E
aduerſarius ꝯſtituatur. nō poteſt tamē impedire ſequeſtrationē poſſeſſionis ⁊ fructuū. noͣRo. ꝯclu. ccclxxiij. Sed plenius dic ꝙ executio ſententie poteſt ꝑ tertiuꝫ impediri rationeſui intereſſe quādo tertius a ſentētia appellat:vel appellationē per pͥncipalem interpoſitā ꝓſequitur: ⁊ tunc ſi ꝓcedit vt ſolam executionēimpediat: ſufficit ſūmarie docere de iure ſuoquo ad modū ꝓbandi. ſed ip̄a ꝓbatio debeteſſe plena. Si autem vltra hoc intendit ꝙ ſuper iure ſuo ꝓnuncietur ⁊ ſuper ſententia velnullitate: tūc oportet litem cōteſtari ſuꝑ vtroqꝫ. Si vero ſentētiaꝫ nō ſuſpendit nec ſuſpenſam ꝓteſtatur de nullitate cōtendit ⁊ ſentētiaeſt lata cōtra illum qͥ potuit rem deducere adiudiciū in p̄iudiciū ipſius tertij ſcientis: tunctertius nō poteſt impedire executōnē ſentētielate eo ſciēte. ſed ſi ē lata eo ignorāte vel etiaꝫſciente quādo pͥncipaliter litigās non potuitrem ī iudiciū deducere ad p̄iudiciū ip̄ius tertij: vt ſi ſubditus vel colonus litigat de re dn̄itunc aduerte ꝙ ſi executio fiat in alia re qͣꝫ ī petita: poteſt tertius eū impedire. idem ſi fiat inre petita cuius poſſeſſio eſt vacās. quia intereſt tertij vt res remaneat vacās ne grauet̉ onere ꝓbationis. ſecus ergo ſi res petita poſſidetur ꝑ victum: quia tunc ſiue tertius pͥncipaliter agat ſiue contra ſententiā de iure ſuo excipiat: executionē nō impedit. ſꝫ cū iure ſuo diſcutitur p̄ſtita cautione victo ꝑ victoreꝫ de retertio reſtituēda in euentū victorie. vbi auteꝫip̄e tertius rem petitā poſſidet: tunc fit executio in p̄iudicū victi nō in p̄iudiciū ip̄ius tertijpoſſeſſoris. noͣ. an. de teſti. veniēs. ij. colum.ꝟ. oppono ꝙ nō impediat.Executio ſentētie quādo petitur ⁊ poteſt ꝑ tertiū ratiōe ſui intereſſe impediri: oportet ꝙ ſaltem ſūmarie doceat ſua intereſſe. ⁊ illud ſūmarie intelligit̉ quo ad modū ꝓbādi: nō quo adſpeciem ꝓbationis: nam nō requirit̉ litis cōteſtatio ⁊ datur ad hoc ꝓbādū breuis dilatioiudicis arbitrio q̄ nō excedat tēpus in qd̓ debet fieri executio. ipſa tamē ꝓbatio debet eſſeplena ꝑ teſtes vel inſtrumēta: nec ſufficit ꝓbatio ꝑ iuramētū. ſufficit tn̄ ꝙ qͥs ꝓbet ſe electūlꝫ nō ꝓbat electionē canonicaꝫ qͣꝫqͣꝫ peteret ſicōfirmationē haberet neceſſe ꝓbare ſe canonice electū. noͣ. ant. d̓ elec. veniēs. ij. iiij. colum.ꝟ. veniēs ad declarationē.Executio ſnīe late ī genere ꝯͣ oēs quorū ītereſtnō pōt fieri ꝯtra poſſeſſorē qͥ nō fuit ſpecialit̓vocatꝰ ad cauſam. no. Ro. ꝯclu. ccccj.Executio ſentētie poteſt fieri cōtra vniuerſalēſucceſſorē qui eſt eiuſdē cōditionis cum p̄deceſſore. ſed ſi eſt diuerſe cōditionis vt qꝛ laicoſucceſſit pupillus vel eccl̓ia. tunc dubiū eſt. ſꝫ
ſolutio pendet ex illo an pͥuilegiatꝰ ſuccedensnō pͥuilegiato vtatur pͥuilegio. Item pͥmū dictum verum niſi mutetur iudex per ſucceſſionem. quo caſu dubium ē. Tamē ſatis dici pōtꝙ trāſit ius exequēdi ſi actu non poſſit executio fieri per pͥmū iudiceꝫ niſi in eius territoriohabeat rem ſuꝑ qua in reali ſentētia lata eēt.ſed tunc fieret per aliū. noͣ. anth. de iudi. quiaꝟ. venio ad vltimū.Executio ſentētie late in ꝑ ſonali vel alteriꝰ iuris ꝑſonalis nō fit ꝯtra ſingularem ſucceſſorēex ꝯtractu. ſꝫ ſi eſt ſucceſſor ſingularis ex vltima volūtate: tūc diſtingue: aut doloſe eſt resin eum alienata: ⁊ trāſit executio. aut ſine dolo: ⁊ tunc ſecus.Executio autē iuris realis nō fit cōtra ſingularem ſucceſſorē nō habentē cauſam a p̄deceſſore. ſed ſi habuit cauſaꝫ ab eo: tūc ſi ius exequēdi tēpore alienationis erat in eſſe ꝓductuꝫ. qꝛſnīa erat lata. vel erat in actu ꝓducendi quiaerat lis mota tranſit executio in ſucceſſorē ſi ꝑtalem litē res erat facta litigioſa ⁊ ꝑ ꝯſequensinalienabilis vt qꝛ erat q̄ſtio de ꝓprietate. ſecus ſi non obſtāte lite poterat res alienari: vtqꝛ erat q̄ſtio de ſola ypoteca. vbi vero ius exequēdi tempore rei alienate nō erat ī eſſe ꝓductū nec ī actu ꝓducēdi: tūc executio litꝭ poſtea execute nō trāſit ad ſingularē ſucceſſorē. p̄dicta vera niſi ſingularis ſucceſſor ꝑ ſuā ſnīaꝫvel patiētiā p̄dicauerit. Et aduerte ꝙ vbi dixi executionē tranſire ad ſingularem̄ ſucceſſorem eſt verū etiā ſi res alienaret̉ in nō ſuppoſitum qui eſt alteriꝰ territorij nam cōtra eum inalia dioceſi exiſtente fieret executio. ita tamēſi res eſſet in territorio ſententiantis ſecꝰ ſi restrāſiſſet ad aliam dioceſim. noͣ. ant. de iudi. qꝛꝟ. ꝟ. venio ad vltimū. Et ideꝫ Bar. in. l. creditores. C. de pig. lꝫ alibi ſimplicit̓ dixerit ꝙexecutio ſentētie late ꝯtra vnū nō ſit cōtra alium ſingularē ſucceſſorē. vt noͣ. ꝑ euꝫ. ff. ſi vē.no. muli. ī po. mi. l. j. §. neceſſario. ⁊. ff. vt ī po.le. l. j. §. qͥ ī poſſeſſionē. Sꝫ Inno. ⁊ Io. an. ind. c. qꝛ. in glo. vltima. in fine ꝯcludūt. qꝛ ī reali etiā in beneficialibꝰ nō fit executio cōtra ſingularem ſucceſſorē niſi eo vocato ⁊ p̄cedenteſentētia ⁊ ſūmaria cognitione ſi ip̄e vel aliusvelit ꝯtradicere.Executio ſentētie an poſſit peti ⁊ fieri ꝓ illo cuiceſſa eſt actio in factū ⁊ officiū iudicis q̄ dant̉ꝓ executiōe ſentētie. vide ſupra ꝟbo ceſſio. §.cedi pōt actio iudicati.Executio ſentētie declaratorie late in reali contra ꝯuentuꝫ nō poſſidentē: habet executiōemparatā ꝯͣ eū ſi poſt ſnīaꝫ ad ip̄m poſſeſſio ſuꝑueniat. noͣ. ant. de iudi. dilecti. in fine. ⁊. c. examinata. iiij. colū. ꝟ. venio ad gloſam.