L

abſqꝫ ſpeciali licentia iudicis. hoc tamē fallitin debitore fugiente quem poteſt creditor auctoritate ꝓpria realit̓ citare ꝑ capturā nō verbaliter ad ꝑueniendum iuriſdictōem. qꝛ citatio in p̄ueniendo exigit̉ legitima. Itē fallit inreperto capto in flagranti crimine. īmo et in qͦlibet delinquente qui poteſt capi a quolibꝫ vtducatur ad iudicem. fallit etiam incitatōe appellatōnis extraiudicialis quam poteſt quisꝓpria auctoritate facere cum cauſa. no. an. deiudi. c. j. ꝟ. examinemus.Citatus p̄ſumitur omīs ille qui in iudicio ſe p̄ſentat. quod eſt verū in habitante extra locūiudicij. ſecus in eo qui eſt in ciuitate in qua iudicium agitur. p̄dicta ꝟa in eo qui ꝑſonalitercomparet. ſed ſi nunciū mittit indiſtincte p̄ſumitur citatus. no. Ro. conclu. ccclvj. et idemtenet archi. lxxxij. di. c. ꝓpoſuiſti.Citati p̄ſumunt̉ teſtes eoīp̄o ꝙ comparent ⁊ ſep̄ſentant ad teſtificaādū. ẜm do. de Rota. vtno. an. de iudi. c. j. ꝟ. oppono ſecundo. quoddicit Ro. eſſe verum p̄ſertim quādo teſtis iurauit in p̄ſentia aduerſarij nihil opponentis.vt nō. Ro. cōclu. ccclvj.Citatio adeo eſt neceſſaria vt ſi caſualiter quisin iudicio ſit inuentus nō compellitur reſpondere ad id ꝓ quo nō fuit citatus. no. an. de iudi. c. j. ꝟ. nota qͣrto. que diſtingue tamē vt no..jͣ. .§. citari non debet.Citari non oportet illum qͥ p̄ſens eſt. no. bar. inl. j. ff. de in ius voca. ideo valet electio proceſſus ⁊ ſententia ⁊ omīs actus factus p̄ſente illo qͥ citandus erat licet non citatus fuerit. no.io. an. c. fi. li. vj. de elec. ſuꝑ ꝟ̓bo. al̓s ī nouel.ſed quo ad ſententiā intellige de p̄ſente qͥ noncontradicit. licet ad omne dubiū tollēdū cautius eſſet citare partes (licet p̄ſentes) peremptorie ad ſententiā audienda. vt no. 10. an. inaddi. ſpe. in ti. de ꝓla. ſen. §. vt autem. ꝟ. ⁊ noͣin fine. ſed an. dicit ꝙ tunc valet demum ꝓceſſus factus contra p̄ſentem ⁊ tacentem quādofuit a iudice certioratus. al̓s non dicit̉ proceſſus factus. ⁊ in dubio ẜm bar. nō p̄ſumit̉ certioratus niſi ꝓ eo eſſet lata ſententia. ſi autemp̄ſens nō tacet ſed cōtradicit. tunc dic vt ī. §.qui ꝓxime ſequitur. no. an. de. iudi. c. j. ꝟ. oppono ſecūdo.Citari non debet p̄ſens in iudicio qͥ non cōtradicit. ſed ſi cōtradicat aduerte. aut interrogatus dixit ſe velle reſpondere. aut nō fuit de hͦīterrogatus. vel ſi fuit reſpōdit ſe nolle reſpōdere. ⁊ tunc ſi al̓s fuit in iudicio ꝓ illa cauſa ⁊potuit eſſe deliberatus cogit̉ reſpondere velrecedere iudice eum monēte. ſed tamē nō monito ſi p̄ſens ſtaret ⁊ non reſponderet valeretquod agitur. ſi autem nūqͣꝫ plus fuit ī iudicio

⁊ non apparet citatus nō compellitur reſpondere. ſit tamen cautus in allegando. ſi pretendit defectum citationis non excuſat̉. qꝛ ſufficit ꝙ ſit p̄ſens. ſed ſi p̄tendit defectum citatōnis vi deliberatōnis. auditur ⁊ non compellitur reſpondere. compellit̉ tamen libelluꝫ accipere. quia nō eſt de actis cum ⁊ ante citatōemporrigat̉. ⁊ predicta ꝓcedunt vbi nō eſt veriſimiliter deliberatum. al̓s compellit̉ reſpōdere tam in criminali qͣꝫ in ciuili. no. an. de iudi.c. j. ꝟ oppono ſecūdo.Citatio incerta ⁊ vaga ac minus generalis nōvalet. puta ſi quis citat̉ ad audiendum volūtatem iudicis ſuꝑ tota cauſa. no. Ro. conclu.cccxxxv.Citatio valet ſine die. quia dies intelligitur qͣꝫcitius poteris. de app. c. cum parati. ⁊ ibi no.an. in qͣrto notabili.Citatus ad audiendum ferrr ſententiā tali dievel poſtea quādocūqꝫ placuerit. non debet illicentiatus recedere finita die licet pars citāsnō comparuit. alioqͥn vt contumax puniri poterit. debet ergo etiā die ſequenti compare vl̓ſentētiā petere ẜm Guil̓. de zuza. no. an. d̓ iudi. c. j. ꝟ. oppono tertio.Citatus ad diē certā ſi nō cōpareat ⁊ iudex ꝓpter abſentiā citantis ex benignitate prorogꝫterminū in diem ſequentē. tenet̉ ille die ſequēti cōparere ſine alia citatōe. alioqͥn vt ꝯtumaxpunit̉. no. an. de iudi. c. j. ꝟ. oppono tertio.Litatus ad certū terminū comparēs nō debꝫ illicētiatus recede̓ an̄ terminū cōpletū nec etiāpꝰ. licꝫ citās nō cōparuit. nec ſufficit accuſareꝯtumaciam citantis ſꝫ dꝫ etiā in die ſequenticōparere niſi in pͥmo termīo fuit licētiatꝰ a iudice. alioquin cōdemnabit̉ in expēſis. adu̓ſario poſtea comparēte. qꝛ duo ſunt p̄cepta. ſcꝫvt cōpareat ⁊ ad diē cōpareat. licꝫ bar. huicdicto ꝯtradicat qn̄ citās in pͥmo termīo nō cōparuit. no. ant. in. d. c. j. de iudi. ꝟ. oppono. iij.Citatus cōparēs pōt ex impedimēto morbi etcōtingēti illicētiatꝰ recede̓. qn̄ eſt tal̓ morbꝰ qͥexcuſaret eū a cōparēdo ip̄o iure vt morbꝰ ſōticꝰ. dꝫ tn̄ dimitte̓ ꝓcuratorē qͥ excuſatōꝫ ſuaꝫalleget. ⁊ ceſſante impedimento redire cōpellitur. no. an. de iudi. c. ij. ꝟ. oppono tertio.Citatꝰ cōparēs ſi reꝑiat iudicē abeē a loco iudicij. pōt finita hora citatōis ꝓpͥa auctoritate recede̓ cū nō ſit ibi licētiās. iō licētiat̉ a iure. ſi ātiudex pn̄s eſt ſed infirmꝰ talit̓ ꝙ ad actum proquo quis citatus eſt non valet intendere. tūcdebet petere ꝙ eum licentiet vel diem ꝓroget⁊ ſi tanta ſit infiriuitas ꝙ iudex his non valetintendere vel eſſe in termino. tunc elapſo termino intelligitur licentiatus a iure. no. an. ind. c. j. ꝟ. oppono tertio.