Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CCXCIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

De modo ſehabendi cōtra

qͦcūqꝫ qd̓cūqꝫ bonū oꝑat̉ ſibiſoli ſed oībus in xp̄o exn̄tibus idoꝑatur in ſalutē. Et ex eo dn̄snr̄ ih̓s xp̄s. deꝰ et mediator eſtdei et hoīm et caput nr̄m. oꝑa noſtra bona ip̄m fiūt d̓ine maieſtati gͣta et accepta et nob̓ ſalutariafructuoſa et ex nobis Nēo e̓godeputatꝰ oꝑibus inferioribus deſꝑet. nullusqꝫ intēdēs maioribꝰ ſuꝑbe ſe eleuet Quia oīa in xp̄o ih̓udn̄o nr̄o erūt nob̓ cōia bn̄ itaqꝫ agūt illi qui p̄dicantes aut aliamagnalia agētes ſe magnificat.cete̓os religioſos et xp̄ifidelesp̄dicātes. ſꝫ qͥeti ꝯtemplationis etoratōnis vacātes vilipēdūt. velutecc̄ie dei inutiles attendentes. ſi ẜmo debeat ꝓfice̓ ex ore p̄dicātis. deuota ꝯtēplatiuoꝝ orō hꝫhoc efficere apd̓ deū et impetrareal̓s inuanū erit conatꝰ laborātis.Sil̓r bn̄ agūt ſpūalibꝰ vacātes ꝯtēnūt tꝑaliū admiſtratiōꝫ exercētes Sic̄ enī ſpūalia ſic tꝑaliaboͣ qͣꝫdiu ſumus in via et ꝑegrinamur a celeſti pr̄ia nob̓ nt̄aria ſt̓ Et oībꝰ oīa ꝓſūt nec oēs oīa poſſumꝰ Sit qͥlibꝫ ꝯtētꝰ de ſituatione ſua in corꝑe xp̄i myſtico ſe ec̄ qͦcūqꝫ reputet mēbro infimo.ſtudeat fidcl̓r age̓ in ea voͣtionedn̄s voͣuit Ex p̄miſſis aꝑꝑet error illoꝝ in religionibꝰ ex obediētia deputati ad ext̓iora officiaſua murmure inuolūtarie imoqn̄ꝫ vix ex coactione et ꝯn̄s negligent̓ et infidelit̓ implēt. ſpūaliaſibi furtiue con bonū obedīe vltraquā ad eoꝝ ſtatū ꝑtinet vſurpan

habendi cōtrates et id qd̓ alioꝝ ē ſuꝑbe ſibidicātes. qd̓qꝫ ſuū eſt negligētesſic et iſtud et illud ſolū ſaluti ſueinfructuoſū ſꝫ et ſepe ꝓprie volūtatis et inobedīe viciū damnoſuꝫfaciētes. Opparet qͦꝫ ſil̓r ex p̄miſſis incaute agūt nonūqͣꝫ religioſi modicā ꝯpaſſionē cuꝫ ſuis fr̄ibus ad exteriorā explēda deputatis ſi qn̄ in ſpūalibꝰ minꝰ ꝓmptiinueniant̉ hn̄tes ip̄os temere qn̄ꝫtaqͣꝫ indcuotos ſolū corde diudicātes ſꝫ qd̓ p̄ciꝰ eſt ſepe gladiolingue ſue detractorie ꝑcutientas. attēdentes illud vulgare prouerbiū Pluribꝰ intētis minor ē adſingula ſēſus. Nec recogitant ſiipſi explere deberet talia ſcilꝫ tꝑalia et ſpūalia. neutrū hoꝝ forte facere rite poſſēt Neqꝫ aduertūt qͣn deberēt eſſe deo hoībꝰ grati ip̄is ad ẜuiēdū deo in qͥete pace ordinatis alij cogūt̉ ẜuire cummulta fatigia et r̓bulatōne et deoet ſibi et alijs. et ip̄i velut dn̄i recūbūt alij velut ẜui eoꝝ miſtranteis. et in tꝑalibꝰ de neceſſarijs eisꝓuide̓ hn̄t Time̓ deberēt hi tales ſpūaliū oꝑm ſuoꝝ fructū ipſi.ſꝫ alij officiales ſcꝫ exterioribꝰ occupationibꝰ ꝓpt̓ eos detēti. apuddeū iuſtū iudicē ꝑcipiēt. ꝓpter ſuāpotiſſime ingratitudinē. deo maxime in nobis diſplicet Iuxtap̄miſſa qͦꝫ inſtruit̉ nll̓oꝝ ſimplicitas. qui orcupati alijs conant̉tm̄ corde. ſed etiā ore ſemꝑ orareꝓpter ꝟba apl̓i qͥbꝰ ait Sine int̓miſſione orantes ẜm expoſitores licet ſꝑ oret qui bonū oꝑari