Sermode vita
res ceteri docuerunt. Scd̓ꝫ q̄ triatriꝑtitā ſuꝑ penitēdi nc̄itate orōeꝫꝯtexemꝰ Prima quidē argumētatoa ſtatu ꝑſone ſumet̉ Tales nos eſſeꝯſidero viri pr̄es et fr̄es. tales ⁊ intali nos eſſe gradū ſtatūqꝫ ꝯſpicioquos oportet penitētiā age̓ nō ꝓpcc̄is nr̄is tm̄ modo. ſed ꝓ delictisalienis. Alioꝝ quippe pcc̄a comedimꝰ. alioꝝ quippe culpas bibimus.alioꝝ defectꝰ calciamꝰ et veſtimꝰ.Peccata ppl̓i mei comedunt. Nonſit cuiqͣꝫ amirationi qd̓ dicimꝰ qm̄ita fit dū elemoſinis alioꝝ talia nobis ꝯparamꝰ cibos potus alimenta Que nimirū elemoſine ideo dicteſūt vt penitentiā ꝓ ꝯferentibꝰ ⁊ ſatiſfactione deo faciamꝰ. Statꝰ ergonoſter ſtatꝰ penitentiū eſt eoꝝ ſcꝫ qͥvltro ſemet ip̄os ad penitentiā obligarūt. Ꝙ ſiquis inter nos alit̓ ſentit ille ꝓcul dubio ꝓprij ſtatꝰ ⁊ gradus ignarꝰ eſt. qꝛ ip̄m tāto magispenitere ꝯuenit quato minꝰ penitꝫet quāto magis eſſe ſibi penitendūdiſſimulat vl̓ ignorat. Hāc tn̄ veritatē plane duriſſimam. ſed tn̄ predicandā et cognoſcendā multi in ſtatu nr̄o in ſtatu ecc̄iaſticoꝝ vel diſſimulāt vel ignorāt vel ſacrilega impietate ꝯtemnūt. alioqͥn nunqͣꝫ tanta auiditate. nunqͣꝫ tali precipitation improuida inhiarēt ad elemoſinas tales quas bn̄ficia nōiamꝰ veldignitates vel officia quibꝰ annexaeſt talis obligatio ꝓ alijs penitendi et ſatiſfaciendi. cū tn̄ ꝓ nr̄is ſatiſface̓ delictis vix ſufficiat vitā nr̄a
et vtinā ſufficiat. Nūc quanta ē demētia hominē tot culpis ꝓprijs obnoxiū preſſū et obrutū ſuſciꝑe. imoraꝑe modis etiā indebitis alienasoffenſas et ſuper ceruices debilesapponere. Hoc quippe fit vt diximꝰdū bn̄ficia bn̄ficijs cumulam. naꝫpluralitas bn̄ficioꝝ ex elemoſinisfundatoꝝ ad penitentiā ꝓ pluribꝰfaciendā aſtringit. Nunc vero heucecitas heu inſania nos his obligationū vinculis ſeruitutibꝰ ſpecislibꝰ miſeraᵇ colla ſubijcimꝰ quaſi nōiugū graue ſatiſfaciendi ꝓ alijs ſedlibertas ⁊ abſolutio videat̉. Addamꝰ adhuc ꝙ ſtatꝰ noſter ſtatꝰ eccleſiaſticoꝝ penitꝰ eſt in exemplū ꝓuocatiuū alioꝝ ad penitentiam quaſivel liber vel ſpeculū vel imago penitentie. Ꝙ ſi pro penitētia legaturin nobis petulantia. ꝓ ꝯtritiōe deſtructio et diſſolutio. ꝓ ſatiſfactiōeirritatio dei et vicioꝝ omniū accumulatio nos tot damnationibꝰ diIni reddimur. quot hōies nr̄is exēplis corruptiſſimis ſeducuntur. Sidamnandꝰ eſt qͥ ſe ip̄m ſpontaneopcc̄o deprauāt. nunqͥd nō ergo dānatior qui multos ſecū in interituꝫtrahit rapit ⁊ deijcit Rurſuꝫ ſtatuinr̄o comes eſſe debet ſacrā ſcientiahoc eſt ſacroꝝ et ſacramentoꝝ notitia qualis cognitio abſqꝫ penitētia nec ꝑfecte cognoſci nec efficaciter trādi pōt. Hec quippe illa eſt ſapientia aut ꝑs eſt de qua bn̄ enunciatū eſt ꝙ in maliuolā aīaꝫ nō introibit ſapientia. nec habitabit in