L

Itatio pͥma debꝫ fieri de ꝑſona pͥncipali. nō de eius ꝓcuratore. iō ſi ꝓcuratorlicet citatus nō cōpareat. nō pōt cōtradn̄m ꝓcedi in vim citatōis ad ea que ſunt magni ⁊ pleni p̄iudicij. ſed ad ea que ſunt leuis p̄iudicij. nec ad pͥmuꝫ decretū ꝓcedi poteſt. no.bar. in. l. qͣꝫuis. de dam. infect. ⁊ idem no. an.de do. ⁊ ꝯtu. cauſam. ⁊ vide. jͣ. citari non oportet pͥncipalem.Citatio pͥma ꝑſonaliter debet fieri nō ad domūſicitatus poteſt reꝑiri. quādo aūt dicatur nōpoſſe reꝑiri. vide an. in. d. c. cauſam. ⁊ bar. inl. iiij. §. p̄tor. de dam. infec. Hoſti. dicit ꝙ nondicit̉ reꝑiri qn̄ eſt extra ꝓuinciam. inno. dicitqn̄ eſt extra ciuitatē. ⁊ hoc tenet niſi cauſa celeritatem deſideret. qꝛ tunc ſufficit ꝙ ſit abſēsa iudicio vt poſſit citari ad domū. ⁊ p̄dicta refert. an. in. d. c. cauſam.Citatio ad domū ad ſententiā audiendā valetſi citatus ſemel in cauſa fuit ꝑſonaliter apprehenſus. vel ſi ſemel comparuit ⁊ in iudicio ſiſtere ꝓmiſit. no. Ro. ꝯclu. xlvj.Citatio ad domū non valet qͣꝫtuꝫ ad teſtes recipiendos. vide Ro. ꝯclu. xlvj. ⁊ in cle. j. ſuperꝟbo ꝑſonalit̓. d̓ iudi. ⁊ plene diſputat io. an.in regula p̄ſumit̉. de mercuri. ⁊ qn̄ valet citatio ad domuꝫ ⁊ qn̄ non. vide an. in. c. cauſaꝫ.de do. ⁊ ꝯtu. ⁊ in. c. fi. de eo qui mit. in poſſeſ.⁊ bar. in. l. iiij. §. p̄tor. de dam. infect. ⁊ quandocitatio ſit ad domū. dꝫ intelligi de domo īqua habitat ip̄e tꝑe citatōnis licet alibi maiori tꝑe anni habitau̓it. no. an. in. d. c. cauſam.Citare ſufficit clericū in loco bn̄ficij in quo reſidere tenet̉ ⁊ in eccl̓a cathedrali licet ꝑſonalit̓non comꝑhendat̉. qꝛ eccl̓a cathedralis ſuccedit loco domicilij. no. Ro. ꝯclu. lxxix. Alibidicit ꝙ quādo cōmittitur citatio in partibꝰ niſi fiat diligentia ꝓ inquirendo ꝑſonam citandam in loco domicilij. licet fiat citatio in locobeneficij de quo agit̉ ⁊ etiaꝫ in eccl̓a cathedrali non ſufficit. etiam ſi aliquis aſſerens ſe procuratorem citandi dicat citandū fore abſentē⁊ petat vt recipiat copiam citatōis. niſi de ſuomandato legitime conſtet. nō. Ro. conclu. cōxxiiij.Citatio ꝑ edictum eſt exorbitans a iure cōi. iōſtricte dꝫ intelligi in ſuis terminis ⁊ formis aiure ꝑmiſſis. no. Ro. cōclu. ccclij.Citatus ꝑ edictū habet̉ perinde ac ſi citatus eſſet ꝑſonaliter. ſi tn̄ non cōparet nō dicit̉ veruſcontumax ſed fictꝰ. no. Ro. ꝯclu. ccxlix. Predicta tn̄ intellige quo ad ꝓceſſum cauſe. ſed qͦad excōmunicatōꝫ nō ſufficit citatio ꝑ edictūniſi fiat ꝑ audientiā cōtradictarū. no. Ro. cōclu. ccclij.Citatō qn̄ cōmittit̉ fieri ꝑ edictū in romana cu

ria ⁊ extra. qͣꝫqͣꝫ ip̄a citatio legat̉ in audientiacōtradictarū ⁊ affigat̉ in valuis palatij et eccleſie maioris vbi eſt curia. nō ſufficit ſꝫ oportet ꝙ etiā legat̉ ⁊ publicet̉ in locis circūuicīsin ꝑtibus in qͥbus mandat̉ citari ⁊ affigat̉ valuis illorū locorū. nec ſufficit in vno tm̄ ip̄oruꝫlocorū fieri. nec etiā ſufficit affixio copie. ſed oportet ꝙ affigat̉ ip̄a lr̄a original̓ citatōis quedebet ſtare affixa ꝑ aliquas horas. nō. Rotāconclu. ccxix.Citatio ꝑ edictū in curia dꝫ fieri in valuis eccl̓emaioris die feriata cū tūc nō teneat̉ audientiacontradictarū que diebꝰ feriatis nō tenetur.⁊ tunc ſuccedat eccl̓a loco audientie predicte.no Ro. conclu. ccclij.Citatus ad videndū admitti articulos probandos in curia ⁊ extra. dꝫ etiā citari in ꝑtibꝰ vbiſit remiſſio quādo teſtes ibi ꝓducūt̉ ⁊ iurant.⁊ ſi pars citāda ibi n̄ eſt nec habeat domiciliūcitabit̉ ꝑ edictum ⁊ reqͥrent̉ ꝓcuratores ⁊ aīci. no. Ro. conclu. x.Citatus ad videndū decerni remiſſionē ad partes ꝓ iuribus extrahēdis ⁊ in puplicā formādandis. dꝫ nihilominꝰ citari in partibꝰ qn̄ iura extrahēt̉ ⁊ publicabūt̉. no. Ro. ꝯclu. x.Citatio ꝑ audientiā contradictarū fit ꝯtra abſentem. facta pͥus fide de abſentia. no. Ro. cōclu. cxxv.Citatꝰ ſpecialit̓ ad vnū actū ⁊ generalit̓ ad reliquos actꝰ vſqꝫ ad ſnīam incluſiue. pōt contraeum ſine alia citatōe ꝓcedi vſqꝫ ad ſentētiā.qd̓ eſt verum qn̄ iudiciuꝫ eſt in loco remoto adyoceſicitati. ſecus ſi iudiciuꝫ ageret̉ in citatidomicilio. Item ſecꝰ qn̄ agit̉ in loco remoto.⁊ citatus cōparuit ſel̓ ꝑ ſe vel ꝑ ꝓcuratorem.qꝛ tunc ad reliqͦs actus citari dꝫ exquo p̄ſenseſt ip̄e vel ꝓcurator. vt no. io. an. in addi. ſpe.in ti. de cita. §. viſo. ꝟ. itē licet. ⁊ addit an. ẜmfre. de ſenis ꝙ etiā ſi nō cōparuit ip̄m non artat dicta citatio general̓. niſi ad pͥmū actū quiimminet poſt litis ꝯteſtationē. vt no. an. d̓ oſfi. dele. cōſuluit. in fi. vide. jͣ. §. ꝓximo.Citatus ad certū terminum vel certum actū etgeneralit̓ ad ꝓcedendum in cauſa vſqꝫ ad ſententiā incluſiue. ſi non comparet poteſt cōtraeū vt cōtumacem ꝓcedi ꝑ audientiam ꝯtradictarū. no. Ro. cōclu. cccxxxviij.Citatio tamē que tunc fit ꝑ audientiā contradictarum eſt magis ex vrbanitate qͣꝫ ex neceſſitate quādo ex ſpeciali cōmiſſione citat̉ qͥs adtotam cauſam. no. Ro. conclu. xc. Et dicta citatio ꝑ audientiā cōtradictarū habet locū etiam ſi actor in termino pͥme citatōnis nō comparuit. licet etiā neutro comparēte fu̓it circūductum edictū quo ad actum in illo pͥmo termino fiendum. tamen poſtea poteſt de nouo