Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CCXCIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

bere debeāt Cxcliijin ſuis exercitijs ſe ha

feruiui Sed et inſuꝑ te multiplicit̓offēdi et nihil hēo poſſim tibineglectis male geſtis ſatiſfacereniſi cor meū. vtina debite ꝯtritū ethūiliatū Hoc e̓go tibi dn̄e offero rogo ne deſpicias delicta iuuētutis mee ignorātias meas. imoet neqͥtias meas ne memierꝭ. Etiāſcio dn̄e. totis viribꝰ meis ſufficio talē face̓ ꝯfeſſionē qͣlē bn̄ exigerēt pcc̄a mea Sꝫ et tu ſcis deusmeꝰ deſideriū meū volūtatē meābonā. qꝛ ex tuo dono et tua inſpiratiōe nihil volui vicario tuo meocōfeſſori celare de pcc̄is meis Etip̄e ꝯfeſſor ſe ſatis putat informa de meā vitaRogo igit̉ pie dn̄eſufficiat tibi. et da vt oblitꝰ ea retroacta ſt̓ extēde̓ ampliꝰ me poſſim in āteriora in tuo ſc̄o ẜuicō Siautē dn̄e in futuꝝ aliqͥd aliud tibide me placuerit. ſuꝑ ꝯfitēdis meispcc̄is iteratis vicibꝰ. offero me ꝑa. iuxͣ ꝯſiliū cuiꝰ cūqꝫ ꝙͣ tuā dignaris innoteſce̓ ſuꝑ voluntatēNihil enī intendo retinē apud meqd̓ ſit conte Tn̄ ignoro etiamdn̄e deꝰ meꝰ qͣꝫuis milleſies cōfiteor ex poſſū ſatis iuſtificari.ſꝫ ex tua ſola mīa meā dependet iuſtificatio enī tu imputaueris pcc̄m. tūc iuſtus ſū et alias Circa p̄miſſa etiā noͣndū ꝑſona deuoͣ circa curā rei familiarꝭ.et e̓ga exterioꝝ diſpēſatiōꝫ ml̓tū ēoccupata. debꝫ nimia anxietate conari ad hn̄dū. talē pacemtrāqͥllitatē et puritatē cordis. qͣlēꝑſona ſoli deo et ſpūalibꝰ vacans

re debeāt Cxcliijpōt et debet hr̄e Nec deꝰ reqͥrita tali de nc̄itate ſalutis Scithūane infirmitati id impoſſibile e.Ad hoc ei conari nimiū eſſꝫ ſignūſuꝑbie et labor inanis. ditō tꝑisinutilis e̓go ꝑſona ſic exterioribꝰ occupata ſua et alioꝝ ſalute ex d̓ina haud dubiū ꝓuidentistriſtet̉ multū ſi deuotionē tantāhabue̓it qͣntā libent̓ hr̄et. et qualēalios hr̄e ꝯſiderat Impleat ip̄e in̄fidelit̓ miniſteriū ſuū ad qd̓ deꝰvoͣuit et ſatꝭ ē Sic̄ nāqꝫ ip̄e ſolū ſe ſꝫ et alijs ſe ext̓ioribꝰ octupat iuxͣ d̓inaꝫ volūtatē Ita ec̄ alij ſolū ſe ſꝫ et ip̄o ſic occupato et alijs deo ſpūalibus exercitijs vacat Hoc adiecto vt qn̄qꝫcertis horis ſibi magis aptis ꝓutpoſſibile fuerit ad deū etis recurſūhēat ꝯq̄rendo hūiliter de ſuis negligētijs exponēdo dn̄o deo ſuonc̄itates occupatōnes et miſeriasſuas orādo vt pius dn̄s dignetureaſdē ſuſciꝑe a pauꝑe ẜuo ſuo loco deuotionis quā libētius ſibi offerret. ſi eam haberet Hinc ſurgit pia pulcra cōſideratio de corꝑe xp̄i myſtico Inip̄e dn̄s ih̓s deꝰ et ē nr̄m caputnos qꝫ mēbra eiꝰ In̄ et ſic̄ in corpore organico oīa mēbra eūdēactum habent. nec ſibi ſoli. ſed totihoī in ſuis actibꝰ deſeruiūt Pedesqͥppe ſibi tantū ēbulāt nec manus ſibi ſolū laborant nec os ſibiſoli ꝯmedit et ſic de alijs. ſꝫ ip̄i toti hoī Ita eē̄ ī corꝑe xp̄i myſtico