ſpirituſanctode

ccccxiij

lus nicticoracꝭ. a clariſſima luce ſolis ſi cernere cōtenderit retūdit̉ cecaturqꝫ Tur illū impleat. illum nōimpleat. noli q̄rere ſi nō vis errareNondū impleris. ora vt implearꝭ.Naꝫ qui vult eſſe ꝑticeps optimarum dei donationū oꝑtet orōnibꝰreduci. vt in bonoꝝ pͥncipiū Ipſequidē oībus adeſt. non aut omniaei aſſūt Tūc aūt ei aſſumꝰ. cum caſtiſſimis orōnibꝰ inuocātes reuoluta aīa ꝓpinqͣmus Hoc d̓inus dionyſius exēplificat de catena intelligibili ꝓtenſa in celuꝫ. ⁊ de cordanauis herēte litoribꝰ. per quaꝫ nauis ad litus nō litꝰ ad nauē deducitur Nult igit̉ aliquis repleri ſpūſc̄o. Uult exiſtimo Aſcēdat exēploſc̄oꝝ in ſuꝑiora domꝰ in cenacl̓mgrande ſtratu. hoc eſt in apice mētis ſue. claudat fores. oſtia et feneſtras ſenſuū ꝑ qͣs mors aſcendit.Colligat in vnū vires ſuas om̄esſedeat qͥeſcens. ꝑſeueret orans. recogitet cū ꝓph̓a oēs annos ſuosin amaritudīe aīe ſue cū ſpe ſalutꝭ.cōſequēdē Sic enī orat cū mariaq̄ amarū mare et que mr̄ ih̓u mat̉ſalutis nomīat̉ Fiat reꝑente de ceIo qͣſi vehemēs ſonitꝰ d̓inoꝝ iudiciorū qͣſi t̓refaciēs. vt a timore deiꝯcipiat̉ ſpūs ſalutis. vt deniqꝫ deſuꝑ miſſo igne fiat inflāmatū cor ⁊renes carnaliū affectionū commutent̉ in deſideria feruētia fluētorūſuꝑnorū fontis vite Quiſquis ſibireceptaculuꝫ tale ꝑauerit. replebiteū mūdans d̓initas deitatis Atuero mirabile nimis ē et neſcio ſi magis intimo guſtū et exꝑimento cognoſcibile qͣꝫ explicabile ꝟbo. quarōne ficri pōt. vt ſpūſſc̄us p̄ueniat

aīam quā repleturꝰ eſt. nō p̄uent̉ex oꝑibus vel meritis. qm̄ non exoꝑibus ſed ex vocāte dictū eſt Iacob dilexi. eſaū aūt ſꝑ odio habuiIp̄am nihilominꝰ aiam cohortant̉ſcpͥture ſacre. vt ſe p̄paret. vt ſe diſponat. vt faciat qd̓ ī ſe eſt. p̄dictiset ſil̓ibus mōis orando lachrymādo gemendo. velut aliqͥd oꝑet̉ adſp̄ſſc̄i ſuſceptōeꝫ Nā et dei nos coadiutores eē tradit apl̓s. Et certeſi nihil ꝓrſus coagit arbit̓um. vn̄meritū. Fatēdū ē plane ꝙ arbit̓uꝫcoagit ꝑ ꝯſenſū ſpontaneum obedientē p̄monitioni ſpūſſc̄i ſꝫ vt itacoagat et obediat hoc iā nō ex ſeeſt ſine gr̄a. ſed qꝛ gr̄a p̄uentū ē. etper eā ſalubrit̓ tractuꝫ. Neqꝫ tn̄ iōminꝰ ad meritū deputat̉ aīe cōſenſus hmōi ſic̄ acriter arguit Proſꝑcon caſſianū. dū eſt iſte cōſēſꝰ viuificatus et foͣrtus a gr̄a. qͣꝫ ſi per impoſſibile ꝯſenſum hūc ex puris naturalibꝰ elicuiſſet ſine gr̄a. imo placentior et acceptior tāto eſt deo ꝯſenſus talis. qͣnto deꝰ in eo magisinuenit munꝰ ſuū qd̓ acceptet. ſic̄bn̄ficians nō id̓o minus ſed plusamat bn̄ficiatū Aīa ꝓinde reddit̉humilior et deo gratior. ex ca conſideratione. ꝙ quicquid habet meriti preuentrix gratia donat. Quocontra ſtultiſſima eſt preſūptio putantium ſe preuenire deū. ipſum qͣꝫvelut obſequi ſerui iter ad homīsactionē. Error iſte fuit pelagiandrū. et omniū eſt qui ſapientes ſuntin oculis ſuis. qui terrena ſapiūt.nec iſta percipere que dei ſunt poſſunt niſi docuerit et repleuerit eosmiſericorditer ſpiritus domini. repulſo ſpiritu tantum modo mundi

Ff⁊