Compēdiū theologieDe eſſe naturo et
niſi ẜm qd̓ ſibi a rōne obijcit̉ ⁊ ꝓponitur Si ergo ip̄i volūtati a rōne errāte ꝓponat̉ vt malū. et ſic dictante ꝯſcientia nō faciendū. et nihilominꝰ ip̄a volūtas tali rōni taliqꝫ ꝯſcientie dictamini cōtradicēdo. in illud ferat̉ et ſe applicet. clarū eſt ꝙ in illud feret̉ ⁊ ſe applicabit ſub rōne mali et tanqͣꝫ malū etnō facienduꝫ Non qꝛ de ſe ſuiqꝫnatura malū ſit ⁊cͣ. ſꝫ eſt malū ⁊cͣ deꝑ accidens ex tali ſcꝫ apprehēſiōerōnis q̄ vt malū ⁊cͣ illud apprehendit. et vt malū ip̄i volūtati ꝓponitEt ſic talis volūtas de ſe erit mala ⁊ peccabit qꝛ volūtarie in malū⁊cͣ ferri et ſe applicare malū eſt peccatū Et ad hͦ ꝓpoſitū dicit ph̓us.vij eth̓ ꝙ per ſe loquēdo ille incōtinēs eſt qͥ nō ſequit̉ rōneꝫ rectamſꝫ de ꝑ accidēs Ille etiā incōtinēseſt qui nō ſequit̉ rōnē faliā .i. erroneam Scd̓m exēplum reſpectu ſecundi caſus. fornicari de ſe ex ſuoqꝫ genere ſeu natura. eſt qd̓dammalū. ſꝫ volūtas in iſtud maluꝫ nōfertur niſi ẜm ꝙ ſibi a rōne obijcitur et ꝓponitur Si ergo a caſu ip̄ivolūtati a rōne errāte ꝓponat̉ vtbonū et neceſſarium ad ſalutē ⁊ſic dictante ꝯſcientia vt debitū etneceſſario faciēduꝫ. et nihilominꝰip̄a voluntas tali ratiōi taliqꝫ cōſcientie dictamini contradicendoillud aufugiat facereqꝫ recuſat.clarum eſt ꝙ illud aufugiet ⁊ facere recuſabit ſub rōne boni et neceſſarij ad ſalutem ⁊cͣ et tanqͣꝫ bonuꝫ
atura etet neceſſariū ad ſalutē. nō qꝛ de ſeſuiqꝫ natura bonū ſit ⁊ nc̄ariū ⁊cͣſꝫ ē bonū ⁊ nc̄ariū ⁊cͣ de ꝑ accn̄s extali .ſ. apprehēſiōe rōis. q̄ vt boᵐ ⁊nc̄ariū ⁊cͣ ip̄i volūtati ꝓpōit Et ſictalis voluntas de ſe erit malā etpeccabit. qꝛ volūtarie bonū ⁊ nc̄ariū ad ſalutē aufuge̓ ⁊ recuſare facere. malū et pcc̄m ē Nō tn̄ vt omnia ſane intelligant̉ innui credat̉ ꝑp̄dc̄a. ꝙ volūtas in caſu iſtiꝰ vltimi exēpli tali rōni taliqꝫ rōnis dictamini ſic errāti ſe ꝯformādo bn̄face̓t. ſꝫ ſolū ꝙ ec̄ ꝯtradicendo male facit ⁊ peccat. qd̓ qūo fie̓i poſſitinferiꝰ latius declarabit̉ Cōcluditigit̉ finalit̓ ⁊ ſimplicit̓ ipſe beatusThom̄. poſt multa hinc inde ꝑ eūallegata. ꝙ om̄is volūtas a rōneſiue recta ſiue errāte diſcordās ſitin illis ſeu circa illa q̄ de ſe ex ſuoqꝫ gene̓ ſeu naturā indifferētia ſūtſiue in his ⁊ circa ea q̄ de ſe ex ſuoqꝫ genē ſeu natura bona vel malaexiſtūt. ſꝑ mala ē ⁊ peccat Ex qͥbꝰet ꝑ que ſatis effectualit̉ ad pͥmaꝫduaꝝ pͥncipaliū q̄ſtionū ſupra formatarū ꝑ affirmatiuā rn̄dē videt̉ꝙ ſcꝫ ꝯſcīa errās obligat Qd̓ tn̄reſꝑcu voluntatis a rōne et ꝯſcīaerrāte ſeu erronea diſcordātis ſicintelligendū ē. ꝙ licet tal̓ volūtasſꝑ de ſe ſit mala et peccet. nō ꝓpte̓atn̄ vt ſtatiꝫ aliqͣliter tactū ē ſequit̉ꝙ quocienſcumqꝫ tali rationi etconſcientie ſic erranti concordatipſa voluntas bona ſit et bene faciat Eſt etenim dare caſuꝫ in quo