3

cōnexa. vt ptꝫ in cle. fi. de p̄ben.Beneficiū primū vacat eoip̄o ꝙ illud vnicumhabēti ꝯfert̉ ſcd̓m incōpatibile: ⁊ poſſeſſionēipſiꝰ ſcd̓i nāciſcit̉ vel ꝑ eū ſtat quo minꝰ nāciſcat̉. qꝛ valet collatio ſcd̓i lꝫ an̄ collationeꝫ. ij.non dimiſerit primū exp̄ſſe. ſed vbi canonicaobtinēti plura incōpatibilia ꝯfert̉ aliud incōpatibile: nō valet collatio ipſo iure ſine diſpēſatione niſi an̄ collatiōeꝫ vltimā priorā dimittat. ⁊ ꝑ acceptatiōeꝫ etiā talis collatiōis. nullus bn̄ficij ius ꝑdit nec vacāt priora bn̄ficia ſiſano ꝯſilio vſus ſe abſtinet ab adeptione poſſeſſionis bn̄ficij vltimo collati. ſꝫ ſi poſſeſſiōeꝫapprehēdit: priora ꝑdit. vt noͣ. ī cle. ſi plures.de p̄bē. ⁊ archi. in. c. nō pōt. e. ti. li. vj.Bn̄ficiū primū nō vacat ꝑ aſſecutiōeꝫ poſſeſſionis ſcd̓i incōpatibilis ex titulo īualido queꝫaſſequēs validū putauit. vt ptꝫ de p̄ben. ſi beneficia. li. vj. ⁊ ibi noͣ. lap. quē vide. qd̓ eſt verū ſi id veꝝ putauit errore facti. ſecꝰ ſi erroreiurꝭ. vt noͣ. glo. e. ti. ⁊ li. eū qͥ ī ꝟbo ſcienter.Beneficiū pͥmū vacat ꝑ aſſecutiōeꝫ poſſeſſiōisalteriꝰ beneficij incōpatibilis: etiā ſi vicioſe ⁊violēter dicta poſſeſſio acqͥſita fuerit. qꝛ nondebet eē melioris ꝯditiōis īuaſor ⁊cͣ. noͣ. Ro.ꝯclu. lviij. ⁊ ē tex. de p̄bē. eum qͥ. li. vj.Beneficiū pͥmū nō vacat ꝑ aſſecutiōem ſcd̓i incōpatibilis. qn̄ quis fuit aſſecutꝰ ſcd̓m ex cauſa ꝑmutationis fiende d̓ pͥmo. expectat̉ ergoꝙ ep̄s reſignatiōem pͥmi bn̄ficij ex cauſa ꝑmutationis acceptet ⁊ vacationi ꝯſentiat. ⁊ tuncincipit vacare: nō ante. qꝛ adeptio poſſeſſiōisſcd̓i bn̄ficij non ē facta ſimplicit̓ ſꝫ ob cauſamideo expectat̉ ꝙ cauſa ſequat̉. noͣ. Fre. in tractatu permutationū. q̄ſtione. xj.Beneficiū ſcd̓m ꝑ cuius aſſecutionē induciturvacatio pͥmi: nō pōt qͥs reciꝑe ſine licentia eiꝰad quē pͥmi bn̄ficij inſtitutio ⁊ deſtitutio pertinet niſi ꝯtraria ꝯſuetudo. xl. annoꝝ ſit in cōtrariū. noͣ. Ro. ꝯclu. ccccxlij. iiij. colū. Ex hocapparet ꝙ lꝫ per aſſecutionē ſcd̓i vacet pͥmuꝫquo ad piudiciū aſſequētꝭ: tn̄ non vacat quoad p̄iudicium ſuperioris niſi ip̄e ꝯſentiat. vtnoͣ. an. poſt Hoſti. in. c. de multa. d̓ p̄ben. ꝟ.oppono qͣrto.Beneficium curatū vel nō curatuꝫ (requirenstn̄ cōtinuā reſidentiā) nō vacat ip̄o iure ꝑ adeptionē alterius nō curati: etiā ꝯtinuā reſidētiam reqͥrentis. ſꝫ habet electiōem bn̄ficiatusqd̓ retineat. ⁊ ē neceſſaria monitio ⁊ priuationoͣ. Io. an. in addi. ſpecu. in titu. de cleri. nonreſide. c. j. §. j. poſt pͥncipium. niſi conſuetudoaliter ſe habeat. vt notat̉ per euꝫ ⁊ ꝑ mathe. īc. de multa. de p̄ben. idem noͣ. Oldra. cōſiliocxliij. ⁊ idem tenet Fran. de zabo. in cle. fi. decle. non reſi. q. viij. ⁊. ix. Contrariū tenet In

nocē. in. d. c. fi. ⁊. c. ex tue. eo. ti. nec eſt verumꝙ Inno. in. c. ex tue: loquat̉ ī curatis ⁊ dignitatibus ⁊ ꝑſonatibus dūtaxat: ꝓut dixit Io.an. ⁊ Oldra. imo loquit̉ etiā de beneficijs inferioribus. qd̓ patet. qꝛ cum prius dixerit primū haberi ꝓ derelicto per acceptationeꝫ ſcd̓i⁊ cōſequenter pͥmum ip̄o iure vacare: poſteaſubijcit ꝙ lꝫ primū vacet de iure nō tamen vacat de facto. ⁊ ideo cōferri nō poteſt. fallit ī caſu. c. de multa. de p̄ben. quod loquit̉ in curatis. dignitatibꝰ ⁊ ꝑſonatibus. qꝛ illa conferripoſſunt lꝫ de facto non vacēt. vult ergo ꝙ etiam alia bn̄ficia vacent de iure. ſed cōferri nonpoſſunt. qꝛ de facto non vacant. ⁊ ideꝫ voluitInnocē. in dicto. c. fi. in fi. vbi dicit tres fuiſſeſpecies cōſuetudinis. Prima eſt qͣliter cōſuetudo habet ꝙ eoip̄o ꝙ acceptat ſcd̓ꝫ videt̉ habere pͥmum ꝓ derelicto ⁊ tūc vacat pͥmuꝫ ip̄oiure. Secūda ſpecies ē quādo cōſuetudo habet ꝙ acceptans ſcd̓m debet in eo facere cōtinuam reſidentiā. ⁊ tūc idē: qꝛ acceptādo ſcd̓ꝫrequirens cōtinuam reſidentiam: tacite videtur velle ibi reſidere ⁊ ſic cōſequēter pͥmuꝫ requirēs ſimilē reſidētiam ꝓ derelicto hr̄e ⁊ eirenūciare cū ī vtroqꝫ ſimul reſidere nō poteſt⁊ qͥ vult ꝯſequens: neceſſario intelligit̉ velleantecedēs ⁊ omne id per qd̓ ad ꝯſequēs peruenitur. Tertia ſpecies ē qn̄ ꝯſuetudo habetꝙ acceptās beneficiuꝫ nō ꝑcipiat ip̄m ſiue eiꝰfructꝰ niſi in eo reſideat. ⁊ tūc per acceptationem talis bn̄ficij non videt̉ acceptans haberepͥmum ꝓ derelicto nec ei renunciare. qꝛ cōſuetudo hoc nō habet nec importat: ſed ſolū fructibus ⁊ cōmoditate beneficij pͥuat illū qͥ noneſſet reſidens. ex his apparet intentionē fuiſſe Inno. ꝙ vbi cōſuetudo vel ſtatutum nō limitatur ad reſidentiā reſpectu fructuū ſꝫ ſimpliciter vult bn̄ficiū requirere reſidenti: ꝙ eoip̄o cēſeat̉ incōpatibile cū alio beneficio ſimilem reſidentiā requirēte. ⁊ cōſequēter ꝑ acceptationē ſecūdi. pͥmum vacare poſſit ip̄o iure⁊ ita declarat euꝫ do. an. in. d. c. fi. de cle. nonreſi. ⁊ in. c. d̓ multa. in fi. de p̄ben. lꝫ in. d. c. fi.reſtrinxit Inno. quādo conſuetudo habet ꝙbeneficium talē requirat reſidentiā. quia al̓sſi nō reſideat: ſit acceptans ip̄o iure priuatusſed Innocē. ad hoc ſe non reſtrinxit. ⁊ ꝓpte/rea an. poſtea in. d. c. de multa meliꝰ dixit diſtinguēſ: ꝙ vbi ꝯſuetudo reqͥrit reſidētiā limitatā reſpectu fructuū. hꝫ locū opi. Io. an. al̓sꝓcedit opi. Inno. ⁊ hāc opi. Inn. firmat Io.cal. ⁊ Io. an. ꝓpt̓ idēptitatē rōnis ſcꝫ incōpatibilitatꝭ. vt. d. c. fi. de cle. nō reſi. ⁊ idem tenetPa. in cle. gr̄e. de reſcpͥtis. lꝫ La. ⁊ Frā. d̓zabo. ibi aliter dicant. ⁊ idem finaliter voluitIo. an. in. d. c. gratie in glo. ſuꝑ v̓bo bn̄ficiuꝫ