Rox ſnonſe

¶ ¶ Clx̄x

qꝫ ne in verba ꝓrūpat ſuſpendi iubeo. ne ipſa que quondā O mi rextui ſponſa fui vnica et legitima. tāquā ſynagoga videar repellenda.Sed neqꝫ hac ſuffulta fortiſſima rōne ſilebo ad aliā ilico ꝓcedo fortioopemDiſt. x. De conſilio pyſano in quo volebant facere vnumet facti ſunt tresTinā ſile̓ valerē que p̄ triſticia locutura lacrimas inſaciabiliter effundere cogorp̄cordioꝝ viſcerūqꝫ meoꝝ inexplicabiles dolores cōtinere nequiensUn̄ amaritudines qͣs vtiqꝫ ſi valerē explicarē tā flebiliter qͣꝫ amaricate ip̄as ſuſtineo Em̄uero lingue deficiunt et hominū et angeloꝝ totiꝰvite mee erūnoſas exprimere triſticias q̄ tota ſpe deſolata iaceo turbata nimis Et ꝑpendere viribusex omnibus nequeo. quō tātas valeā euadere penas qͣꝝ terminū ſola ipſa mors ponet aut ſeculi huiꝰlacrimandus et deſideratus mihi. finis Nam quo plus expc̄atōni inhereo tanto magis expectatōne deficio Et quo plura ſolacioꝝ ſpeiqꝫ euomūt̉ eloquia tāto plus ab optato recedit̉ fine. Tūqꝫ iā iāqꝫ certꝰet ponatur et figat̉ oīs amaritudinis exitus. infigitur totius turpitudinis ingreſſus Eheu quid referaꝫmiſera. quid faciā caliginoſa nubecula. quis deducet me vt ſolis radios non videā Quis quondā mihi dies vite mee optabiles nūc vero lacrimoſos quacūqꝫ etiā morte

obnoxios auferet ne vel nephādisnephandiorā cernā. triſtibus triſtiora adiecturā. Congregauere filijmei congregatōnē neſcio ſi dathanet abyron vel moyſi et aaron in ciuitate pyſana cū cuius vel quoruꝫneſcio ꝯſenſu regis vel imꝑatorisaut pape aut pͥncipū Itaqꝫ omnecōciliū ſūmi apl̓ici placito neqꝫ ſineeius velle dꝫ cōuocari. Tertiſſimūtn̄ eſt in eodē pyſano cōcilio papāgregoriū qui tunc currente tꝑe orbē quaſi ꝑ vniuerſū Petri de lunādempta ꝑte paſtor colebatur vl̓isnō extitiſſe Cui a cardinalibus fuit ſubtracta obedientia tāqͣꝫ ſciſmatis nutritori die xi. Menẜ Maij Anno a natiuitate tua M.cccc. viij.Oēsqꝫ ſibi adherentes tāqͣꝫ ſciſmafouentes ꝓnūciauere mulctandosEt ibi electus fuit Petrus de Tandia ordinis minoꝝ et vocatus eſtalexand̓ quintus hec ita fcā orbisteſtatur romanꝰ Ecce qualis vnioimo vide qualis noua diuiſio ſedcerte ſciſſura execrabilis vnū paſtorē ſūmū vt vnica eſſet caula tua efficere voluerunt et facti ſunt tresbiuira fuerā et triuiram me/ fecer̄tO filij prudentes quō plures pr̄esprocreaſtis cuius vel quoꝝ deſideculpa ſat ignoro Me p̄ omnibꝰ matrē noui infelicem quicquid de hisꝑſtiterit qui ſe forſan felicia putauere mancipia: ſed nō btōs filios eſtimo quos infelix finis miſeros clamat natos. Et adhuc anno pn̄ti qͥcurrit infeliciter qui eſt annus Mcccc. xiiij. doloroſo atqꝫ timoroſocorde p̄ſtolor metuens ſciſma hoc

Aa 2