Propoſicio facta Maſſilie per Ioh̓em garſon

Incipiūt alique ꝓpōeset aliqui ſermones facti per dn̄mCancellariū pariſien̄ Magr̄m Iohannē Garſon ſacre theologie ꝓfeſſorē in diuerſis locis et de diuerſis materijs Et pͥmo ꝓpoſitio fc̄amaſſilie corā papa Benedicto Anno. M. cccc. iij nono nouēbris.Enedit hereditati tueUSc̄iſſime pr̄ Benedictebn̄dic obſecramꝰ vt ẜm5nomen tuum ſit ⁊ laus⁊ oꝑatio tua. det bn̄dictionē bn̄dictus. qm̄ abſqꝫ bn̄dictione preuiaeloquiū noſtrū ꝓrſus eēt inualidū.eloquiū inquā qd̓ ego ſeruꝰ tuuspro ꝑte et nomine hereditatis tuepeculiaris. que eſt vniuerſitas ꝑiſienſis p̄clariſſima. abſqꝫ dubitatōeet pͥmogenita ſtudioꝝ. hiturꝰ ſū cūiſtis legatꝭ. ſuis p̄clariſſimis ⁊ ꝓbatiſſis certe viris ⁊. S. t. fideliſſimisquibus aſſociatus ſum īmeritus ⁊dux verbi factus. et hoc te ꝓpiciopater beatiſſime te bn̄dicēte. te benigno Alioqͥn niſi tu dn̄s dederisbenignitatē. terra noſtra que ē hereditas tua. quo pacto dabit fructum ſuū? Niſi bn̄dictioneꝫ dederitlegiſlator ſubditi quibus paſſibusibūt de virtute in virtutē. Deniqꝫniſi tu dn̄s iuſſeris bn̄dicere. quoauſu auderet paruitas mea coraꝫſūma tue beatitudinis celſitudinein cōſpectu huiꝰ celebris cōuentusindignū os aꝑire; Igitur bn̄dictepater ſancte benedic tu mihi. benedic̄ et hereditati tue. Hanc ego bn̄dictionis gr̄am reportare ſperās

a beniuolētiſſimo et ſereniſſimo S.t. ſpiritu aperio rurſus fidenter osmeū vtens cōpellatione ſingularidignitate. ſicut illa ſingularis eſtdignitas. ne quis indigne feratmorē iſtum loquēdi ad deū ⁊ pͥſcāſanctoꝝ patrū et oratoꝝ cōſuetudinē. et obſecrans dico ꝓpheticaimprecatione Benedic hereditatitue Hereditas hec tua cuius benedictionē expetimus. duplex inuenitur. vl̓is ⁊ partialis. iuxta qd̓ orōꝫnoſtrā in duos ſecernimꝰ articl̓osſicut ad duo pͥncipalit̓ miſſi ſumꝰPrimū et hoc p̄cipuū eſt. quere̓ pacem ſuꝑ iſrael. hoc eſt ſuper ecc̄amque eſt vl̓is hereditas tua Hereditas mea iſrael ait ille cuiꝰ vicariuses in terris. et a quo tu paſtor illi.tu colonus et agricola ſupremusp̄latus es. Propterea ſane cū btōmartino cuius inſtat celebritas felicem hanc virtutū tuarū ꝯſummationē exiſtimare debes. ſi paceꝫ eccleſie integrā reliqueris Alter ꝓinde noſtre legationis articulus eſtbenedictionē gr̄arum poſtulare ꝓaltera hereditate tua quodammōpeculiari. et que eſt ecc̄iaſtice hcreditatis pars quedā florētiſſima etp̄clariſſima et electa pace aliarumdixerim De qua gloriari potes ꝓphetica exultatione etenī hēditasmea p̄clara eſt mihi. hec eſt humilis et deuota S. t. filia pariſienſisvniuerſitas. quę cum iacob non dimitcet te. niſi bn̄dixeris ei. ꝯſurgente aurora benignitatis tue et ſerenitatis tue Eget nimiū vtraqꝫ hēditas iſta bn̄dictione tus. vt aꝑien