predicatorūprelatoꝝ eteccpſi

nō hn̄t in corde. cur ſuis exemplisirritāt et ſcādaliſāt corda pͥncipuꝫet ſecl̓ariū ad ꝑmutādū tl̓es pompas et ꝓdigalitates qͣs ab eis totis viribꝰ effugare deberēt. Nulluꝫrurſus regnū eſt tā opulētū qd̓ nōꝑ luxurioſā ꝓdigalitatē et nutriceꝫeius rapacē auaritiā ſceleri labefactōe diſſoluat̉ quēadmodū tradūtUaleriꝰ et Tulliꝰ. et ſi ſilerēt tn̄ maximoꝝ regnoꝝ ꝓditio in exēplū hꝰē ꝟitatꝭ. Abyſſꝰ itaqꝫ expēſaꝝ abyſſū inuocat diuitiaꝝ. qͦ fit vt eueniatillud pue̓is decātatū qͥ ſua ꝯſumūtcū d̓eſt aliena ſequūt̉. hinc fraudeshic doli. hīc iniuſtitie varie ꝓpt̓ qd̓de gēte in gētē trāſfert̉ ait ſapiensQuāta deinceps mala ꝓueniāt excōmeſatōibꝰ ecc̄iaſticoꝝ crebris atqꝫ ſuꝑfluis qͥs enarret. Inū prandiū ꝓ replēdo ad grauedinē ⁊ nauſeā tres vel qͣtuor vētres. ſepe cētūpauꝑes refice̓ ſuffice̓t. celeriꝰ tn̄ ꝯſumimꝰ ⁊ ꝑdimꝰ vnū frācū in tl̓i cͣpula qͣꝫ damꝰ vnū denariū ꝓ elemoſinis. Ibi detractōes. ibi ebrietates.ibi tꝑis dānoſiſſima ꝑditio. ibi conbonoꝝ vitā et oēꝫ honeſtatē. imoſepe ꝯtra catholicā ꝟitatē ſub iocūdi typo infames ſn̄ie frequētanturTurpit̉ iſta fierēt apud ſeculares.turpiꝰ apd̓ ecc̄iaſticos oēs. ſꝫ turpiſſime apd̓ p̄latos ⁊ theologos Nōnūqͣꝫ inueniūt̉ adeo vt iā de ſe ꝓuēbia qͥdā apd̓ vulgus generauerūtſue ebrietatis vel cpule. Dā et cibialiqͥ et vinā p̄cellētia tanqͣꝫ ab inuētoribꝰ aut cultoribꝰ denōiant̉ ſic̄ d̓rTarte iacobitaꝝ ⁊ vinū theologo-

epredicatorūrū ⁊cͣ Adde ꝙ plerūqꝫ inuitātes alios ad ꝯuiuiā grauibꝰ expēſis et ſolicitudinibꝰ. inuitati ꝟo magnis diſpēdijs ⁊ fatigijs fatigāt̉ Itā refertSen̄. dicēs ſerenū de trāqͥllitate cūdicebat nō ad cenā ſe ituꝝ ad eū qͥꝓ hͦ ſibi nihil debiturꝰ eēt. ¶ Poſtremo qͥd ſūt viri ecc̄iaſtici niſi quidā elemoſinarij bonoꝝ ecc̄iaſticorū ⁊ ip̄oꝝ. nō qꝛ dn̄i ſꝫ diſpēſatoēs.In qͥbꝰ hͦ ſolū ꝓ ſe et ſuis hn̄t qͦ cōtētari eos mādat apl̓s. alimēta .ſ. ⁊qͥbꝰ regantur. Diffinit vltra Bern̄.ꝙ qͥcqͥd vltra retinct̉ rapina ē. imoſacrilegiū. Dura ꝟo ſnīa ꝯtra ecc̄iaſticos et eos qͥ theſauriſāt et qͥ inluxurijs varijs et impudicijs cōuerfant̉ nihil dātes pauꝑibꝰ. ¶ Quocirca incidit nō mediocris qo ſi ecc̄iaſticꝰ diſpēſās imo diſſipās ī vſusꝓdigos et iniuſtos bona ecc̄ie ſueteneat̉ ad reſtitutōeꝫ. p̄ſertim cū dictū ſit aucͣte Bern̄. cui Hiero. conſētit ꝙ qͥcqͥd ecc̄aſtici vltra parcū veſtitu et victū retinēt ſacrilegiū ē. ſiſacrilegiū ē vtiqꝫ iudicat̉ peiꝰ furtofurtū ꝟo reſtituēdū/ nullꝰ ē qͦ ambigat. ¶ Sil̓eꝫ q̄onē formāt alij d̓ eccleſiaſticis nō deſeruiētibꝰ ſuis bn̄ficijs in horaꝝ ꝑſolutōe et alioruꝫobſeqͥoꝝ impletōe ꝓpt̓ qd̓ datū ēbn̄ficiū. Nōne ea inqͥunt reſtitue̓ debēt q̄ tūc ꝑceperint Et forte ad pͥmū nō p̄t dari ſimplex et abſolutarn̄ſio. Sūt itaqꝫ alia bona ꝯmiſſa fidelitati ecc̄aſticoꝝ ordīata tn̄ et limitata vel a iure vel a fundatoribꝰad certos vſus pios vt ꝙ epiſcopꝰvni dcbꝫ hoſpitali tales redditus