Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CCCXIv
Einzelbild herunterladen
 

Detempe̓l. ā

ſcādalū qm̄ ceci ſūt duces cecoꝝꝟba xp̄i ſt̓ ad apl̓os Pertractemꝰtertiā rōem qua aliqͥ pōpas ſuasexcuſare volētes cōfingūt Agimꝰinqͥunt talia ne qd̓ in corde nr̄o ſitſuꝑbia ad extollētiā oculorū ſꝫvtimur his tāqͣꝫ vtētes vt ecc̄a hoc ẜuitoribꝰ ſuis honoret̉honorata magꝭ. magꝭ. reuereat̉et ſit eiꝰ efficacior auctoritas Ue attendāt ſic dicētes pͥmo honor dari debꝫ in teſtioniū virtutꝭ. ꝓpt̓ exte̓iores diuitias vl̓ orna Inducūt ergo cām erroris adppl̓m qui ꝓpter pōpas mouēt eosad honorandā ecc̄iam ẜuitoribus ſuis qm̄ ꝓpter ꝟtutē bonoꝝfuturoꝝ adeptionē potiꝰ dn̄t venerari Alioqͥn xp̄ūs et eiuſdē apl̓i ſufficient̓ ornaſſēt ecc̄iam honoraſſent qn̄ talia in ſe cōtēpſerūtet alijs ſꝑnenda ſuaſerūt IndeIacobꝰ inculpat eos honorādodiuites in aureo ānulo et veſte fulgidā ſpretis pauꝑibꝰ ꝑſonas accipiūt Et bernardᵐ ad eugeniuꝫ lib̓de ꝯſideratiōe Tu paſtor ꝓcedisdeauratꝰ multa circūdatꝰ varietate oues qͥd capiūt Si auderemdice̓ demonū magis qͣꝫ hoīm paſcua hec Sic faciebat petrꝰ ſic̄ paulus ſuadebat Iteꝫ petrꝰ neſcit̉ aliqn̄ ꝓceſſiſſe vel gemis ornatꝰ velſericis nec tectꝰ auro vel vectꝰ ealbo nec ſtiꝑatꝰ milite nec circūſeptus miniſtris abſqꝫ tn̄ crediditſatis poſſe imple̓ ſalutare manda paſce oues meas Rurſus ſi viriecc̄iaſtici talibꝰ vtunt̉ ſolo honore ecc̄iaſtici ſtatꝰ rōne dimittunt

antriip̄i magnā ꝑtē ſacerdotū curatoꝝ in ſtatu tam inculto qͣꝫ in infimo et plebeio imo qua temeritateip̄os ſpoliāt denudāt Ampliꝰ dictū ē apd̓ ſcl̓ares pͥncipes alios plꝰ irridet̉ iſta pōpaqꝫ ī honoēvero teneat̉ imo et pauꝑes minꝰaudēt ad tales accedē petendocōſilio aūt ꝯfeſſione faciēda et ſicde ſil̓ibꝰ qui et videntes eos in eoocio ſplēdide ꝯuerſari ſe ip̄os autegenos et pānoſos laboribꝰ iugibus altēi remurmurāt inuident etdetrahūt qͦs ſi viderēt in hūilitateſe gerētes amarēt et eoꝝ aſpectuanimeqͥores fierēt tolerare pauꝑeriē ſortis ſue Prete̓a ſuſtētatioparū fieri neqͥt abſqꝫ multꝭ. expēẜ trahūt ſepe ad q̄ſtus mercenarios et rapinas īiuſtas ad fraudeset curas graues ad qͣrelas inſuꝑmordaciſſimas ſb̓ditoꝝ ꝓpt̓ infa vitā ẜuitoꝝ turpiſſimoꝝ quosociū ml̓ta mala docuit nefandaſcelerā ꝑpetrare expellit Scitꝭ. ve̓o in dn̄os redūdāt exceſſꝰ imꝓbitātes ẜuitoꝝ Ceteꝝ ſic̄ tāgitpiceꝫ inqͥnabit̉ ab ea ſapiētis imoexꝑientie teſtionio et fouet ī ſinuſuo ignem et colubrū ardet mordet̉ ſic difficile ē apd̓ ml̓tos peneīpoſſibile vt int̓ ſuꝑbos tl̓es cultꝰet honores forinſecos ꝯuerſent̉ etet inde ſuꝑbiēt qui cōicauerit ſuꝑbo induet ſuꝑbiā Sed eſto ip̄i ſint tanta ſtabilitati hūilitatis radice quales profecto nōdūſunt cur de ip̄a humilitate chriſtierubeſcunt in publito cur ſuperbiam oſtendunt in opere quam