Druckschrift 
Commentaria in quattuor libros nove logice se[cundu]m processus burse laurentiane Coloniensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quartus liber

intēdat dicere vnū eē in diuerẜ gūibꝰ nō ſb̓alt̓natī poſitꝭ.ſꝫ ſolū ꝙ duo ſtꝭq̄ ītegrāt vnū genꝰ ⁊ circūloquūt̉ ip̄m ⁊nō eſt illd̓ ponēdum in altero illoꝝ ſicut in genere.Amplius aliquotiēs ecōtrario genꝰ quid̓vt drām. aut vt genꝰ aſſignāt. in ſtuporē ſuꝑabūdantiā admiratōis. ⁊ fidē vehemētiaꝫopiniōis. Nā neqꝫ ſuꝑabūdātia neqꝫ vehemētia genꝰ. ſꝫ drā. videt̉ eī ſtupor admiratōeē ſuꝑabūdās. ⁊ fides opīo vehemēs. quare geꝰ admiratio ⁊ opīo ſuꝑabūdātia āt ⁊ vehemtia drā. Ampliꝰ ſi qͥs ſuꝑabūdātiā ⁊ vehemātiā vt gn̄a aſſignet īaīata fidē facient ⁊ſtupefaciēt. Nā cuiuſcūqꝫ vehemētia ē. ⁊ ſuꝑabūdātia ē adeſt illi cuiꝰ eſt ſuꝑabūdātia. ſi gͦſtupor ſuꝑabūdātia ē admiratōis aderit admirationi. quare admiratio ſtupefaciet. ſil̓raūt ⁊ fides opinioni aderit ſi quidē vehemētia opinionis eſt quare opinio fidem facietHic. p. docet termīare ꝓblemata glͦex ꝯꝑatione ad drāꝫ.⁊ pͥº poīt ꝯſideratōes ſumptas ex ꝯꝑatione gͦ ad drāmabſolute Quaꝝ pͥma ē. Si drn̄a ponatur ꝓ gn̄e aut ecōtra genus pro drūa genꝰ eſt male aſſignatum. Exᵐ eſt. ſiquis volēs definire ſtuporē tanqͣꝫ ſpēm ponat ſuꝑabūdātiā admiratōnis. hͦ eſt ꝙ ſtupor ꝑ definitōneꝫ q̄ eſt ex gn̄e⁊ drn̄a eſt ſuꝑabundantia admiratōis. tūc em̄ ſuꝑaburtia in recto p̄dicatur de ſtupore tanqͣꝫ genus. ⁊ admirātōin obliqͦtanqͣꝫ drā. iam eſt econtra. qꝛ ſtupor eſt admiratio ſuꝑabundans. ita ꝙ admiratio ſit genus. Quia ſturor vt inquit Albertꝰ eſt admiratio que ſui abundantia ⁊magnitudine cor facit inſenſibile. ad ꝯgnoſcenduꝫ qͣlitates ſenſibiles ⁊ eiꝰ qd̓ admirat̉ ſi eſt ſenſibile eſt mēbruꝫſtupidū ad hͦ ꝙ a ſenſibili ꝑmutet̉ ad cognitōeꝫ qͣlitatꝭſenſibil̓. Sil̓e exᵐ eſt. ſi aliqͥs dixit definiēdo fidē ꝑ genꝰ ⁊differētiā eam eē vehemētia opiniōis. cū ſit potiꝰ opīo vehemēs. ita ꝙ opīo ſit genꝰ ⁊ vehemes drā. nā neqꝫ vehemtia. neqꝫ ſuꝑabūdantia p̄t eſſe genꝰ ſtuporis. ⁊ fidei. ſꝫ diſferentie ſunt ſuꝑabundantia quidē cū admiratione ſtuporem ꝯſtituens. ⁊ vehementia cum opinione fidem. videtur em̄ ſtupor eſſe admiratio ſuꝑabundās definitiōe data ꝑ genꝰ ⁊ drām. ⁊ hͦ modo dicit̉ fides opinio vehemēsꝓpt̓ qd̓ genꝰ vtrūqꝫ eſt admiratio. ſuꝑabundātia vero eiꝰvehemētia drn̄e. gͦ male aſſignatū eſt genꝰ qd̓ nō eſt genꝰſꝫ drā Et pꝫ iſtud rōne Quia ſi quis dixerit ſuꝑabūdātiā⁊ vehemētiā gn̄a tūc ſeqͥt̉ ꝙ īaīata fidē faciēt hn̄do fidem⁊ ſtupebūt ſtuporē hūdo inaīata. qd̓ tn̄ eſt īpoſſibile Sela ꝓbat̉ Quia id cuiꝰ eſt ſuꝑabūdātia ⁊ id cuiꝰ eſt vehemtia denōiabit̉ ab illis. ſi igit̉ ſtupor ē ſuꝑabūdātia tanqͣꝫgenꝰ. ⁊ adeſt illi cuiꝰ eſt. tūc ſeqͥtur ꝙ admiratio ſtupebitqꝛ ſtupor eſt ſuꝑabūdātia admiratōis. ⁊ tn̄ admiraº reseſt inaīata. Sil̓r ꝙ fides ſit vehemētia falſuꝫ ē ꝑ eandemrōem. qꝛ ſeq̄ret̉ ꝙ opinio faciet fidem. Seq̄la pꝫ. qꝛ ſi fides dicatur vehementia tanqͣꝫ genus. ſit illa fidei tunc cūilla adeſt ei cuius eſt. et ipſa eſt opinionis ꝑ hypotheſimaduerſarioꝝ. ergo opinio faciet fidem vel habet fidem fautem eſt impoſſibile. qꝛ opinio res inanimata eſt cuinon conuenit habere fidemAmplius accidet ſi aſſignāti vehemētiaꝫ

vehemētē dicere. ⁊ ſuꝑabūdantiā ſuꝑ abūdātē. Eſt em̄ fides vehemēs. ſi ergo fides ē vehem ētia. erit vehemēs vehemētia. ſimilit̓ ⁊ſtupor eſt ſuꝑabūdās. ſi ergo ſtupor ē ſuꝑabūdātia. ſuꝑabūdans ſuꝑabūdantia erit. nōvidetur aūt neutꝝ illoꝝ quēadmodū nec diſciplina diſcipl̓īatum. nec motus mobiſeHic. p. infert aliud incōueniēs ꝙ ſeqͥtur ex hͦ ꝙ drā pōat̉pro gn̄e. qꝛ ſic ī exemplis p̄dictꝭ ſeq̄tur vehemētiā eſſe vehementē. ꝑ denōiatōem ſuijpſiꝰ a ſeip̄a. ⁊ ſuꝑabūdātiaꝫ dicere ſuꝑabundāteꝫ Quia fides eſt vehemēs. ⁊ ex hypoteſi vehementia eſt genꝰ fidei. gͦ ſi fides ē vebementia ⁊ fidesvehemens ſeqͥtur ꝙ vehemētia ſit vehemēs Sil̓r eadeꝫ ratione ſi ſtupor eſt ſuꝑabūdātia ſeqͥtur ꝙ ſuꝑabūdantiaſit ſuꝑabundans. qꝛ ſi ſtupor ſit ſuꝑabundantia ſicꝭ genꝰ⁊ ſtupor eſt ſuꝑabundās. ſeqͥtur ꝙ ſuꝑabundātia eſt ſuꝑabūdās. Hoc autē non videt̉ eſſe veꝝ. neutꝝ cm̄ iſtoruꝫbn̄ d̓r qꝛ idem nō denōiat ſeip̄m quēadmodū nec ī diſciplinis denōiatiue d̓r diſciplina diſciplinata. neqꝫ motusdenōiatꝰ a ſeipō d̓t mobil̓. Ꝙ auteꝫ aliqn̄ denōiat̉ a ſeipōvt vnitas d̓r vna ẜm diuerſa fieri dr. Quia vnitas accipit̉ vnoº vt diſpō entꝭ Alioº vt ens quoddā Si pͥmo mōaccipiat̉ tūc denōiat vnitatem acceptā. Scd̓oº inqͣꝫtumeſt ens. ſic auteꝫ non p̄t eſſe in p̄dictꝭ q̄ ſtꝭ ſuꝑabundātia⁊ vehemētia. q̄ ſi accipiāt̉ pro gn̄ibꝰ nō pn̄t eſſe diſpōes entis. peccāt igit̉ qͥ genꝰ pro drā accipiūt ⁊ ecōtra. ⁊ ſic fidesnō eſt vehemētia ſꝫ opīo vehemens. qꝛ genꝰ eſt quid ſpēi. etdrā quale eēntiale qd̓ cū gn̄e ſpēꝫ ꝯſtituit q̄ ẜᵗ qualequid.Qn̄qꝫ aūt peccant ⁊ paſſioneꝫ in genꝰ paſſum ponētes. vt qͥcūqꝫ īmortalitatem vitamſempiternā dicunt eſſe. paſſio em̄ vite ⁊ caſus īmortalitas videtur eſſe. Qm̄ aūt veruꝫeſt qd̓ dicitur. palā fiet ſi quis ꝯcedat ex mortali aliquē fieri īmortalē. Nullus em̄ dicit aliā qn̄ eū vitā ſumere. ſed caſuꝫ aliqueꝫ velpaſſionē huic eidem adgenerari. quare noneſt genus vita īmortalitatis.Hic ponit duas ꝯſideratōnes ex ꝑte paſſionis ꝯꝑate adſuum ſb̓iectuꝫ Prima eſt qͥ aſſignat ſubiectuꝫ eſſe genuspaſſionis ſue peccat ⁊ male aſſignat genꝰ ⁊ debꝫ paſſio accipi general̓r pro om̄i accn̄te ſubiecti ſiue fuerit ꝯuertibile ſiue nō ꝯuertibile. Exᵐ huius eſt. vt qͥ īmortalitateꝫdicunt eē vitā et̓naꝫ ſiue ſempit̓nam. qꝛ ſempit̓nū ideꝫ ēꝙ ſꝑ et̓nū Immortalitas em̄ caſus hͦ eſt accn̄s vite ct̓ne ēEt hͦ ptꝫ. qꝛ ſi quis ꝯcedat ex mortali aliquē factuꝫ īmortalem. nullꝰ talē ſic īmortalē factū dicꝫ aliā vitā ẜꝫ ſpēmſumere. ſꝫ dicꝫ eū caſuꝫ aliquē vite accn̄lē hr̄e. l̓ accepiſſe.dicit aliquā paſſionē vite huic eidē adgn̄ari que ē vita cōtinuitas. quare vita nō eſt genꝰ īmortal̓. quia ſi īmortal̓eſſet drā ⁊ nō paſſio vite eterne tunc aliā faceret vitam⁊ non alteram tantumRurſū ſi paſſionē cꝰ ē paſſio illiꝰ dicūt eēgenꝰ. vt vētū aerē motū. magꝭ motꝰ aerꝭ vētꝰ Nā idē aer ꝑmanꝫ. ⁊ qn̄ mouetur ⁊ qn̄ nonmouetur. quare non eſt omnino aer ventuseſſet em̄ non moto aere ventus Si qͥdē ideꝫ

G iij