Sermo Ioh̓is gerſon cancellarij pariben̄

ritudinis eſt in corde. ſicut eſt dumin ſpū vehementi ꝯterūtur nauestharſis Hic habꝫ veritatem illudgregꝭ. prudētiſſimū ꝟ̓bū vera iuſtitia ꝯpaſſionē hꝫ. falſa indigͣtioneꝫTalē hūiſſe repletionē apl̓m. colligimꝰ ex epl̓is et actibꝰ ſuis Cōuerſatus ſū ait inter vos in omī humilitate lachrymis et manſuetudineſcio abūdare. ſcio penuriā pati Etiteꝝ oībus oīa factus ſum. Qui etſuadebat gaudere in dn̄o ſēꝑ et nihil ſolicitos eſſe qͣi triſtes. ſꝑ eritisgaudētes. vt ſit in aduerſis ⁊ ꝓſperis idē vultꝰ idē aīmꝰ. quēadmod̓de Socͣte p̄dicabāt. De articulabitur aūt id qd̓ reliquū eſt ẜmōis.in t̓plicē ꝯſiderationē Prima loq̄t̉de mō qͦ per ſp̄mſc̄m cōicat̉ repletio. ſcd̓a loqͥt̉ qͣlis ſit ex ſp̄ſſc̄i repletione ꝯtempl̓o. tertia loq̄t̉ quēadmodū plenitudinē contempl̓oniscōſequit̉ comes actio. ¶Ep̄s dn̄idū replet hoīem incolā orb̓ t̓rarūfacit hoc nō qͣdā naturali nc̄itateſꝫ gͣtuito ſpōtaneoqꝫ volūtatꝭ. atꝫlib̓tatis arbit̓o Docuit hͦ xp̄s quinicodemo loquēs dixit Spūs vbivult ſpirat Et apl̓s poſtqͣꝫ dixēatꝙ diuiſiones gr̄aꝝ ſt̓. dinumerāseas ſubdidit Hec aūt oīa operat̉vnꝰ et idē ſpūs. diuidēs ſingl̓is ꝓut vult Itaqꝫ deꝰ ſicut dic̄ Iob lumen tenet in manibus. claudens ⁊aꝑiens ꝓut vult. qui cuiꝰ vult miſeret̉ ⁊ quē vult indurat. hoc eſt induratione ꝑmittit Neqꝫ ei qͥſqͣꝫ dicere p̄t Cur ita facis etiāſi ꝑierintnationes qͣs fecit. cui eſt ꝓ ratiōevolūtas. qui oīa q̄cūqꝫ voluit fec̄in celo ⁊ in t̓ra ⁊cͣ. Defecit ad huiꝰcōſideratiōis imꝑſcrutabilē abyſ-

ſum oīs pene ph̓oꝝ aſtrologoruꝫepicureoꝝ ſtoycorū imo et ꝑipateticoꝝ ꝑſcrutatio. dicentiū vel deūnō eſſe vel nō curare res exͣ ſe. velagere nc̄itate nature ſic̄ ſolē ⁊ ignēQuid idcirco mirandū. ſi deuꝫ nōſicut deū gl̓ificauerunt. neqꝫ gr̄asegerūt. ſi nō ſꝑauer̄t ab ip̄o ꝑ orōnes aliqd̓ ſuffragiū neqꝫ ꝑ lachrymas; Hoc eī fatuuꝫ hͦ ānile hͦ delirū iudicabāt Docet hͦ orō cathonis apud ſaluſtiū Hoc aūt a nr̄e ⁊vere religionis abhorret traditōeq̄ totiēs monet Uēite adoremꝰ etꝓcidamꝰ an̄ deū plo. co. do. Et iterū Sacrificiū deo ſpūs ꝯtribulatcor con. ⁊ hu. deꝰ nō deſpi. Talibenī lachrymaꝝ hoſtijs placat̉ deꝰRefert̉ in vitaſpt̄m de illo machario anachorita magno. ꝙ int̓rogatus v̓bū a fr̄ibus ingeniuit dicesPloremꝰ fr̄es ploremꝰ vbi lachryme purgant pcc̄a. ne illic plorarecōtingat vbi lachryme exurēt corpora nr̄a Impoſſibile enī oīno eſtnō plorare. dicebat magnꝰ arſeniꝰaut hic ꝑ pn̄iam. aut illic ꝑ dānationē Porro teſte apl̓o qͥd oremſicut oꝑtet neſcimꝰ. ſed ſpūs ē quiorat ad deū ꝓ nob̓ genitibꝰ ienarrabilibꝰ. glō orare facit Ad quidita? Nimiruꝫ vt ꝑ ꝓfundā hūilitatem reddat aīam ſui ip̄ius capacēSuꝑ quem reqͥeſcet ſpūs meꝰ q̄ritdn̄s. niſi ſuꝑ humilē et quietū ⁊ trementē ẜmones meos Eſt aūt hūilitas hec. vt hec abyſſalis altitudoiudicioꝝ dei honoret̉ caſto ſilētioin fidei ſimplicitate. quā habꝫ pauꝑcula mulier plꝰ aliqn̄ qͣꝫ ſapiēteshuiꝰ ſeculi. qui ꝑſcrutatores maieſtatis opprimunt̉ a gloria. ſic̄ oc