Liber octauus de cōſolatione eccleſie
Olens doleo et dolore multo ſtimulor. doloribꝰ dolores augēs cū pͥdie a ꝟidicis audierim mala nouella auribusauſcultantiū ſatis horrida. vn̄ horreſco nimis ꝓpter famaꝫ qͣ crudelisfamat̉ infamia, nec poterit ſileri taꝫpublica fama vn̄ generant̉ ſcādalamulta in plebe et clericis Scandaloſū quidē nomē et ſine noīe noīandūvolat ꝑ aera Inuidia deuorauit caritatē pacēqꝫ fedauit diſcordia. libet vt in ꝯgregatōe ſit caritas paxet amor ſed nō licet vt ſint iurgia. emulatōes rixe et cetera hm̄odi quecaritatē offendūt. Patres cōuocauit charitas. fr̄es amor. et reliqͦspax ſyncera Oēs em̄ qͦs tantū opꝰarduū ꝯiūxit qͥnimo diuinū. dilectōnis nodo colligari debēt Sꝫ ſcriptura teſte Cū die quadā veniſſēt fi
capite ⁊ in mēbris ſūmoꝑe retardatur. Hec igit̉ ſunt ſpōſe mi dulciſſime q̄ animū pulſant meū tibi ꝑ meꝓpoſita. et ſic ſat ventilata Ad queſi poteris aut volueris rn̄dere audiā patienterExplicit liber vij. De ꝯſolatōe ecc̄eIncipit liber octauꝰ Metrū ſpōſi cōtolātis eccleſiāAnia corde tuo q̄ fixa fuere tuliſtiEt cum merore fers ſingula vulnere triſti.Que ſermo preſens tollet ꝑ cordis amorē.At letam te ſic faciam tollendo doloremTela tibi miſſa tollam ſermone pudico.Ut mihi cōplaudas velut omnis amicus amicoEt velut auroram te ſponſam ſurgere cernes.Et terrenarum tu rerum premia ſpernesAſſumes ſcutum qd̓ te defendat ab enſeTuqꝫ ſtatu firma guſtabis dulcia menſePotabis muſtum cum melle meo renouatumPinguia tu comedes et dulce cadens tibi gratum:Tu mihi dilecta pariterqꝫ columba pudicaTota ſuauis eris et dulcis ſemper amicaTe ſponſam ſponſus per ſecula ſemper amaboMoribus et vita ſynceris te renouabo
lij dei vt aſſiſterent corā dn̄o affuitinter eos Sathan. Sathan aduerſās interp̄tat̉. hic nāqꝫ frēs et dei filios pacificos. aduerſarios facit etinimicos odia ſeminans ⁊ diſcordias mouēs. Hic veriſſiē in ꝯgregation Cōſtantien̄ cognoſcit̉ guerraset rixas concitare. ne inter ſe concordare valeant ad qͦs ſc̄e reformationis onus et opꝰ ſpectare videt̉. Sūtem̄ alteriꝰ ꝯtra alteꝝ clamores. iurgia. cōtumelie et hm̄odi q̄ ſine diabolico inſtinctu eſſe nequaqͣꝫ poſſētꝑ que tātū reformatōis negociū in