¶

qꝛ autoritas ꝯficiendi inſtrumēta cōpetit notorio rōne publici officij. ⁊ illa q̄ ex publico ofcio cōpetūt: publice excōicatus exercere nonp̄t. noͣ. ant. de dolo ⁊ ꝯtu. c. veritatis. iiij. colum. ad fi.Excōicatꝰ an poſſit eſſe teſtis. vide Io. an. deſen. excō. decernimꝰ. li. vj. ⁊ ꝑ Inno. de tranſact. ex lr̄is.Excōicatus nō perdit ꝓpter excōicationē obligationes an̄ excōicationē exortas ⁊ ſibi q̄ſitas: lꝫ ex eis agere non poſſit excōicatione durāte. ſꝫ poſt abſolutionē aget. nam ⁊ duranteexcōicatione obligationes acqͥrit: ex quibuspoſtea abſolutꝰ agit. vt ſi excōicatus ſpoliet̉:aget poſt abſolutionē de ſpoliatiōe facta anteabſolutionē. An aūt obligatio excōicato q̄ſita ſicut durāte excōicatione ſuſpēdit̉ quo adeffectū agēdi ⁊ ab inuito exigēdi: ita etiam ſuſpendat̉ quo ad effectū ſoluendi ſi debitor adcertū terminū ſoluere iurauerit ⁊ ſub pena ꝓmiſit vt ſic debitor nō ſoluēs nō incidat ī ꝑiuriū nec ī penā: dic ꝙ ſi eſt obligatio fidelitatisiurate: ſuſpēdit̉. ⁊ idē ſi ſit alia obligatio qͣꝫ fidelitatꝭ ẜm Hoſti. nec debet debitor dici ꝑiurus ꝓpter legitimā cauſam ſuꝑueniētē q̄ tacite inerat. lꝫ Inno. ⁊Hoſti. ꝯtradicāt. Sꝫ opinio. Hoſti. tenet do. ant. d̓ dolo ⁊ ꝯtu. c. veritatis. v. colum. ꝟ. quandoqꝫ queritur ad obligationes.Excōicatꝰ an̄ poſſit elemoſinā facere? dic ꝙ ſic.ſi cū hūanitate fac̄. noͣ. ant. de do. ⁊ ꝯtu. c. veritatis. vj. colū. ꝟ. qn̄qꝫ q̄rit̉ an excōicatio.Excōicatꝰ ſi ꝓ ſe ſnīaꝫ reportauit valet ſnīa exquo nō fuit excōicatio oppoſita. vel ſi fuit oppoſita nō fuit ꝓbata. tn̄ ad eiꝰ executionē aginō poterit niſi abſoluat̉ ab excōicatiōe. ⁊ hocꝓcedit ī ſnīa ꝑ ordinariū lata. ſed lata ꝑ delegatū non valet. no. ant. de excep. ſignificauerūt. ꝟ. ſi eſt dubiū. v. colū. in pͥn. ⁊ vide in. §.ꝓximo ⁊ ſequēti.Excōicatus non p̄t eſſe iudex. ideo ſnīa ꝑ eumlata non valet. qd̓ eſt verū in excōicato ꝑ ſententiā publice latā. ⁊ tunc etiā ſi cōmuni opinione habet̉ ꝓ nō excōicato valet ſnīa ꝑ eumlata niſi ſit ſnīa excōicationis vel abſolutiōisab excōicatione. ſꝫ illa ſnīa ꝑ excōicatū occultum lata lꝫ valeat mero iure. ſi tn̄ ille ꝓ quo lata eſt ſciuit illuꝫ excōicatum: debet irritari inodiū eiꝰ qui ſcienter ⁊ volūtarie ī illo actu cūexcōicato cōmunicauit. ⁊ ab eo actuꝫ ſentētieſuſcepit. noͣ. Cal. de re iudi. ad ꝓbandū. ⁊ vide sͣ. §. ꝓxi. ⁊ vide oīno lap. qͥ tenet ꝯtrariumin allega. lxxxix. vij. colū.Excōicatus iudex ſi erat excōicatus temporedate reſcripti

vel iuriſdictionis exercite foret abſolutꝰ: nonvalent geſta ꝑ eum. quod eſt verum in publico excōicato. ſecus ī occulto excōicato niſi impetrās illuꝫ iudicē ſciuit tēpore impetratiōiseum excōicatum. quo caſu cōmunis tolerantia nihil operat̉ qͦ ad validitatem reſcripti. vtnoͣ. ant. de reſcrip. dilectꝰ. ij. penul. colū.Excōmunicatus poteſt p̄ſcriptionē interrūpere naturali īterruptione ⁊ etiam ciuili: ſi excōmunicatio non opponit̉. vel ſi opponitur nō ꝓbatur. qd̓ eſt verū coram ordinario. ſed coraꝫdelegato ꝑ eum impetrato nō poſſit ciuiliter īterrūpere. noͣ. ant. de excep. ſignificauerunt.ꝟ. ſed ē dubiū. v. colum. in pͥnci.Excōmunicatus ſi ꝯqueritur de ſnīa cēſure petens illam reuocari auditur non obſtāte excōmunicatione. quia ibi vertit̉ periculū anime.Idē ſi nō cōquerit̉ de ſnīa lata ī cauſa matrimoniali ī qua ſil̓iter ꝟtit̉ periculū anime. noͣ.anth. ī. d. c. ſignificauerūt. penul. colū.Excōicatus petēs retractari ſentētiā que nontrāſiuit ī rem iudicatā auditur. qꝛ ſe defenditaduerſus ſtimulū ſnīe ſtimulantis. noͣ. anth. j.d. c. ſignificauerūt. vlti. colū.Excōicatus petēs laudū reduci in arbitriū boni viri audit̉ nō obſtāte excōicatiōe. qꝛ defendit ſe aduerſus ſtimulū laudi ſiue ſentētie arbitralis ſtimulantis. noͣ. antho. in. d. c. ſignificauerūt. vlti. colū.Excōmunicatꝰ poteſt ꝑ ꝓcuratoreꝫ petere abſolutionē ẜm ſtilū curie ſi habet ad id ſpeciale mādatum. ſed de rigore iuris ſecꝰ ẜm Hoſti. lꝫ Inno. dicat ꝙ etiaꝫ de iure p̄t ex cauſa.vt no. Io. an. de ſen. excō. cū deſideres. Ant.tenet ibi ꝙ ẜm Io. an. etiā de iure poſſit abſolutio peti ꝑ ꝓcuratorē. Contrariū dic̄ d̓ iudi.ītelleximꝰ. in pͥn. iij. colum. ⁊ vide ſub v̓bo ꝓcurator. §. ꝓcurator non poteſt ꝯſtitui ꝑ excōmunicatū. ⁊ vide ſub ꝟ̓bo excōicatus. §. excōmunicatus lꝫ non poſſit.Excōmunicatus poteſt alium recōuenire. tex.eſt de excep. cum īter. in fi. lꝫ glo. ſenſerit ꝯtrarium. iiij. q. j. ī ſumma.Excōmunicatus lꝫ non poſſit regulariter aliqͦremedio poſſeſſorio agere: poteſt tamen maritus poſſeſſorio agere ad repetēdā vxorē. noͣ.glo. ix. q. iij. qm̄ multos. ⁊ hͦ tenet Hoſti. ī ſūma. de reſtitu. ſpoli. §. quādo faciēda. ꝟ. qͥd ſivir. Sed Cal. dicit ꝙ non poteſt agere licꝫ iudex ex officio ſuo poſſit ei mulierem reſtituere. et hoc tenet antho. de ordi. cog. c. finali. ꝟ.venio ad ſcd̓am partē vide. jͣ. §. excōicatꝰ poteſt petere.Excōmunicatus poteſt ius patronatꝰ acqͥrereſꝫ non pōt illud exercere donec abſoluat̉. no.ant. d̓ iure patro. nob̓. ꝟ. tertio q̄ro. ⁊ idē noͣ.