De modo ſehabendi cōtra
qͦcūqꝫ qd̓cūqꝫ bonū oꝑat̉ nō ſibiſoli ſed oībus in xp̄o exn̄tibus idoꝑatur in ſalutē. Et ex eo ꝙ dn̄snr̄ ih̓s xp̄s. deꝰ et hō mediator eſtdei et hoīm et caput nr̄m. oꝑa noſtra bona ꝑ ip̄m fiūt d̓ine maieſtati gͣta et accepta et nob̓ ſalutaria ⁊fructuoſa et nō ex nobis Nēo e̓godeputatꝰ oꝑibus inferioribus deſꝑet. nullusqꝫ intēdēs maioribꝰ ſuꝑbe ſe eleuet Quia oīa in xp̄o ih̓udn̄o nr̄o erūt nob̓ cōia Nō bn̄ itaqꝫ agūt illi qui p̄dicantes aut aliamagnalia agētes ſe magnificat. ⁊cete̓os religioſos et xp̄ifideles n̄p̄dicātes. ſꝫ qͥeti ꝯtemplationis etoratōnis vacātes vilipēdūt. velutecc̄ie dei inutiles nō attendentes.ꝙ ſi ẜmo debeat ꝓfice̓ ex ore p̄dicātis. deuota ꝯtēplatiuoꝝ orō hꝫhoc efficere apd̓ deū et impetrareal̓s inuanū erit conatꝰ laborātis.Sil̓r nō bn̄ agūt qͥ ſpūalibꝰ vacātes ꝯtēnūt tꝑaliū admiſtratiōꝫ exercētes Sic̄ enī ſpūalia ſic ⁊ tꝑaliaboͣ qͣꝫdiu ſumus in via et ꝑegrinamur a celeſti pr̄ia nob̓ nt̄aria ſt̓ Etnō oībꝰ oīa ꝓſūt nec oēs oīa poſſumꝰ Sit gͦ qͥlibꝫ ꝯtētꝰ de ſituatione ſua in corꝑe xp̄i myſtico ſe ec̄ꝓ qͦcūqꝫ reputet mēbro infimo. ⁊ſtudeat fidcl̓r age̓ in ea voͣtione qͣdn̄s eū voͣuit Ex p̄miſſis aꝑꝑet error illoꝝ qͥ in religionibꝰ ex obediētia deputati ad ext̓iora officiaſua cū murmure ⁊ inuolūtarie imoqn̄ꝫ vix ex coactione et ꝑ ꝯn̄s negligent̓ et infidelit̓ implēt. ſpūaliaſibi furtiue con bonū obedīe vltraquā ad eoꝝ ſtatū ꝑtinet vſurpan
habendi cōtrates et id qd̓ alioꝝ ē ſuꝑbe ſibi vēdicātes. qd̓qꝫ ſuū eſt negligētes ⁊ſic et iſtud et illud n̄ ſolū ſaluti ſueinfructuoſū ſꝫ et ſepe ꝑ ꝓprie volūtatis et inobedīe viciū damnoſuꝫfaciētes. ¶ Opparet qͦꝫ ſil̓r ex p̄miſſis ꝙ incaute agūt nonūqͣꝫ religioſi modicā ꝯpaſſionē cuꝫ ſuis fr̄ibus ad exteriorā explēda deputatis ſi qn̄ in ſpūalibꝰ minꝰ ꝓmptiinueniant̉ hn̄tes ip̄os temere qn̄ꝫtaqͣꝫ indcuotos n̄ ſolū corde diudicātes ſꝫ qd̓ p̄ciꝰ eſt ſepe gladiolingue ſue detractorie ꝑcutientas.Nō attēdentes illud vulgare prouerbiū Pluribꝰ intētis minor ē adſingula ſēſus. Nec recogitant ꝙ ſiipſi explere deberet talia ſcilꝫ tꝑalia et ſpūalia. neutrū hoꝝ forte facere rite poſſēt Neqꝫ aduertūt qͣntū deberēt eſſe deo ⁊ hoībꝰ gratiꝙ ip̄is ad ẜuiēdū deo in qͥete ⁊ pace ordinatis alij cogūt̉ ẜuire cummulta fatigia et r̓bulatōne et deoet ſibi et alijs. et ꝙ ip̄i velut dn̄i recūbūt alij velut ẜui eoꝝ miſtranteis. et in tꝑalibꝰ de neceſſarijs eisꝓuide̓ hn̄t Time̓ deberēt hi talesꝙ ſpūaliū oꝑm ſuoꝝ fructū n̄ ipſi.ſꝫ alij officiales ſcꝫ exterioribꝰ occupationibꝰ ꝓpt̓ eos detēti. apuddeū iuſtū iudicē ꝑcipiēt. ꝓpter ſuāpotiſſime ingratitudinē. qͥ deo maxime in nobis diſplicet ¶ Iuxtap̄miſſa qͦꝫ inſtruit̉ nō nll̓oꝝ ſimplicitas. qui orcupati alijs conant̉ n̄tm̄ corde. ſed etiā ore ſemꝑ orareꝓpter ꝟba apl̓i qͥbꝰ ait Sine int̓miſſione orantes Nā ẜm expoſitores licet ſꝑ oret qui bonū oꝑari n̄