Sermo de vitaclericorumij.
Incipit ſermo de vitāclericoꝝEnitemini et credite euāgelio. Marcipͥmo. Euangeliumhodiernū cui credioportet ſub tali fine ꝯcluſit xp̄us vtdiceret. Qui ſe humiliat exaltabit̉.Quid aūt aliud eſt penitētia qͣꝫ humilitas vēa ſub deo placationē eiꝰpoſtulans cū veniā delictoꝝ; Penitemini ergo. hoc eſt humiliamini ſb̓deo offenſo. et ab eodē placato exaltabimini. ita em̄ credere euangelio equū eſt. qm̄ qui ſe humiliat exaltabit̉. Qui ſe humiliat in curia penitentie. exaltabit eū curia miſe̓icordie. qm̄ ſuꝑexaltat miſericordia iudiciū. Damnati quidē ſumus nospcc̄ores corā iuſtitia. ad mīaꝫ appellare fas habemꝰ qͣꝫdiu viuimustādiu em̄ ſedē tꝫ eadē mīa. Ꝙſi aduerſariꝰ et accuſator noſter diabolus qūolibet obniti voluerit. habemus te patronam clementiſſimā. teaduocatā ſapientiſſimā te auxiliatricē potentiſſimā virginē matrē q̄ab om̄i eccleſia regina mīe et aduocata nr̄a ꝯclamaris Si igit̉ reginamīe es ſicut es. tuū eſt cauſā miſericordie tuēi. ⁊ curie ſue iura illibataſeruare. Eſt aūt ius curie huiꝰ vt qͥvenit ad ea nō eijciat̉ foras. ſed accuſatione ſua ſubleuet̉ abſoluat̉ qͣꝫEcce pr̄es et fr̄es quanta nobis fiducia eſt de ſalutē et exaltatōe nr̄a
ſi ꝑ penitentie appellationē ad mīefoꝝ cauſā nr̄e prauitatis iā a iuſtitia rite dānatā deducimꝰ Deduciꝰāt ſi noſmet ip̄os accuſāꝰ iudicāꝰ etdānamꝰ Si noſmet ip̄os iudicaemꝰinqͥt apl̓s nō vtiqꝫ iudicaremur Siiudicaremꝰ penitēdo non iudicaremur penā patiendo. Nolumꝰ certedamnari ecce vnicū poſt pcc̄a patꝫeffugiū Cōfugiamꝰ ad curiam mīead illā penitentia nos deducet vbiꝓ aduocata et patrona ſororē noſtrā habemꝰ et mr̄eꝫ iudicis nr̄i qͦſperne̓ nos nō pote̓it. qm̄ ip̄e caronr̄a et frater eſt. Hanc matrē adeamus ꝓ impetratione mīe. Et vt depenitētie hūilitate ꝓ nr̄a exaltatōeviuaci fructuoſoqꝫ ſermone loquamur. ſupplicemꝰ et dicamꝰ illud angelicum. Aue gratia plena dn̄s tecū. Penitemini ⁊ credite euangelioNōiatim huic euangelio. Qui ſe humiliat exaltabit̉ Qui ſe hūiliat ꝑ penitentiā exaltabit̉ ꝑ gr̄aꝫ et gloriāviri pr̄es et fr̄es. Et ſi ſolū dn̄i nr̄iIh̓u xp̄i imperiū ſubditis ſuis om̄ibus et quidē om̄ia ſibi ſubiecta ſūtiure creationis. reꝑatōis et ꝯſeruationis ſatis eſſe debeat ad obediēdū ſibi vt agāt dignos penitentiefructꝰ. penitemini ait. nihilominꝰ appropͥate ad ꝑſonas nr̄as q̄ eccleſiaſtice dicimur. et quas ſermonis nr̄itenuitas ꝯmonere nunc accepit aſſumi poſſe vid̓o ꝑſuaſionē nr̄aꝫ adpenitendū ex tribꝰ more oratorio.A ſtatu ꝑſone. a loco. a tꝑe Ita em̄agere Cicero. ita Ariſtotꝭ. et orato4. Z