Cācellariū pariſien corā papa Bn̄dicto
Cyl
te te manū tuā manū tue bn̄dictionis oīa impleant̉ bōitate. et dn̄i ſitſalus et ſuper populū tuū bn̄dictōtua Inuaſit itaqꝫ hereditatē ecc̄ieaper de ſilua ⁊ ſingularis ferus depaſtus eſt eam Oues quoqꝫ et ceteros armentoꝝ greges hoc ē populos ſimplices et omnis ꝯditionis homīes miſerādo more ⁊ execranda penitus diuiſione diſperſerūt. et hereditatē tuam vexauerūtQuā ego olim cladem iuuenis paſtoris carmine deplorans Ęheusinqͣꝫ heu gregis impacata lues nimis. heu graue ruris exitiū exꝑta.heu pecoris ſors altera ſemꝑ autperit externo inſultu ſuffert vl̓ acerbos herentesqꝫ cuti morbos vicina ve damna qualia miſerū nūcpatitur pecꝰ om̄ia poſtqͣꝫ fato verſa malo tꝑūs tulit ⁊ fuit error rixaqꝫ paſtorū ſub queꝫ me et innocuˢgrex ductorē trepidat fugiunt ꝑsaltera tibrim. pars rodanū nulloincerto pars alte̓a ſiſtit. Tuū ꝟo ēpr̄ beatiſſime talibus hereditatistue calamitatibꝰ obuiare. ſue deſolationi opem ferre. ſuū quoqꝫ maledictionis ſciſmatice opprobriumin benedictionē pacis decoram ⁊fecundā immutare Ques in hac hereditate tua diſperſe ſunt. tu eascollige. ꝯfracte ſūt. tu alliga. ſaucieſunt tu ſana. errantes ſunt. tu reuoca. perdite ſunt tu eas queſitas etinuētas ꝓprijs humeris et beatisbenignꝰ imponēs gregi ſuo conſocia Ꝙ ſi alique fortaſſis miſerabiliViciſſitudine mutate ſūt in lupos ⁊beluas feroces et ſeuas. vt de ſo-
cijs vlixis per circem poetica ⁊ moralis eſt narratio. tu eas nō enecare nō perdere volueris Gōis qͥdēet diſcholis debitor es ſapiētibuset inſipiētibus Sed potenti virtute bn̄dictionis tue. in mīa et māſuetudine. tales rurſus in ouiū ſimplicitatē tranſformare ſtude Si ꝟſaeſt pars hereditatis tue in amaritudinē et ſalſuginē ob peſtiferumſciſma in ſil̓itudinem horrendi deẜti et vaſte ſolitudīs. ſicubi ꝓ vuislabruſce. ꝓ frugibꝰ infelix lolium ⁊ſteriles dn̄antur auene vt poeta loquitur. ⁊ vt ſcriptura ait ſitubi t̓ramaledicta ſpinas et tribulos germinat Flabit dn̄e ſpūs tuus bonꝰet ſuauis et fluent aque gratiaruꝫpingueſcent ſpecioſa deſerti. et tuebn̄dictionis irroratione renouabitur facies terre. facies vl̓is hereditatis tue Nam et matreꝫ humorisph̓i lunam vocāt At dices magnaſūt iſta nimis vt ſupͣ virtuteꝫ hoīspoſita Magna ſūt nec inficior pat̓beatiſſime imo maxima ſed virtusdei cui inniti te cōuenit immenſa ēOm̄ia poſſum inqͥt apl̓s in eo quime cōfortat xpūs Sed maledictꝰqui cōfidit in homine. et ponit carnem brachiū ſuū Magna ſūt ꝓpte̓amagno egent ſtudio. cura vigilijs.et labore Nā vbi intēdis ingeniūvalet. ait Iulius ceſar apd̓ ſaluſtiūMagna ſūt ꝓpterea deſerenda ſūtexigua et diſꝑtienda linquendaqꝫminoribus In hoc opus vnum p̄cellentiſſimū figēdi ſūt ꝯſiderationis oculi mittēda eſt manꝰ ad fortia. tpūs quoqꝫ res omniū p̄cioſiſ
ſ 4