Druckschrift 
Commentaria in quattuor libros nove logice se[cundu]m processus burse laurentiane Coloniensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quintus liber

tum ꝓpriū eiꝰ ẜm hͦ id eſt ex ea ꝑte Exᵐ eſt. vt bō ſimpliciter dicitur ⁊ ſic ꝓprium eius om̄i ꝯueniēs ⁊ ſemꝑ eſt ꝙ ēanimal manſuetum naturaCirca textum expoſitū ſūt dubia.rimū. Quō. p. dicit corpus eſſe ſuꝑiꝰ ſimplicit̓ dcm̄cū tū d̓r de corꝑe naturali mathematico ⁊ hoīeꝫ etiā ſimpliciter in ꝓpoſito cū dicatur de hoīe vero ⁊ picto SoAlberti corpꝰ in ꝓpoſito accipitur vt reſtrictuꝫ ad corpnaturale mobile. ⁊ hō vt reſtringitur ad hoīem veꝝSecūdum dubium eſtPropt̓ quid multiplex reſpicitur in fallatia in dcōne ⁊non obſcuritas ẜm fallatiam extra dcōnem SolutioAlberti fallacia extra dictōnem fit ī argumentatione ꝑquā non ſit circūloquutio ꝓprij. ſꝫ multiplex ī dcōne ē innōiel̓ orōne ꝑ quā fit ꝓprij circumloquutio.Dein̄ deſtruēti quidē ſi frequēter dcm̄ eſtidē in ꝓprio. Sepe em̄ latēt hoc faciētes. ⁊ inꝓprijs quēadmodū ⁊ ī definitōibꝰ. nō erit ātbn̄ poſitū ꝙ hͦ paſſuꝫ eſt ꝓpriū. Conturbatem̄ audiētes qd̓ frequēter dicit̉. Incertum gͦnccm̄ eſt fieri. ⁊ ad hͦ exercitari vident̉: eueniet aūt frequēter dicere ideꝫ duobus modis.vno quidem qn̄ nōiauerit frequēter idē. velud ſi quis ꝓpriū aſſignet ignis corpꝰ tenuiſſimū corpoꝝ. Hoc em̄ frequēter dixit corpꝰSecūdo aūt ſi quis aſſumat definitōnes ꝓnōibꝰ. velud ſi quis reddat terre ꝓprium ſubſtātiaꝫ que maxime corpoꝝ ẜm naturā fert̉ īinferiorē locū. Dein̄ aſſumat pro corꝑibushmōi ſubſtātias. vnū em̄ ⁊ idē eſt corpus ethmōi ſubſtātia. Erit ergo hͦ modo ſubſtantia frequēter dicta. quare neutruꝫ erit benepoſitum ꝓprium.In hac ꝑte. p. docet īterimere ꝓpriū ex ꝑte ſuꝑfluitatis. ⁊ pͥmo ex ꝑte ſuꝑfluitatꝭ vniꝰ. Scd̓o diuerſoꝝ. Secūda ibi Dein̄ deſtruenti) Quo ad pͥᵐ eſt ꝯſideratioSi aliquis vult deſtruere ꝓpriū ſiue oronem circūloquētem ꝓpriū. vidēdū eſt ſi idē frequēter explicite dcm̄ eſt ī ꝓprio. ſepe em̄ latēt hͦ facere ī ꝓprio quēadmodū in definitionibꝰ ⁊ frequēter latent dicētes idem. ⁊ ẜm hͦ n̄ bn̄ eritꝓpoſitum ꝓpriū ex quo ip̄m aſſignat̉ cā manifeſtatōnis⁊ non latentie. ⁊ iō nō bene poſitū ꝓpriū qd̓ hͦ eſt paſſuꝫ ideſt repetitōneꝫ Repetitio em̄ eiuſdē ꝑturbat audientē cuꝫſit ſuꝑflua Quis em̄ nō inducat nugatōnē qꝛ illa interimeret entitatē ꝓprij. ⁊ nō bonitatē tm̄. Impedit̉ em̄ illa īiſta ꝯſideratione ꝓpter ꝑtitiuā ꝯſtructōeꝫ qꝛ vnū accipitur vt ꝑs alteriꝰ vt ī exº ſtatī patebit ꝯturbat tn̄ iſta r̄petitio ⁊ īpedit manifeſtatōneꝫ ꝓprij eo ꝙ non p̄t eē de eſſentia ꝓprij. cū ꝓpriū ſit de natura accn̄tiū. eo ꝙ ꝯſeqͥtur totum eſſe ſubiecti. ⁊ ſic ꝑturbat audientē qd̓ frequent̓ d̓reo ꝙ incertū nccm̄ eſt fieri ꝓpriū ex frequēter dicto Aliaet (cā eſt. qꝛ aſſignantes hoc modo ꝓprium poſſunt increpari. Duobus autē modis ꝯtingit idem dici frequenteUnoº qn̄ quis explicite nōiauerit idem frequēter. exᵐ eſ

vt ſi quis ponēdo ꝓpriū ignis. dicit ꝙ ignis ſit corpꝰ tenuiſſimū corꝑm. hͦ em̄ ſic aſſignās frequēter. hoc eſt bisdixit corpꝰ ꝑ ſignificatōnem vocis. qͣꝫuis ꝑ modū ẜcādiꝑtitiue ꝯſtructōnis videat̉ diuerſuꝫ. Secūdo eueīt frequēter idem dicere intellectū in voce explicita ſiue explicite ꝓpoſita. ⁊ tūc maīfeſtuꝫ eſt ꝙ frequēter ideꝫ dicit̉ ſiquis pro nōibꝰ poſitꝭ aſſignet definitōnes eoꝝ. que ī oratione circūloquēte ꝓpriū ponunt̉ Exᵐ eſt. vt ſi quis reddat ſiue terre ꝓpriū ponat. ꝙ eſt ſb̓ſtātia q̄ maxīe corꝑmfert̉ in iferiorem locū. id eſtcentꝝ. Dein̄ ſi loco illiꝰ genitiui corꝑmponat definitōnem corꝑm id eſt ſb̓ſtātiarumcorporeaꝝ. inqͣꝫtum definitio pͥma vꝫ iſtā t̓ra eſt ſb̓ſtātiaq̄ maxīe corpoꝝ id eſt corporeaꝝ ſb̓ſtātiaꝝ fertur ī inferiorē locū ideꝫ d̓t ⁊ maīfeſtū eſt ꝙ ſpēs cū gn̓e ponit̉ in eadēaſſignatione. qꝛ d̓t ꝙ ignis eſt ſb̓ſtātia corporea q̄ maxime corporeaꝝ ſb̓ſtātiaꝝ fertur in īferiorē locū. ⁊ ſic patetꝙ frequēter ideꝫ d̓r qꝛ vnū qͣꝫtum ad ſignificatuꝫ ſiue intellectuꝫ eſt corpꝰ ⁊ huiꝰ hoc eſt corporea ſb̓ſtātia. ⁊ ſic ptꝫꝙ ſb̓ſtātia hͦ modo ẜm intellectū erit frequent̓ dicta. ⁊ ſicfit ꝯturbatio in audientes quare neutꝝ ſcꝫ neqꝫ frequenter dictum in voce neqꝫ frequent̓ iteratū ẜm intellectuꝫeſt conuenienter poſitum ꝓprium.Aſtruenti ꝟo ſi nullo vtit̉ frequēter nōieeodē. erit ẜm hoc bene aſſignatū ꝓprium. vtqm̄ qͥ dixit homīs ꝓpriuꝫ aīal diſcipline ſuſceptibile. non vſus eſt frequēter eodē nomine. erit ẜm hoc bn̄ aſſignatū ꝓprium homīs.Hic. p. ponit ꝯſiderationē ꝯſtructiua oppoſitā pͥori q̄ eſtiſta Si nullo eodem frequent̓ vſus eſt ī nōie qd̓ ponit̉ īꝓprij aſſignatione. tūc ẜm hoc id eſt qͣꝫtū ad hoc bn̄ aſſignatū eſt ꝓpriū. vt ſi quis dixerit hoīs ꝓprium eſſe diſcipline ſuſceptibile nō vſus eſt frequēter eodem nōie ⁊ gͦ ẜmhoc bn̄ erit aſſignatum ꝓprium.Deinde deſtruēti quidē ſi tale aliqͥd aſſignauit ī ꝓprio. qd̓ oībꝰ inſit Inutile em̄ erit qd̓nō ſeꝑat ab aliquo. Ꝙ aūt ī ꝓprijs dicit̉ ſeꝑare oportet. velud ⁊ que ī definitōibꝰ. Nonergo erit bene aſſignatū ꝓprium. vt qm̄ quipoſuit ſciētie ꝓpriū opinionē irreꝓbabilemſub ratione vnū exn̄s tali aliquo vſus eſt inpprio vno qd̓ oībus ineſt. non erit bn̄ poſitūẜm hoc ſcientie ꝓprium.Hic. p. deſtruit ꝓblema ꝓprij ex ſuꝑfluitate multoꝝ. ⁊ſunt octo ꝯſiderationes quaꝝ quattuor ſtꝭ deſtructiue. ⁊qͣttuor ꝯſtructiue ſemꝑ addēdo deſtructiue ī mediate ſuam ꝯſtructiuā Prima igitur eſt iſta. Si aliquis aſſignauit ꝓpriū tale qd̓ ſicꝭ trāſcendēs omnibꝰ ineſt vt vnū ⁊ens ꝓblema ē deſtruendū. Cuiꝰ ratio eſt. qꝛ tale nomē inutile erit ad ꝓpriū. cū ſit ꝯtra rōnem ꝓprij. ex quo ꝓpriuꝫeſt qd̓ ab oībus ſeꝑat ⁊ ſoli ꝯuenit. qd̓ igit̉ non ſeꝑat aboībꝰ aliquoº inutilium ponit̉ ꝓpriuꝫ Si gͦ tranſcendensnon limitatuꝫ ponat̉ in aſſignatōne ꝓprij pro ꝓprio noneſt ꝓpriū bn̄ aſſignatum Exᵐ eſt. vt ſi quis poſuit ſcīe ꝓprium eſſe opinionē irreꝓbabilē ſub ratione vnū exiſtensid eſt ꝙ ſcīa eſt vnū exn̄s ſub ratione q̄ eſt opinio irreꝓbabilis Et dicit̉ vnū exiſtens ſcientia ſub ratione. qꝛ ſcientia ratione certiſſima ⁊ irreꝓbabili ꝯfirmatur ⁊ ꝓbatOpinio aūt dicit̉ ab opināte ⁊ non ab opinabili. Hic

Hi