B
alia lꝫ ꝑ papā. ⁊ vide Io. an. poſt Inno. d̓ offi. dele. ſuꝑ eo. ⁊ pe. more. d̓ offi. ordi. pn̄ti. li.vj. ⁊. vi. lap. ibidē qͥ dicit ꝙ hodie ꝑ exuagā.pn̄t ad nutū reuocari nō obſtāte ꝓuiſione vl̓ꝯfirmatiōe papali. vide lap. de caſti. alle. ix. ⁊xxxiiij. vbi dicit ꝙ lꝫ bn̄ficiū manuale collatūmonacho ꝑ papaꝫ ſit ꝓ illa vice ꝑpetuū. tn̄ ſipoſtea vacet redit ad nat̉aꝫ ſuaꝫ ⁊ efficit̉ manuale. ⁊ idē noͣ. an. de ꝯfir. vti. porrecta. videoīno ſub v̓bo religioſus. §. religioſus nō poſBeneficiū qͦ qͥs ē ip̄o iure pͥuatꝰ (ſit ꝯſentirean poſſit cōferri ꝑ ordinariū an̄qͣꝫ ille ꝑ ſnīaꝫdeclaret̉ pͥuatꝰ. vide lap. de eaſtil. alle. cxxvijad finē. vide tex. ⁊ glo. vbi d̓r hͦ dubiuꝫ determinatū. d̓ p̄bē. licꝫ ep̄s. li. vj. vbi d̓r exp̄ſſe ꝙvalet collatio lꝫ nō poſſet eo nō vocato auferri poſſeſſio. ⁊ ita cōclu. Inno. de reſti. ſpo. c.ſollicite. in pe. q. idē dicit glo. de elec. cōmiſſali. vj. ſuꝑ v̓bo iuſto impedimēto.On̄ficiū aūt ius ī bn̄ficio nō acqͥrit̉ ꝑ ſnīaꝫ ordinariā iniuſte ꝓ aliqͣ ꝑtiū latā. vide ſub verboſnīa. §. ſnīa in reali.Bn̄ficia ꝓmoti ad eccl̓iaꝫ cathedralem nō pn̄tꝯferri ꝑ papā vt vacatia: an̄qͣꝫ ꝓmotꝰ poſſeſſionē eccl̓ie pacifice adipiſcat̉. no. glo. in cle. j.vt lite pē. qd̓ ītellige de ptāte ordinaria. qꝛ deabſoluta p̄t cū in bn̄ficialibꝰ habeat ptātem liberā. vt ptꝫ ex tex. d. cle. in fi.Beneficiū qd̓ ſit eccl̓iaſticū cognoſcit̉ ex triplici qͣlitate. videlꝫ ꝑſone ꝓuidentis qn̄ ē ꝑſonaeccl̓iaſtica. ⁊ ꝑſona ꝓuiſi qn̄ ſoli clerico ꝓuidet̉. ⁊ bn̄ficiū qn̄ hꝫ aliqͥd ſpūalitatis annexūqꝛ ꝓpter diuinū officiuꝫ dat̉ bn̄ficiū eccl̓iaſticū. Itē qn̄ bn̄ficiū dat̉ pure ⁊ in ꝑpetuū. nonꝯditionalit̓ nec ad tp̄s. noͣ. Io. cal. et noͣ. an.d̓ reſcriptis. in. c. vera. ⁊ pͥmas qͣlitates ponitIo. an. de reſcriptis. poſtulaſti.Bn̄ficiū reſeruatū vacās lꝫ alteri cōmendet̉:non expirat reſeruatio. qꝛ donec durat vacatio durat reſeruatio. d̓ p̄bē. ſtatutū. ⁊ de elec.ſi eo tꝑe. li. vj. ⁊ noͣ. Ro. ꝯclu. clxxvj. ſꝫ ꝑ cōmenda non deſinit bn̄ficiū vacare. gͦ ⁊cͣ. ꝓboantecedēs. qꝛ ꝑ cōmēdā nō acqͥrit̉ ius ī beneficio vt noͣ. gl. in. c. nemo. d̓ elec. li. vj. ⁊ bn̄ficium vacās nō deſinit vacare niſi alteri ſit iusq̄ſitū in re. vt noͣ. ī cle. j. vt lite pēdē. ex hͦ deſcēdit ꝙ habēs cōmendā p̄lature nō d̓r p̄latꝰ. vtnoͣ. glo. ī. d. c. nemo. ⁊. xxj. q. j. qͥ plures. qꝛ p̄latꝰ hꝫ ius ī re: cōmēdatariꝰ nō. vt noͣ. Inn. d̓accuſa. ſi ꝯſtiterit. imo nō ſolū ius non hꝫ necpoſſeſſoriū. vt ptꝫ ex tex. ⁊ glo. in. d. c. ſi ꝯſtiterit. ⁊ ꝓpt̓ea qꝛ cōmēdatariꝰ nō hꝫ ius in bn̄ficio. ꝑmittūt iura ꝙ qͥs poſſit eodē tꝑe ſine diſpēſatiōe tene̓ duas ꝑrochiales. vnā ī titulūbn̄ficij: aliā ī cōmendā. vt ē caſus ī. d. c. dudūij. de elec. ⁊. d. c. qͥ plures. xxj. q. j. Per quos
tex. patꝫ ꝙ ꝯcedēs comēdā. nō ꝯfert titulū inbn̄ficio. qd̓ gͦ dicit glo. in. d. c. nemo. ꝙ comenda ē titulus canonicꝰ. intelligit̉ de titulo qͦ adadminiſtrationē n̄ qͦ ad ius ī bn̄ficio comēdato q̄rendū. nō obſtāte qd̓ dicit glo. ꝙ durātecōmēda nō vacat eccl̓ia. qꝛ veꝝ ē ꝙ nō vacatde facto ꝓpter titulū comende. ſꝫ vacat de iure ex eo ꝙ nullꝰ hꝫ titulū ex qͦ ius q̄rat̉ in bn̄ficio. ⁊ ita diſtinguit archi. in. d. c. qui plures.Uel magis aꝑte dicendū ē cū titulꝰ comendeſit iuris: ꝙ eccl̓ia comēdata n̄ vacat ſimplicit̓⁊ ꝑfecte etiā de iure: ſꝫ vacat ẜm qͥd videlꝫ reſpectu tituli bn̄ficij ꝑ qd̓ q̄rit̉ ius in re. et iſtafuit mens Io. an. lꝫ nō ſic aperte declarauit īd. c. nemo. in nouel. ex hͦ ſeqͥt̉ ꝙ cū ꝑ comēdānō ceſſat ꝑfecta vacatio: nō ceſſat etiā reſeruatio. vbi enī aliqͣ diſpoſitio duratura eſt ex ſubſiſtētia alicuiꝰ rei lꝫ ꝑs ip̄ius rei pereat. tamēſi aliqͣ ꝑs ſubſiſtat in re tota diſpoſitio duratff. d̓ vſufruc. l. ſi cui inſule. ⁊ de ꝯtrahē. emp.l. donū. §. ſi non quātacūqꝫ. donec ergo papade bn̄ficio reſeruato ꝑfecte ꝓuiderit ꝑ titulūex qͦ ius in bn̄ficio q̄rit̉ ⁊ ꝑ qd̓ vacatio ꝑfecteextinguit̉. reſeruato nō expirat. Per hͦ ad dubiū de qͦ q̄rit̉ cōcludēs dico: ꝙ morte comendatarij lꝫ expiret titulꝰ comende. tn̄ nō inducitur noua vacatio qͦ ad titulū bn̄ficij. quia illaſemꝑ durauit. ⁊ ꝑ illā etiā durauit reẜuatio.⁊ ꝓpterea lꝫ cōmendatariꝰ decedat. non poterit inferiora papa obſtāte reſeruatiōe de illobn̄ficio ꝓuidere. ⁊ ꝑ iſta defēdit̉ opinio Fre.de ſenis. qͥ idē tenuit lꝫ has rationes non allegauit in ſuo tractatu permutationum. xv. q.Rota ī antiquis dicit p̄dicta eſſe vera qn̄ comenda fit ad tp̄s certū. ſecus ſi ad incertū. qꝛtunc reſeruatio expirat. ſed do. de ſctō gemy.in. c. nemo. diſtinguit aut papa reſeruat bn̄ficiū ꝓuiſioni vel diſpoſitiōi ſue aut collatiōi.pͥmo caſu ꝑ comendaꝫ expirat reẜuatio. ſcd̓ocaſu ſecꝰ. ſꝫ ad vnū aliud adu̓tēdū eſt ꝙ lꝫ bn̄ficiū comēdatū nunqͣꝫ fuiſſet reſeruatū. tamēex quo papa ī eo manū appoſuit illud comendando non pōt inferior de illo ſe ītromittereānteqͣꝫ papa perfecte ꝓuideat. ar. c. vt noſtrūde appel. ⁊ qd̓ noͣ. Io. an. de exceſ. p̄la. c. īterdilectos. ⁊ ita tenet compoſ. de elec. cū nobisolim. ī fi. vide sͣ. §. bn̄ficia comendata.Beneficia regularia nō ſunt perpetua ſed manualia ⁊ ad nutuꝫ reuocabilia. de ſta. mona.cum ad monaſteriū. §. j. ⁊ in cle. j. §. ad hec. e.ti. ⁊ in cle. j. §. premiſſa. de ſup. negli. prela. etvide sͣ. §. beneficia manualia. et. §. beneficiuꝫmanuale. qd̓ ītellige niſi ſint bn̄ficia electiud:illa enī ſūt ꝑpetua nec pn̄t reuocari ſine iuſta⁊ magna cauſa. de ſta. mo. c. ij. §. fi.Beneficiū ſimplex nō dicit̉ reqͥrere cōtinuaꝫ ⁊