Octauus liber
cōſpexerit dubiū Si aūt nō p̄uiderit dubiūſed in alteꝝ inſpiciēs poſuerit dd̓m ad euꝫ qͥalteꝝ ducit. qm̄ nō ad hͦ īſpiciēs dedi ſed adalteꝝ eoꝝ. nā pluribꝰ exn̄tibꝰ q̄ ſub eodē noīevl̓ ſub eadē orōe ſunt facil̓ eſt dubitatio Sivero ⁊ planū ſit ⁊ ſimplex qd̓ īterrogat̉. autſic aut nō reſpondendū eſt.Hic ph̓s on̄t quō dꝫ ſe habere rn̄s qn̄ ꝓpoſitū multipl̓r eſt maīfeſtū ⁊ in om̄i ſenſu veꝝ. dicēs ſi ꝓpoſitū multipl̓r in oībus ſenſibꝰ fuerit veꝝ. vel in oībꝰ flmi. tūc eſt ſimpl̓r dādū ſiue ꝯcedendū. vel ſimpl̓r negandū ac ſi ſimpl̓eēt. Si ꝟo in aliquo ſenſu ſit flm̄ ⁊ in aliqͦ veꝝ tūc ꝓteſtādū eſt a rn̄te qm̄ hoc multipl̓r d̓r. ⁊ ꝓpt̓ alid̓ qͥdē hoc eſt invno ſenſu eſt flm̄. ⁊ in alio ſenſu eſt veꝝ. ⁊ hoc dꝫ facere inqͥncipio an̄qͣꝫ opponēs ꝓcedat ad ꝯcl̓onē. ſi iā poſteriꝰ illata ꝯcl̓one diuidat ip̄m multipl̓r incertuꝫ eſt vtꝝ ip̄ern̄s hoc dubiū qd̓ eſt ex multiplici a pͥncipio ꝑſpexerit eſic mīorabit̉ coram opponēte Si āt rn̄s nō p̄uiderit dibiū qd̓ eſt ex multiplici ⁊ cōceſſerit ip̄m ⁊ poſtea videritꝙ multipl̓x eſt obuiādo dicere dꝫ opponēti qm̄ nō dediſiue ꝯceſſi int̓rogatū ad hoc id eſt ad hūc ſenſum inſpiciens in qͦ tu ꝯcludis. ſꝫ ꝯceſſi illd̓ alteꝝ eoꝝ ſenſuū inſpiciens qͦs multipl̓x in ſe hꝫ. nā pl̓uribꝰ exn̄tibꝰ ſenſibꝰ ſb̓ eodē eqͥuoco noīe vel ſb̓ eadē oroe āphibologica facil̓ eſt dubitatio Si ꝟo planū ſit ⁊ ſimpl̓x qd̓ interrogādo ꝓponitur rn̄dendū eſt plane. aut ſic aut nō cōcedēdo ſcꝫ ſimpl̓raut ſimpl̓r negandoQm̄ aūt oīs ꝓpō ſyllogiſtica aut eaꝝ aliqͣeſt ex qͥbꝰ ſyll̓s aūt ꝓpter aliquā haꝝ. palā ātqm̄ alteriꝰ grā ſumit̉. ex eo ꝙ pl̓a ſil̓ia interrogant. nā aut ꝑ inductōem. aut per ſimilitudinem. plerūqꝫ vniuerſale ſumūt.Hic ph̓s ꝯn̄r on̄dit quō rn̄dendū eſt ad orōem inductiuā ⁊ ad ſyll̓m ſiue ex nccārijs ſiue p̄ternccārijs ſcm̄ Etcirca hoc reſumit diuiſionē ꝓpōis pͥus poſitā in nccāriaꝫet p̄ternccāriam. dicēs ꝙ oīs ꝓpo ſyllogizabil̓ aut ē neceſſaria ſyll̓o ⁊ pͥncipalis ſicut ſtꝭ maior ⁊ mīor pͥncipal̓ſyll̓i. Aut eſt p̄ternccāria ſumpta ꝓpter aliquā nccariarū ꝓpōnū. manifeſtū em̄ eſt ꝙ talis ſumit̉ ꝓpt̓ aliquamnecariaꝝ ꝓpōnū ex quo fit ꝙ inductiua ꝓpone plura ſimilia ſb̓ vno vl̓i ꝯtenta inductiue aliqn̄ ab opponēte int̓rogātur. Nā ip̄i opponētes ſumūt om̄e vl̓e. aut ꝑ inductionem aut ꝑ ſyll̓m ꝓbatū in pluribus.Ergo ſingularia quidē oīa ponēdū ſi ſintvera ⁊ ꝓbabilia. Ad vl̓e āt tentādū inſtātiāferre na ſine inſtātia vl̓ q̄ ſit vl̓ q̄ videat̉ ꝓ hibere orōem ꝓteruire ē. Si gͦ in multis apparēte nō dederit vniuerſaliter qui nō habꝫ inſtantiā manifeſtum qm̄ ꝓteruit.Hic ph̓s on̄dit quō rn̄s dꝫ ſoluere ꝓpōnes inductīasdicēs ſi opponēs intēdit facere inductōem tūc oīa ſingularia ponēda ſtꝭ ⁊ ꝯcedēda a rn̄te dūmō ſint vera ⁊ ꝓbabilia. Ad vl̓ aūt ſiue ꝯtra vl̓ tentādū eſt facere inſtātiam ꝑ aliqͥd nō pͥus inductū ab opponēte. qꝛ ſingl̓aria pͥus inducta ab opponēte rn̄s cōceſſerit. ⁊ ſi ꝑ aliqd̓ illoꝝinſtantiā ferret videret̉ ſibi ꝯtradicere. Quia ſine inſtā
tia vera vel apꝑnti ꝓhibere id eſt negare orōem ē ꝓteruire. ⁊ ita nō hn̄s inſtātiā. ⁊ tn̄ vl̓ negās eſt ꝓteruꝰ ⁊ hͦ cauere dꝫ rn̄s ne ꝓteruire videat̉. pꝫ gͦ qn̄ in multis ſingularibꝰ apparuit ſic eē. vt d̓r ⁊ nō dederit ſiue ꝯceſſerit rn̄svl̓ cū nō habeat inſtantiā quā ꝓferre poteſt. tunc manifeſtum eſt ꝙ ꝓteruitAmpliꝰ aūt ſi nō ꝯtraargum̄tari habeatqm̄ nō eſt veꝝ multo magis videbit̉ ꝓteruireqͣꝫuis nec hͦ ſufficiat. nā pl̓es habemꝰ orōescōtrarias opīonibus qͣs difficile eſt ſoluerevelud zenonis qm̄ nō ꝯtingit moueri. neqꝫſtadiū ꝑtrāſſire. ſed n̄ ꝓpter hͦ q̄ ſunt oppoītahis nō ponēdū eſt. Si ergo qͥ neqꝫ ꝯtra argumētat̉ hꝫ nec inſtare. nō ponit palā qm̄ ꝓteruit. Eſt em̄ diſputatōibꝰ ꝓterua rn̄ſio preter p̄dictos modos ſyllogiſmi corruptioHic ph̓s on̄dit ſcd̓o quo ampliꝰ rn̄s dꝫ ꝓteruire. dicens ſi rn̄s nō fert inſtātiā nec ampliꝰ hꝫ vn̄ cōtra argumētetur ꝑ poſitōem ⁊ vn̄ ꝓbet qm̄ nō eſt veꝝ qd̓ ꝓpoſituꝫeſt vl̓iter. magis adhuc ꝓteruire videt̉. qͣꝫuis tn̄ hoc nonfaciat vt ꝑ hoc excludat vl̓eꝫ ꝓpoſitā Et hͦ ꝓbaʳ ſic. qꝛ habemus pl̓es orōes poſitas a ph̓is q̄ cōiter ſunt cōtrarieopinionibꝰ ph̓oꝝ quas nō ꝯtingit vel valde difficile eſtſoluere ſicut eſt zenonis poſitio qͣ d̓t ꝙ nihil ꝯtingit moueri vel ꝙ nō ꝯtingit aliqd̓ ſtadiū vel ſpacium ꝑtrāſſireOruis em̄ oſtēderimꝰ oppoſitū ſuę poſitōis nō tn̄ ꝓpterhoc omittēda ē poſitio ſiue nō ponēda. qꝛ talis ⁊ ſil̓es poſitōes ẜm ph̓iam ponunt̉. Si igit̉ aliqͥs rn̄dentiuꝫ eſt. qͥneqꝫ ꝯtra vl̓em ꝓpōem ꝯtraargumētari habeat. id ē ſoluere neqꝫ ꝯtra ꝓpoſitā ꝓpōem vl̓em poſſit inſtare. ſi n̄ ponit ſiue cōcedit eā palā ꝙ ꝓteruit. ⁊ ergo rn̄dendo ad ꝓpoſitōem inductiuā rn̄dendū eſt vl̓ ꝑ cōtra argumētationē vel ꝑ inſtātiā alias em̄ fit ꝓteruia. ꝓteruia vero in diſputatōibus p̄ter p̄dcōs modos ē corruptio ſyllogiſmiInferre aūt poſitōem ⁊ definitōem ip̄ꝫ ſibi argumētātē oportet. nā ex qͥbꝰ interimūtinqͥrentes ꝓpoſitū palā qm̄ his aduerſanduꝫImprobabilē ꝟo poſitōeꝫ cauendū inferre.Erit aūt īprobabil̓ multipl̓r nā ex qͣ incōueniētia ꝯtīgit dicere. vt ſi oīa dicat aliqͥs moueri aut nihil. ⁊ q̄cūqꝫ ſtꝭ peioris ꝯſuetudīseligere ⁊ repugͣntia ꝯſilijs. vt qm̄ voluptasbonū. ⁊ īiuriā facere qͣꝫ pati meliꝰ Nō em̄ ſermocinatōis cauſa odiunt inferentē ſed vt eaque ſibi videant̉ dicentē odiuntHic ph̓us on̄dit quō argumētandū ſit rn̄denti cōtraopponentē. dicēs ꝙ reſpōdens dꝫ inferre poſitōem ⁊ definitōem. ad vtilitatē ſuā. Et hoc ꝓbat ph̓us ſic. qꝛ ꝑ eadem aduerſandum eſt opponēti. ꝑ que opponēs conaturinterimere ꝓpoſitū rn̄tis. ſꝫ talia ſunt poſitio ⁊ definitioergo ꝑ talia cōtraargumētandū eſt opponēti. Et in ferēdo oppoſitionē cauēdum eſt maxīe reſpōdenti. ne inferatpoſitōem improbabilē. Dicit̉ aūt poſitio improbabilismultipl̓r. vno mō d̓r improbabil̓ poſitio. illa ex qͣ ſuppoſita ꝯtīgit dicere ſeqͥ incōueniētia. vt in poſitōe zenonis ſi
N i