fieri poſſit etiaꝫ in camera. ẜm Ia. butri. lꝫ ip̄e tutiꝰ putet ꝙ fiat in die iuridica. niſicauſa ſit talis ī qͣ tꝑe feriato ꝓcedi poſſit.Eudū poteſt pater dare ī dotem ꝓ filiaſua. ⁊ durat vſqꝫ ad vitā feudatarij tm̄Quid autē d̓ re emphiteoticaʳ. vi. Ro.ꝯclu. ciiij. ⁊ videsͣ. v̓bo appellatio. ⁊. jͣ. ꝟ̓bo iudex. ⁊ in verbo vaſallus.Feudorū cōſuetudines an debent ꝓ iure ſcripto ẜuari: ita ꝙ faciāt ius cōmune. vide Io.an. in. c. ij. de feu.Feudū nō ꝑdit̉ ꝑ alienationē vaſalli: niſi dn̄svelit ꝙ ꝑdat̉. notat mattheꝰ in. c. ij. de feu.Feudū dari cōſuetum maſculis nō poteſt p̄latus concedere feminis. noͣ. Bar. in aut̓. qͥbuſcunqꝫ. C. de ſacroſanc. eccle. Idē noͣ. Fran. ⁊mathe. in. c. ex ꝑte. de feu.Feudum reuerſum ⁊ deuolutū ad eccleſiam. ſip̄latus aliū de illo nō infeudat infra annū efficitur de mēſa. ideo non poteſt poſtea infeudare ſine ſolēnitate que in alienatiōe reqͥrit̉. noͣ.archi. xxxvj. q. viij. c. j. quod ꝓcedit ſi p̄latusillo anno fructus de feudo ꝑceperit. nō. Frā.de feu. ex parte. Bar. dicit ꝙ efficitur d̓ mēſaeoip̄o ꝙ per habētem poteſtatē ⁊ autoritateꝫp̄lati ſcriptum eſt in libro aliaꝝ poſſeſſionumde menſa: quādo p̄latus declarauit de menſafactum. vt ip̄e noͣ. in. l. vacātia. C. d̓e bo. va.li. x. vide Inn. qͥ aliter loqͥt̉ in. c. vt ſuꝑ. d̓ re.eccle. nō alienā.Feudi q̄ſtio īter vaſalluꝫ ⁊ dn̄m ſi eſt feudalisvl̓ ānexa feudali ⁊ hͦ ꝯſtat. vt qꝛ agit̉ ſuꝑ iurefeudi ⁊ ꝯditione ex legibꝰ feudoꝝ. vel agiturex tributo vel fidelitate tributa et debita: velad reddendū debitū ⁊ tributū. vel agit̉ rei vēdicatione. vel īterdicto vel alia actione dū tn̄intentat̉ de iure feudi: decidit̉ ꝑ pares curie.idē ſi agit̉ de iniurijs in feudo vel de feudo vl̓ratiōe feudi cōmiſſis in dn̄m. idem ſi agit̉ adpenā pͥuatiōis feudi. ſi ꝟo cā nō ē feudalis ethoc ꝯſtat vt qꝛ agit̉ ꝑſonali aut pignoraticiavel depoſiti: tūc agendū eſt coram ordinarioIdem ſi agit̉ de alijs iniurijs factis etiaꝫ ī rebus feudalibꝰ: dū tamē nō tangāt naturā feudi vel fidelitatē. Idem ſi agit̉ interdicto vndevi vel alio poſſeſſorio īterdicto: dum tn̄ nō intentet̉ iure feudi vel nō agat ꝑ hͦ in admiſſionem feudi Idē ſi agatur ꝓ iniurijs ꝑſonalibꝰnō tangentibꝰ feudi naturā. vbi vero dubitatur an cauſa ſit feudalis vel non: debet ꝑ pͥushoc dubiū terminari ẜm Inno. et cognoſcet̉hͦ per pares curie ⁊ ſūmarie: dum tamē agat̉actione per quā ius feudi poterit in iudicium

deduci. noͣ. ant. de iudici. ceterū. ꝟ. venio adgloſam.Feudi q̄ſtio vt deuoluat iuriſdictionē ad dn̄mfeudi vel ad pares curie ī caſibus ſuis: oportꝫꝙ in libello talia narrent̉ ex quibꝰ pateat q̄ſtionem eſſe feudalē. noͣ. anth. de iudi. ceteꝝ. ꝟ.venio ad glo. vel ſaltē ꝙ efficiat̉ dubiū an ſitfeudalis vel nō. vt noͣ. ant. e. ꝟ. circa fi.Feudi q̄ſtio inter vaſallos cognoſcit̉ ⁊ deciditur ꝑ dominū feudi ẜm Hoſti. ⁊ noͣ. antho. d̓lūdi. ceteruꝫ. ꝟ. quero an ſi ordinarius. ⁊ noͣ.etiā. e. c. in fi. Et p̄dicta locū habēt etiā ſi ordinarius ꝓcedat ſciente dn̄o feudi ⁊ non cōtradicēte: lꝫ antho. de ẜima. in hoc vltimo cōtrariū dixerit. vt noͣ. ant. e. c. penul. ꝟ. qͥd ſi dn̄sFeudi q̄ſtio inter vaſallū ⁊ vaſalluꝫ cognoſcit̉ꝑ dominū quādo certū eſt ꝙ queſtio tagit naturā feudi vt qꝛ vnus dicit ſe ī feudo debereſuccedere alter negat. vel dicit ſe habere ius īre feudali quā alter tenet. qd̓ ius dicit ſibi cōſtitutū de cōſenſu tam dn̄i qͣꝫ vaſalli. vel agitrei vendicatione expreſſa cauſa. qꝛ res eſt feudalis. ⁊ dicit ſe feudatariū alter negat. naꝫ qꝛquilibet eorū fatetur dominū feudi eſſe dominū ꝙ ip̄e dominꝰ iudex eſt. Item ſi ſimplicit̓agitur rei vēdicatione: nō expreſſa cauſa ſꝫ ſicertum eſt ꝙ queſtio ſiue cauſa expreſſa nō tāgit naturā feudi: vt quādo actor deducit dominiū vtile vel directuꝫ ex alia cauſa qͣꝫ feudivt qꝛ dicit ſe p̄ſcripſiſſe vel emiſſe a vero dn̄otunc ſi poterit dominꝰ cognoſcere qꝛ iudicarenō poteſt niſi ſuꝑ cauſa ſpecialiter deducta etilla nō tangit iuriſdictionē ſuam. ⁊ ideo quādo agitur coram ordinario: niſi dominꝰ feudihabeat al̓s p̄ter naturam feudi ordinariaꝫ iuriſdictionē in vaſallos: qꝛ tūc cognoſceret nōratione feudi ſꝫ vniuerſalis iuriſdictiōis. Sivero dubiū eſt an cauſa deducta tangat naturam feudi vel nō. qd̓ poſſit eſſe dupliciter. velquia cauſa agendi ē generalis q̄ p̄t cōcludere⁊ nō ꝯclude̓ cauſam feudalem: vt quia agēsrei vēdicatiōe nō expreſſa cauſa videat̉ omēdominiū directū ⁊ vtile in iudiciuꝫ deduxiſſe⁊ tūc cognoſcet dominꝰ feudi. Aduerte tamēꝙ ſi reus in pͥncipio opponat cōtra iuriſdictionem repellitur actor niſi in additione ad libellum vel in alia poſtea expͥmat cauſam vel qͣlitatem imprimētē iuriſdictionē in dominū feudi. poteſt ſcd̓o eſſe dubiū ꝙ lꝫ ſpecifice agaturex cauſa feudali negatur cauſam eſſe feudalē⁊ tūc ſi negatur dominiū feudi: ꝓcedit dominus ⁊ ſūmarie cognoſcit. An queſtio tangat̉naturā feudi. ſed ſi negatur dominiū fore dominiū feudi: tunc dominꝰ nō cognoſcet̉: qꝛ nemo iudex in ꝓpria cauſa. de hoc ergo cognoſcit ordinarius. coram quo ſi excipiat̉ ꝙ dn̄s

hr