A
cōpetēs ſuꝑ exceptiōe actore agēte. quod eſtnotandū. Aduerte tn̄ ꝙ ſi dubiū eſt de reductione laudi. ꝓpter iuramētū aditur iudex eccleſiaſticꝰ. idē ſi laudū eſt ſuꝑ materia ſpectāte ad eccl̓iaꝫ. vt ſuꝑ matrimonio. idē ſi ē latūꝯtra pietatē. idē ſi ex eo inſurgit euidēs pctm̄an aūt tunc adiri debet iudex eccl̓iaſticus petētis reductionē: vel eiꝰ ꝯtra quē petit̉ ptꝫ expremiſſis. noͣ. an. in. d. c. qͥntauallis. ꝟ. venioad quartū. vide qd̓ noͣ. ꝑ eū de fo. compe. cuꝫſit. v. colū. ꝟ. tertius caſus. vbi dicit ꝙ iudexeccleſiaſticꝰ etiā inter laicos ē iudex cōpetensin cauſa reductiōis ꝓpter iuramētū. etſi laudū qd̓ petit̉ reduci appareat nullū: poterit iudex reductiōis ſuꝑ nullitate ꝓnunciare. notaan. de app. dilecto. penul. colū. in pͥncipio. qd̓eſt nota dignū. ⁊ qd̓ dictū eſt ī cauſa reductionis laudi adeundū eſſe iudicē actoris vel rei:limita niſi tale laudū ex forma ſtatuti ꝓduceret̉ actionē ⁊ haberet vim ſnīe. qͦ caſu adeundus eēt iudex. ⁊ ſuperior arbitratoris de cuiꝰſnīa cōquerit̉. ſꝫ pͥmo caſu conquerit̉ de ꝯtractu videlꝫ de laudo de qͦ hꝫ vim trāſactionisvt noͣ. ꝑ Bar. ⁊ Bal. ī. l. ij. C. vbi ⁊ apud quē⁊ ita limita qd̓ noͣ. Bar. in. l. ſi ſocietatē. §. arbitriū. ff. ꝓ ſocio. ꝟ. quero qͥs eſt. ⁊ vide oīnoFre. d̓ ſenis ꝯſilio. xxviij. vide etiā an. qͥ fre.limitat de fo. compe. ſi clericꝰ. xj. colū. ī pͥnci.ꝟ. ex hoc decidit̉. eo. ti.Arbitratoris laudū p̄t detegi iniquū ex nouisꝓbationibꝰ: qn̄ in cauſa reductiōis non eſt neceſſe ꝙ arguat̉ dolꝰ eius. ſi aūt exigit̉ dolꝰ tūcnō p̄t iniqͥtas detegi niſi ex eiſdē actis. qꝛ al̓snō ꝯcluderet̉ dolus qͥ nō cadit ī ignorāte: niſifacto arbitratoris occurriſſet qͦ minus ꝓbationes facte eſſent. vbi aūt corā arbitratore nōapparēt acta ad q̄ cōficiēda nō artat̉. de facilinō ꝓbat̉ dolꝰ niſi p̄ſumptiue. vt ſi abſoluit intotū vel ī magna ꝑte: ⁊ agēs vult ꝓbare debitū clarū. nā tūc cōcluderet̉ dolꝰ p̄ſūptiue. predicta ītellige de oīno nouis. nā ad ꝓbandumacta antiqͣ: pn̄t noui teſtes ꝓduci. vt ſi agensvult ꝓbare corā arbitratore aliqͥd fuiſſe ꝓbatum. noͣ. an. in. d. c. qͥntauallis. ꝟ. venio ad ſextum. vide. jͣ. §. ꝓximo.Arbitratoris laudū qn̄ petit̉ reduci ad eqͥtatēdebet petēs ꝓbare iniqͥtateꝫ ⁊ leſionē. non qꝛlaudo p̄ſumat̉. ſꝫ qꝛ petēs fundat ſe ī leſione.⁊ hec ē eiꝰ intētio quaꝫ habet ꝓbare. ⁊ ideo ſiꝓpter laudū ē reꝰ abſolutꝰ ī toto vel ī magnaꝑte. ⁊ actor ꝓducit clara inſtrumēta vl̓ teſtesde debito: niſi appareāt alie circūſtantie p̄ſumit̉ laudū iniuſtū: lꝫ poſſibile ſit arbitratoreꝫhabuiſſe ꝓbationeꝫ ſuꝑ exceptiōibꝰ qꝛ ꝓ hisnō p̄ſumit̉. ⁊ qꝛ laudū nō trāſit ī rem iudicatānoͣ. an. in. d. c. qͥntauallis. ꝟ. venio. ad ſextū.
idē ſi petēs reductiōeꝫ dicat ſe cōdēnatū ⁊ nōapparet alit̓ ꝙ ſit debitor. eoip̄o laudū ꝓbat̉iniuſtū. vt no. an. ī ꝯſilijs ſuis cōſilio. ccvij. ⁊fuit opi. Frā. d̓ are. quā recitat. an. in. d. c. qͥntauallis. ꝟ. venio ad ſeptimū. ibi ꝑ quē dicitFrā. vide oīno ſb̓ ꝟbo p̄ſūptio. §. p̄ſumit̉ proArbitratoris vel arbitri laudū ſi ē peᵐ (laudotitū reduci ꝓpter iniqͥtatē ⁊ petēs ſuccubat: īpenā cōpromiſſi īcidit niſi euidēter appareatde cauſa iuſta petēdi. noͣ. an. in. d. c. qͥntauall̓ꝟ. ſꝫ eſt dubiū. antepenul. colū.Arbitratoris laudū ſi ē latuꝫ ſuꝑ eo qd̓ al̓s perſnīaꝫ erat deciſū: an valeat. vide ſb̓ ꝟbo comArbitrator p̄t ꝓcedere vt arbi (promiſſumter ſuꝑ vno articulo: ⁊ vt arbitator ſuꝑ alio:⁊ vt iudex delegatꝰ ſuꝑ alio qn̄ in iudicē delegatū ſit cōpromiſſū tāqꝫ ī arbitrū arbitratorē⁊ vna ptās ꝑ aliā additā nō expirat. d̓ p̄bē. c.niſi eēt. ⁊ ibi ſingulariter hͦ notat an.Rbitriū ſimplicit̓ ꝯceſſū ītelligit̉ d̓ arbitrio boni viri. ſꝫ ſi addit̉ ꝟbū liberū:ītelligit̉ ꝙ p̄t etiā iniuſte face̓. dū tn̄ dolus malꝰ abſit. itē ꝟbū videbit̉ ⁊ verbū placebit. īportāt arbitriū boni viri. ſꝫ v̓bū iudiciotuo īportat liberū arbit riū. noͣ. Bar. in. l. ſi ſitlegatū. in pͥncipio. ff. de le. j. ⁊ pleniꝰ ī exͣuagāti ad reprimēdā ſuꝑ v̓bo videbit̉. vbi d̓ ꝟbisiudicio tuo dicit ꝯtrariū. idē ī ꝟbo plenū. idēī ꝟbo liberū. vt. ff. d̓ lega. iij l. fideicō miſſa. §.ſi ſit. ⁊ ita ibi noͣ. Bar. ⁊ vide ꝑ eū de arbitriogeneralit̓ cōceſſo. in. l. ambitioſa. ff. de decre.ab ordi. fa. ⁊ vide glo. de ꝟbo videbit̉. ī. c. ij.de cor. vici. ⁊ ibi ꝑ an. ⁊ ibi pleniſſime ꝑ eū inc. j. de ꝯſti. vbi de multis vbis loqͥt̉ an importent arbitriū boni viri. ⁊ de accuſa. c. ſuꝑ his.penul. colū. ⁊ vide ſub ꝟbo nolo. jͣ.Arbitriū differta facultate ⁊ a ꝯſcīa. nā q̄damcōmittūt̉ ī iudicꝭ facultate. ⁊ in illis p̄t iudexẜm velle ſuū ꝓcede̓. qꝛ ſic agēdo facit qd̓ iusvult. vnde nō ē opꝰ q̄rele. idē in cōmiſſis conſciētie iudicis. in qͥbꝰ nec appellat̉. ſi tn̄ appellet̉ oꝑabit̉ qͦ ad finem deuoluēdi vt ſuperiorpoſſit deliberare an qd̓ actū ē reuocet̉ Sꝫ ī cōmiſſis arbitrio iudicis ē aduertēdū: ꝙ aut cōmittūt̉ ad arbitriū liberū. aut ad arbitriū cuꝫcauſa. vel ad arbitriū iudicꝭ ſiue boni viri. primo caſu p̄t iudex ẜm velle ſuuꝫ ꝓcede̓ ac ſi eētcōmiſſū ī eiꝰ facultate ẜm Io. an̄. qd̓ ē verumẜm Bar. ī his q̄ ſūt leuis piudicij. ſꝫ in his q̄ſūt gͣuis p̄iudicij vt ī ſentētijs tenet̉ ſeqͥ regulas iurꝭ naturalis ⁊ eqͥtatis rationalis. lꝫ ſit liber a regulis iuris poſitiui ⁊ ciuilis. qͥnimo ⁊remedia iurꝭ ciuilis ex qͥbꝰ eēt ius q̄ſitū vt preſcriptio ẜuare tenet̉. qꝛ ex qͦ q̄ſita ſūt ex naturali eqͥtate affixa. ⁊ illa tollere eēt ꝯtra naturalem eqͥtatē. lꝫ enī liberū arbitrium concludat