Liber ſextus de conſolatione eccleſie

iueteratū nō poſſe extirpari Rumores igitur qͥ de ꝯſtātien̄ currūt concilio ꝯprimēdos cōſulo iuxta illudpoete qui adijcit cām talia ſilendi.Rumores fuge ne incipias nouusauctor hr̄i. et idēNā mirāda canūtſed nō credenda poete Noſti enimPetꝝ de luna ſe ꝓ papa gere̓ ſimiliter Gregoriū ſimulqꝫ Ioh̓. xxiij.e quibus nō duo ſufficerent ſed ſuꝑabūdarent. Sicqꝫ ex totius mūdi prudentia atqꝫ ſapientia viroꝝqui vnū caput facere voluer̄t trespapas effecerunt Et horrendū niMulti mendaces fallaces ſunt et iniquiUeraces multi iuſti ſimul atqꝫ beati.Firmo tu credas. tibi ꝙͣ nullo nocuiſſeQui fert. quis fuerit. et ſi grauis extitit auctor

ctū ceꝑit qͣtuor ibi formēt̉ vt de tāflebili caſu meo etiā in poſteꝝ nonmō homines ſed et elementa imo celi cū ſuis fideribus lugeant et triſtent̉. vn̄ ego iam anxiata ſpū quiddicere boni fati valeā ignoro tacere reputo melius. Tn̄ ſi aliqua rn̄dere aut ꝓponere volueris vſqꝫ inſequentē ſextū reſeruato libꝝExplicit liber quintus De ꝯſolatione eccleſieSequit̉ ſextusMetrū. Seracibꝰ credēdū ē et fallaces ſūt reijciēdiLloquio dulci loquar O dulciſſima ſponſaAd te verba ferā capias ea ſponſa p̄corte. SponlusNec graue pondus erit nec erit tibi ſarcina grandisIt mea dicta notes que triſtia corda reformant.His manet intacta fluit ipſa fides aliunde.Diſcute cui credas puero non nec mulieri.Quem perfudit adeps hereſis vitare memētoProna fides populis. nec te cito credere maloQm̄ credas tarde. cito credere ſepius angit.Tempore nouiſti quem firmū ſepe probaſtiPeſſima res cito credere. peſſima credere nolle.Peſſima nulli. peſſima cunctis credere velleCui credas videas Cui non credas videasqꝫ.Huic credas firmo huic falſo credere noli.Currit in ambages per tꝑa vita perennisEt cito credit amor inclitus amor omnia vincit.Nūqͣꝫ fallaci credas. veraci credere ſemperConſulo. qui ſemꝑ firma radice mouetur.Nec leuibus adhibenda fides. ſed quiſqꝫ notādꝰ