IolſponſijC C Clxxxiiij
Sequitur diſt. i. SpōſusIncipit rn̄dere argumētis ſpōſe. etprimo ad primum de fuga Iohannis.Ratanter imo letanter ⁊ pa(tienter ſuſtinui vt ediceresoīa et ſingula q̄ cor tuū vulnerabant et p̄ quibꝰ anxiabaris inſpū tuo. Nā ꝑſpiciebā in vultū tuomirandas ſat mutatōes ē qͥbꝰ ſpūstui eliciebā amaritudinē. et tibi condolui. eo ꝙ nimis in viribꝰ corꝑistotiꝰ exeſtuabas tota triſticijs plena. Nolui tn̄ interrūꝑe ẜmones orltui. ne in tali luctamine magis deficeres qͣꝫ ꝓfice̓ vide̓ris. Expectauiigit̉ finē ẜmonis donec ip̄a diceresfinē affuiſſe. et me ad loquendū tuis labijs ꝓuocares. Sigillatim ergo tuis ſatiſfatiā ẜmonibꝰ qͦs reuerā ſūma prouidētia atqꝫ prudentiaꝓponebas. Nec volo vt intelligasme ꝯtra te ſentire ꝙ aliqͦd ſtulte autinſipient̓ locuta fueris. ſed oīa prouident̉ atqꝫ ſapient̓ in medium deduxiſti. Primū ergo qd̓ te mouet eſtreceſſus Iohānis de cōſtātia ſcandaloſus et infamatoriꝰ ſciſmatis cōfortatiuꝰ et vnionis ſc̄e impeditiuꝰReuera ſic erat vt ſapient̉ ꝓpoſuiſtiSed noſſe te volo eūdem Iohānēꝑ ſacrū cōciliū citatū ꝑ edictū quinō longe pꝰ reuerſus ē Cōſtantiamvbi ẜm noīs ſui ꝓprietatē actū eſt.Nā Galthaſar iudiciū dei interp̄tatur. vel iudicauit me deꝰ. vt ꝟe dicēpotuerit Iuſtus es dn̄e. et rectū iudiciū tuū. Et iteꝝ Oīa q̄ feciſti in vero iuditio feciſti. Uides igit̉ ſe nō
poſſe vltra fuge̓ ſed oīo coacto reuerſuꝝ ꝓpt̓ potētiā Sereniſſimi pͥncipis filij tui meiqꝫ Sigiſmundi artatus nimis vt Saul cum ab illo receſſiſſet ſpūs dn̄i. dixit ad phitoniſſam Suſcita mihi. Samuelem Sicet ipſe miſerandus homo gratiampetijt ſcribens regi romanorum inhunc modum inter cetera. Ad te inquit tanquā vnicum poſt deuꝫ ſpeinoſtre refugium. dirigimus deſideria cordis nr̄i. ad te deuotiſſimas p̄ces pro dilectione dilectionem inqͥrentes effundimus. obſecrātes perviſcera miſericordie ih̓u xp̄i Memoreſto verbi tuo in quo nobis ſpeꝫ dediſti. Hac nos conſolare in humilitate noſtra. Etſi ſiue cum cauſa ſiueſine cauſa cum iratus fueris miſericordie recorderis. Nomenqꝫ egregium clementie in hoc caſu ne patipatiaris inſtantiam. Sed qui alijsoffenſoribus atrociſſimis ꝑcendote liberalem habere ꝯſueueras parcere qͦqꝫ nobis et miſereri ne ſpernas. De queſumus pietatis tue preclaro titulo notam crudelitatis inferri permittas Potes itaqꝫ ſi velis et vt velis depoſcimus erga ſacrum conciliū qd̓ tua ſapientia. tusqꝫ potentia tanquam firmiſſimumfundamentum ſuffultum tuis interceſſionibus operari: vt tui contemplatione honoris perſonam nr̄amhabeant recōmendatam. et vnioneeccleſie ſemper ſalua. honorē famāac ſtatum noſtros poſt dimiſſioneꝫpapatus quam pridie obtulimus.Atqꝫ dudum aliquotiens in manibus tuis poſuimus quātū poſſibile