Sermo de oracione
tonis deducit boetius Sequūt̉hic tres veritates ¶ Prima ꝟitas¶ Efficacior eſt ceteis paribꝰ orōreligioſoꝝ qͥbus ex voto vel regl̓aminꝰ peccare licet qͣꝫ aliorū ſi in religionis ſue t̓minis abſqꝫ trāgreſſione ſe ip̄os coerceant et vinculisoccupationū terrenarū non inuoluant pedes affectionū ſuarum.Secunda veritas6Acceptabilis plurimū ē oratioſolitariorum in deſertis vbi dicētehierony. Neſcio qͥd ſeremiꝰ emicatet liberiꝰ mens euolat ad penetrandū celeſtia Sic oīs religio quantoſibi ſufficientior ē et ſolicitudīs minus hn̄s tāto eſt ad ꝯtinuationemcontēplatiōis habilior licet nō ſꝑad inchoatione. Tertia ꝟitas¶ Acceptabilior eſt orō ꝓ ſe ipſovel ꝓ paucis quo ad ſatiſfactionēfaciend̓ qͣꝫ dū ad ſatiſfaciendū ꝓplurimis ꝑ ſuſceptiōꝫ bonoꝝ tꝑaliū ſemet orās obligauit. Et h̓ eētgrādis inqͥſitio de valorē orōnisdiuerſis aſpectibus Pota de.xij.faciebus orationis.¶ Sit orō amicabilis et modeſtaConſequent̓ ad id qd̓ ſubditur inepl̓a Oēs honorate fr̄nitateꝫ diligite deum timēte regem honorateHinc Ioſeph ꝑegrinātes fr̄es cōmonuit Ne iraſcamini inqͥt in via.Ad qd̓ moꝝ ꝯformitas qꝛ multūꝓficit dicit̉ exod̓. xij. Eadē lex eritindigene et colono qui ꝑegrinat̉apud vos ⁊ Exo. xxiiij. Peregrinomoleſtus nō eris Ip̄i enim fuiſtisꝑegrini in terra egypti Quintiānc̄aria eſt orōnis modeſtia quamgenerat timor dei Proptēa pͥ. pet̓iiij. Nolite inqͥt ꝑegrinari in feruo
re qui ad tentationē vobis ſit. zelꝰabſqꝫ diſcretione p̄cipitatEfficacior eſt cet̓is paribꝰ orōꝓ inimicis qͣnto videt̉ difficilior ⁊ex maiori charitate ortum habēsSamuel et moyſes. 7Scd̓a cōſi¶ Acceptabilior ē ceteris paribꝰorō ꝓ regibus pͥncipibꝰ et alijs inptāte ꝯſtitutis qͣntū bonū cōe excedit particulare Id̓o culpabilesvalde ſūt maledictionē eis imp̄cātes qͥbus eſt maxīe miſerandū qm̄hn̄t homīes ſuꝑ capita ſua AugꝰIn nullo mihi repperi iratum deū⁊cͣ Uis aptamꝰ TertiaEfficacior eſt orō qͣnto verecūdior eſt ſub deo et caſti timorꝭ. plꝰretinēs Bern̄. In ꝟitate cōperi nihil ita eſſe efficax ad gr̄am dei velinueniendā vel ꝯſeruādā vel recuperand̓ qͣꝫ ſi ſꝑ inueniaris nō altaſaꝑe ſꝫ ſaꝑe ad ſobrietatē Deniqbtus vir qui ſemper eſt pauidus.ASit orō humilis et ſb̓dita Iuxͣqd̓ ꝯcludit̉ in epl̓a Sb̓diti eſtote īoī timore dn̄is nō tm̄ bonis et modeſtis ſꝫ etiā diſcholis Hec ē enimgra Itaqꝫ cū d̓ina lex hͦ iubeat. qͦobturat aurē ſuā ne exaudiat haclegē orō eiꝰ ẜm ſapientē eſt execrabilis Prete̓a obedientiū ⁊ humiliūſꝑ deo placuit orō Orō humiliātꝭ.ſe nubes penetrabit Eſt aūt humilitas t̓plex In intellectu in affectuet in effectu Ex cuiꝰ humilitatis carentia p̄ẜtim in intellectu ex deprauatione in affectu cōſurgēte ꝓueniunt errores. oēs et ſcādala in ecc̄aſc̄a dei dū ſcꝫ hūana p̄ſumptio novult captiuari oēm intellectum inobſequiū fidei ſꝫ q̄rit ambulare inmagnis ⁊ mirabilibus ſupͣ ſe De