Topicoꝝ
Hic ph̓s on̄dit cām qͣre facilimū eſt deſtruere ꝓblema definitōis. ⁊ difficilimū ꝯſtruere dicēs pͥmo ꝙ plurima ad tale ꝓblema reqͥrūtur. q̄ ſigillatim accepta citiꝰper ſyll̓m interimūt. veriſimile em̄ eſt in multisqͣꝫ in paucis pctm̄ fieri poſſe. Et hoc ph̓s ꝓbat duabꝰ rōnibꝰ Prima eſt illud faciliꝰ deſtruit̉ qd̓ ꝑ pl̓a p̄t deſtrui. ſꝫ definitōper plura p̄t deſtrui qͣꝫ alia p̄dicata. iō faciliꝰ p̄t deſtrui. ⁊oppoſito mō ſe hꝫ de cōſtructōe. Scd̓a rō ē. Illud p̄dicatū qd̓ p̄t deſtrui ꝑ oīa alia p̄dicata faciliꝰ deſtrui pōt qͣꝫalia p̄dicata. ſed definitio p̄t interimi ꝑ oīa alia p̄dicata. ⁊ nō econuerſo. igiiur ⁊c. Minor patet. quia definitio deſtruit̉ ꝑ p̄dicatū de accn̄te. ſi videat̉ nō ineē. Et ꝑ p̄dicatū de ꝓprio ſi nō ineſt ꝯuertibil̓r. Et ꝑ p̄dicatū de genere ſi nō ineſt eēntial̓r ⁊ nō p̄dicat̉ in eo ꝙ qͥd eſt de ſpeAd ꝯſtructōem v̓o definitōis opꝫ ꝯſtruere genꝰ ſꝫ nō ecōtra. Sil̓r ad ꝯſtructōem definitōis oꝫ ꝯſtruere ꝓpriū. īnō ecōuerſo. Sil̓r ad ꝯſtructōem definitōis oꝫ ꝯſtruereaccn̄s. qꝛ oꝫ definitōem ineē definito. ſꝫ nō ecōuerſo. quianō ſequit̉ hoc inē alteri gͦ eſt definitio eiꝰ. Ex qͥbꝰ manifeſtū ē ꝙ facilimū oīm eſt definitōnem deſtruere. ⁊ difficilimum conſtruereAlioꝝ aūt ꝓpriū maxīe hmōi. nā interimere quidē eo ꝙ ex pluribꝰ pluriūqꝫ fit. ꝯſtruere aūt difficilimū. qm̄ multa oꝫ ꝯuenire. ⁊ adhoc qm̄ ſoli ineſt. ⁊ qm̄ ꝯuerſim p̄dicat̉ de reHic ph̓s ꝯꝑat ꝓpriū ad alia p̄dicata dicēs ꝙ poſt definitōem faciliꝰ ē deſtruere ꝓpriū. ⁊ difficilius cōſtruere qͥaad cōſtruendū ꝓpriū oꝫ on̄dere ip̄m ineē vl̓iter ⁊ ꝯuertibiliter qd̓ nō opꝫ on̄dere de gne neqꝫ de accidēteFacilimū aūt oīm ꝯſtruere accn̄s nā ī aliis qͥdem nō ſolū ineē ſed qm̄ ſic inſunt on̄dēdū. In accn̄te ꝟ̓o qm̄ inē tm̄ ſufficit on̄dereDeſtruere aūt difficilimū accn̄s. qm̄ mīma īeo dataſtꝭ. nō em̄ ſignificat in accn̄te quō īeſt qͣre in alijs qͥdem dupl̓r ē īterimere. vl̓ oſtendēti qm̄ nō inē. vl̓ qm̄ nō ſic ineſt In accidente vero nō eſt interimere niſi oſtēdēti qm̄nō ineſt. Loci ergo ꝑ quos idonei erimꝰ argumētari pene ſufficiēter enūerati ſuntHic ph̓s ꝯꝑat p̄dicatū accn̄tis ad alia p̄dicata. ⁊ intendit ꝓbare ꝙ inter cetera p̄dicata facilimū eſt ꝯſtruere accn̄s. ⁊ difficilimū. Qd̓ patet. qꝛ accn̄s nō p̄t interimi niſi vno mō ſcꝫ oſtendēdo ꝙ nō inſit. Alia vero p̄dicata pn̄t deſtrui pluribus modis. vno modo. quia noninſunt. alio mō ꝙ nō inſunt vt definitio vel nō inſunt vigenꝰ. vel nō inſunt vt ꝓpriū. ⁊ qꝛ ad hoc ꝙ taliter inſuntreqͥrunt̉ plura. ad quoꝝ cuiuſlibet interemptōem interimit̉ tale p̄dicatū. faciliꝰ interimunt̉ alia p̄dicata qͣꝫ accidens. exquo pluribus modis cōtingit ea interimere Infine igit̉ epilogando dicit philoſophus ꝙ loci ſiue conſiderationes per quas idonei erimus argumentari ad ſingula ꝓblemata pene ſufficienter in ſex libris ſecundo videlicet vſqꝫ ad hūc deſcripti enūerati ſunt. Dicit̉ aūt pene.quia plures ex probabilibus eſſe poſſunt ſed illi qui dicti ſunt ſufficiunt.
Oſt hec autē de ordine ⁊ quomodo oportet interrogare dicendum eſtIſte eſt octauꝰ liber topicoꝝ Ariſto. inquo ph̓s on̄t ꝙ dialectica vtil̓ ē ad obuiatōem ⁊ exercitatōem. Et diuidit̉ in duos tractatꝰ pͥncipales. In pͥmo determīat̉ de obuiatōe. In ſcd̓o de exercitatōe. ibi (Ad exercitatōem aūt) Primꝰ tractatꝰ hꝫduo capl̓a. In pͥmo inſtruit opponete. In ſcd̓o rn̄dentēibi De rn̄ſione aūt) Circa pͥmū ponit intētū ſuū ſcd̓o exequit̉. Quātū ad pͥmū qͣttuor facit. pͥmo ponit ꝯtinuationē ⁊ ordinē dicēdoꝝ. Scd̓o dat rōem ꝯtinuatōis. Tertio ꝯꝑat dialecticū demōſtratori penes ꝯueīentiā ⁊ differētia. Quarto ꝯcludit ordinē intentū Quo ad primū dicit ꝙ poſt ea que determīata ſunt dd̓m ē de ordineet quō ⁊ qͣliter ſcꝫ ip̄a dialectica ꝓut eſt ars obuiatīa ordinare dꝫ opꝰ ſuū in diſputādo ad alteꝝ. cuiꝰ alteriꝰ opꝫeū ꝯſenſum q̄rere. eo ꝙ ex ꝓbabilibꝰ ꝓcedit q̄ qꝛ vident̉om̄ibus vel pluribꝰ nō ſine ꝯſenſu rōnis accipi pn̄t. ⁊ dicendū erit hic quō opꝫ interrogare qͥd ſit ſcꝫ cui p̄ponendum in interrogatione. ⁊ qͣliter vt facilius cōcedant̉ areſpōdente. hoc igit̉ in hoc libro eſt dd̓m.Oportet aūt qͥdem interrogare euꝫ qͥ d̓rlocū inuenire vn̄ argumētandū Scd̓o autēinterrogatōes formare ⁊ ordīare ſingl̓a adſe. Reliquū ꝟo ⁊ tertiū dicere iam ea ad alterū ergo donec inueniat locumHic ph̓s on̄dit quō id qd̓ dcm̄ eſt fieri dꝫ dicēs ꝙ oꝫopponētem qͥ debet inuenire locū ꝯſideratōnis vn̄ trahetargumentatōem ad ꝓpoſitū ꝓblemā terminādū ꝯſtruetiue vel deſtructiue. pͥmo interrogare ꝯcl̓onē intētā. quiaalias nō poſſet ordinare locū inuentū cū non eſſet poſitūad qͥd induceret̉. In om̄ibus em̄ p̄ſtruēdus eſt finis vtẜm hoc dirigant̉ media. Scd̓o interrogata ꝯcluſione etloco vn̄ argumentādū eſt inuēto. oꝫ eū formare interrogatōes ꝓponēdas in forma quibꝰ magis efficiunt̉ cōceſſibiles a rn̄dente ⁊ ordine ſingula. ẜm ſe inuicē ⁊ ad ſeipſum. vt videat qͦ ordine magis ſunt ꝯceſſibilia ⁊ veriſimiliora ad ꝯcedendū. ⁊ hec duo que apud ſe facit opponēsvnū ſunt ẜm ꝙ ſunt ad eūdem finē vltimū. reliquū veroet tertiū eſt ſic inuenta ⁊ ordīata dicere ſiue ꝓponere adalterū ſiue rn̄dentē. qꝛ diſputatio dialectica eſt cōe opuset oꝫ eā inter duos eē qꝛ ꝓcedit ex his q̄ videntur.Similiter aūt ph̓i ⁊ dialectici ꝯſideratioiam vero hͦ ordīare ⁊ interrogare ꝓpriū dialectici. ad alteꝝ em̄ qd̓ hmōi eſt. ph̓o aūt ⁊ q̄renti nihil ꝑtinet Si ꝟa qͥdem ſint ⁊ nota ꝑque ſyllogizat nō aūt ponat ea qͥ rn̄det. eo ꝙꝓpinqua ſint eoꝝ que ex principio ⁊ p̄uideatqd̓ accidere eſt. ſed forte ⁊ feſtīabit qm̄ maxime note ⁊ ꝓpinque ſunt maxīe ꝓpōes. ex hisem̄ diſciplīabiles ſyll̓i. Ergo loci qͥdem vnde oportet ſumere dicti ſunt priusHic ph̓s ꝯꝑat dialecticū demōſtratori dicēs. ꝙ qͦ adprimū ꝙ eſt inuenire interrogatōes ſimilis eſt dialecticus ph̓o id eſt demōſtratori. Quia vterqꝫ mediū pͥus in