Druckschrift 
Commentaria in quattuor libros nove logice se[cundu]m processus burse laurentiane Coloniensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Prioꝝ

Hic phūs declarat idem in mōis ꝑticularibꝰ ſcd̓e figure dicēs. ꝙ etiam manifeſtū eſt iſtd̓ in ꝑticularibꝰ ſyllogiſmis ⁊ ꝓbat intentū ſuū in his termīs ſignificatisper lrās aīal albū homo. ſic arguendo. nullus hō eſt animal. quiddā albū eſt aīal. ergo quiddam albū non ē bomo. ſyll̓s bonꝰ eſt in feſtino. Et eodē mō ſequit̉ ꝯcluſiovera ex maiore in toto falſa. ⁊ mīore vera in baroco. ſicarguendo. Om̄e inaīatū eſt aīal. qͥddā albū nō eſt aīalergo quiddā albū non eſt inaīatū. Poſtea dicebantidē in ꝑticularibꝰ. ſi vl̓is ponat̉ vera ⁊ ꝑticularis falſaſic arguendo Nullū inaīatum eſt aīal. quidā numerꝰeaīal. ergo quidaꝫ nunō eſt inaīatus accipiēdoinaīatum vt eſt differetorꝑis ⁊ nō accipiēdo ipſumcōtradictorie. Similiter etiā ſequit̉ cōcluſio ꝟa in baroco. ſi vl̓is affirmatia ponat̉ vera ⁊ ꝑticularis negatiua falſa. in his termīs. aīal homo greſſibile. ſic arguendo. Oīs hō eſt aīal. quiddā greſſibile nō eſt aīal. igit̉ qͥddam greſſibile nō eſt homoManifeſtum āt qm̄ ex vtriſqꝫ ꝓpōibꝰ falſis. erit ꝯcl̓o v̓a. Siqͥdem ꝯtingit a ⁊ b ⁊ qhuic qͥdē om̄i. illi ꝟo nulli. b v̓o aliqd̓ c nonſequi. nā ſumpto a. b qͥdem nulli. c āt alicuiineſſe ꝓpōnes quidē ambe falſe ꝯcl̓o āt ꝟaSil̓r āt ⁊ cū p̄dicatīa fuerit vl̓is ꝓpō. ꝑticularis āt priuatīa. poſſibile eſt ab nullū. c aūtom̄e ſeqͥ. ⁊ balicuicnō ineē. vt aīal diſciplnā qͥdē nullā. hoīem aūt oēm ſequit̉. ⁊ diſciplina ꝟo nō oēm hoīem. Si ergo ſumat̉ ao quidā toti ineē. c aūt quoddā nō ſeqͥturꝓpones quidē falſe. ꝯcluſio aūt veraPhūs ꝓſeqͥtur idē ſi ambe p̄miſſe ſint falſe in ſyllo.giſmis ꝑticularibꝰ volēs ꝙ in feſtino ⁊ baroco ex abalfalſis ſcqͥtur ꝯcl̓o vera. Et iſtd̓ pꝫ pͥmo in feſtino ꝑ hostermīos aīal diſciplina homo. ſic arguēdo. Nullus homo eſt aīal. quedā diſciplīa eſt animal. ergo q̄dam diſciplina nō eſt homo. Et in baroco ſic. Omis diſciplinaeſt animal. quidam homo non eſt animal. ergo quidaꝫhomo non eſt diſciplinaErit aūt in poſtrema figura per falſastotas. et in aliquo vtraqꝫ ⁊ altera quidē vera. altera aūt falſa ⁊ ꝯcluſio vera. hac quidem in aliquo falſa. illa autem tota vera eteconuerſo. et quotquot modis aliter contīgit tranſſumere ꝓpoſitiones Nihil em̄ prohibet neqꝫ a neqꝫ b nulli cineſſe. a aūt alicuibineſſe. vt neqꝫ homo neqꝫ greſſibile. nullūinanimatum ſequitur. homo alicui greſſibili ineſt Si ergo ſumatur a ⁊ bomni cineſſepropoſitiones quidem tote falſe concluſioautem vera. Similiter autem ⁊ cum hec qͥdem eſt priuatiua illa affirmatiua. poſſibileeſt em̄ b nulli quidem cineſſe. a autem om̄ic. ⁊ a alicuib non ineſſe. vt nigruꝫ nulli cygno. animal antem omni. ⁊ animal non om-

ni nigro. quare ſi ſumatur b quidem omnica autem nulli. a alicuib non inerit ⁊ ꝯcluſioquidē vera ꝓpōnes autem falſeIſta eſt tertia pars pͥncipalis huius capituli in qͣphūs docet. ſyllogizare in tertia figura per vtraſqꝫ falſas ⁊ in toto ⁊ in ꝑte ſiue vtraqꝫ ſit falſa. ſiue altera flāet altera vera. ⁊ etꝭ quādo vna eſt in ꝑte falſa et alia intoto vera ſiue econtra. quādo vna quidē in toto falſa.reliqua in aliquo vera. ⁊ quot modis aūt ẜm veꝝ ⁊ falſum contingit tranſſumere variādo cōbinationū cōbinatōes ꝓponū. ſemꝑ em̄ om̄i mō ſequit̉ ex falſis veruꝫEt pͥmo ꝓbat dcm̄ ſuū in mōis tertie vbi ambe p̄miſſeſunt vl̓es. Scd̓o in alijs modis ibi Manifeſtū eſt autem ⁊ in ꝑticularibꝰ) Quo ad pͥmum oſtēdit quomodo in iſtis modis ſyllogizat̉ veꝝ ex p̄miſſis in toto falẜarguēdo in darapti ex his termīs. homo greſſibile inanimatum. accipiēdo inanimatū pro ſb̓iecto ſiue medioſic. Om̄e inaīatum eſt homo. omne inanimatū eſt greſſibile. ergo qͥddam greſſibile eſt homo. ibi p̄miſſe vt manifeſtum eſt ſunt in toto falſe ⁊ cōcluſio vera. Et eodeꝫmō dd̓m eſt de ſcd̓o mō tertie figure. arguēdo in his terminis. cygnus animal niger hoc modo. Nullus cygneſt animal. omnis cygnus eſt niger. igitur quiddam nigrum non eſt animalEt ſi in aliquo ſit vtraqꝫ falſa erit cōcl̓overa Nihil em̄ prohibet ⁊ a ⁊ b alicui c. et aalicui b. vt albū ⁊ pulchrū alicui animali ineſt. ⁊ albū alicui pulchro Si ergo ponat̉ aet b om̄i cineē. ppōnes qͥdem in aliquo falſecōcluſio aūt vera Et priuatiua a cpoſita ſimil̓r Nihil em̄ ꝓhibet a quidē alicui c nonineſſe. b vero alicuicineē. ⁊ a nō om̄i bineēvt pulchrū alicui aīali nō ineſt. album autēalicui ineſt. ⁊ pulchrum nō om̄i albo. quareſi ſumat̉ a quidem nulli c. b aūt omni vtreqꝫquidē ꝓpōnes in aliquo falſe ꝯcl̓o aūt veraHic phūs declarat idem qn̄ ambe p̄miſſe ſunt falſenon in toto ſꝫ in ꝑte dicēs. ꝙ tunc etiam ſequit̉ vera cōcluſio ex falſis. ſicut patet in his terminis. animal puchrum album. hoc modo arguendo Qm̄e aīal eſt albiet omne animal eſt pulchrū. ergo quiddā pulchrum ēalbum. hic premiſſe ſunt ambe in ꝑte falſe. ⁊ concluſiovera. Et eodem modo ſeqͥtur in felapton ſic arguēdo.Nullū animal eſt pulchrū. omne animal eſt album. ergo quiddam album eſt pulchrumSil̓iter aūt ⁊ ac tota falſa illa vero totaſumpta poſſibile eſt em̄ ⁊ a ⁊b om̄e c ſequiet a alicuib non ineſſe. vt animal ⁊ albumomnem cygnum ſequitur. ⁊ animal non omni ineſt albo. poſitis igitur his terminis. ſiſumatur b quidem toti c ineſſe. a vero totinon ineſt. bc quidem tota vera erit. ac totafalſa ⁊ concluſio vera Similiter autem etſi bcquidem falſa a cautem vera Nā ijdeꝫtermī ad demōſtratōem nigꝝ cygnꝰ īaīatū.