Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CCLXXXIXr
Einzelbild herunterladen
 

de oſilijs ſtatuꝑfectionis C Clxxxix

I. ¶d. C.hmōi que ſūt per ſe bona virtu ſed magis diſpoſitō ad ꝟtutesEx ſcd̓a radice arguit̉ idē Qm̄ naturalis obligatio vel vinculū īmutabile indiſſolubile maius eſt qͣꝫvoluntariū et diſpēſabile Ad p̄cepta autē obligat̉ homo naturalit̓et indiſpēſabiliter Ex tertio medioꝓbat̉ corollarium. qm̄ p̄cepta trahūc et ſortiūtur vim a deo dictāteet naturalit̓ inſerēte in tabul̓ cordis Iota aūt ſuā īmediatā obligatione accipiūt a volūtate hoīsvouētis. qui qͣntum vult ſe ligatobligat. et libitū votū ſuū qͣlificat Itē p̄cepta ſunt de nc̄arijs adſalutē. ſic aūt vota Magis aūtobligamur ad illa ſūt de nc̄itateſalutis. qͣꝫ ad ea ſic nc̄ario requirunt̉ Proin̄ vota non hn̄t vimobligādi niſi ab ip̄is p̄ceptis In̄tenet̉ quis vota ſua imple̓ virtutep̄cepti illiꝰ iuris naturalis iubet̉ꝓmiſſa reddere. igit̉. Ilteriꝰ infero ꝯcilia obſeruātia cōciliorum ordinat̉ finaliter ad p̄ceptamādata. hoc ē ad ꝑfectā obſeruātiā p̄ceptoꝝ et mādatoꝝ Sequit̉ex dictis qm̄ ꝑfectio ẜm qͥd et accidētalis ordinatur ad ꝑfectionēſimpl̓r. ꝯſilia autē et vota ꝑtinentad ꝑfectionē ẜm qͥd. et p̄cepta adꝑfectionē ſimpl̓r vt dictū eſt Etiāqꝛ inſtrumentū eſt ꝓpter pͥncipaleagens. vota aūt et cōſilia ſunt demateria inſtrumētali. Ex poteſtſumi ratio ad p̄cedēs corollariuꝫqm̄ ad vota ꝯſilia obligat̉ fi

naliter ꝓpter ip̄a p̄cepta. igiturcepta magis obligāt per regulaꝫariſtꝭ. pͥmo poſterioꝝ Propter qd̓vnūqd̓qꝫ tale et illud magis Exquo apparet ꝯcilia dicuntureſſe de meliori bono fit ꝯꝑatioeoꝝ ad p̄cepta ſed ad ſua conriaUerbi gr̄a pauꝑtas dicit̉ melius bonum cōparat̉ pauꝑtasad opus p̄cepti ſed ad diuitias.ſic pauꝑtas melior eſt ad perfectionē adquirendā vite ſpiritalis.qͣꝫ poſſeſſio opū et diuitiaꝝ Ul̓tāto dicūtur cōſilia de meliori bono. qꝛ ordinant̉ ad meliorē et ꝑfectiorē obſeruantiā p̄ceptorū qͣꝫ ſitcōmunis obẜuantia eorū qui nonaccipiūt inſtrumēta cōſilioꝝ votorū Sequit̉ vltra Et ſi plꝰ mereatur quis opus aliqd̓ factumex voto qͣꝫ per illud idē ſine votovotū tn̄ mutat genus aut ſb̓aꝫoꝑis Prima ꝑs arguit̉. qm̄ votum dat plus deo. ſcꝫ opꝰ ip̄met potentiā. dum facit ſe non poſſeqͦn faciat quod pͥus poterat nonfacere Siue iuxta cōmuneꝫ metaphorā vouens dat fructū et arborem Alius aūt qui vouit ſolumdat actū. vel fructū ſine potentisvel arbore Maius aūt ē dare actūet potentiā fructū et arborē. qͣꝫ ſolum fructū vel ſolā arborē vl̓ actūItem qꝛ per votū magis firmat̉ in bono Scd̓a ꝑs arguit̉. qm̄votū addit niſi rationē voluntarie obligationis. iſtud auteꝫmutat genus vel ſb̓am operis. Ex

O i