Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CCXXXVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

qualitateconſcientie Cxxxviii

ſitum Sed ſub rōne boni et tanqͣꝫbonū de ꝑ accidēs. et ꝑ ꝯſequensdebitū et faciēduꝫ. qꝛ vt tale ē abip̄a rōne apprehēſum. et vt tale dictāte etiā ꝯſciētia ip̄i volūtati obiectū ſeu ꝓpoſitū Et ideo ſi voluntas tali rōni tali qꝫ ꝯſcientie dc̄amini contradicēdo tale ſuum obiectū facere ⁊ adimple̓ recuſet. clarūeſt ꝙ bonū ⁊ dictāte cōſciētia debitu ⁊ facienduꝫ recuſat qꝛ vt taleeſt ſuū ꝓpriū obiectū. et ſic eſt mala et peccat. qꝛ volūtarie qd̓ debitū ⁊ faciendū eſt. recuſare pcc̄m eſtEt ſi in caſibꝰ p̄dictis opponendodiceret̉ ꝙ volūtas ſic tali rōni taliqꝫ cōſciētie dictamini errāti contradicendo bn̄ mouet̉. qꝛ fert̉ ⁊ ſeapplicat in bonū et aufugit maluꝫet ſic non eſt mala nec peccat. imobona eſt et bn̄ facit. patet clare reſponſio ex ſtatim dictis Nō em̄ ſequit̉ ſi volūtas in illud qd̓ de ſe exſuoqꝫ genere ſeu naturā bonū ē ferat̉ ⁊ ſe applicet. vel illud qd̓ de ſeex ſuoqꝫ genē ſeu naturā malum ēaufugiat. ꝙ ꝓpter ea bn̄ faciat ī boͣſit. niſi illud faciat ſub debita qͣlitate ac debito mō. ſic ſcꝫ ꝙ ſi in illudqd̓ bonuꝫ eſt ferat̉ et ſe applicet h̓faciat ſb̓ rōne boni et tanqͣꝫ in bonum. vel ſi illud qd̓ malum eſt aufugiat hoc faciat ſb̓ rōne mali ettanqͣꝫ malū. nō em̄ quo ad deū ſeuquo ad meritū vel demeritū inſpicitur tm̄ illud qd̓ fit. ſꝫ ſub qua qͣlitate et quo mō ſeu animo illud fitNūc ad ꝓpoſitū in caſibꝰ ſupradictis licet em̄ vt ibi ſatis deductū

conſcientie C Cxxxxeſt volūtas qͦ ad pͥmū caſū ferat̉et ſe applicet in illd̓ qd̓ d̓ ſe ex ſuoqꝫ genē̓ ſeu natura bonū eſt. nō tn̄hͦ facit rōne boni ⁊ tanqͣꝫ in bonūqꝛ vt tale nō ē ſuū ꝓpriū obiectuꝫnec ſibi vt tale a rōne ꝓpoſitū. ſedfert̉ ⁊ ſe applicat in illd̓ ſub ratiōemali et tanqͣꝫ malū Quia vt tale ēſuū ꝓpriū obiectuꝫ ſibiqꝫ vt tale arōne ꝓpoſitū ⁊cͣ Et ſic licet in bonūferat̉ ⁊ ſe applicet. non tn̄ facit ſubilla bona qͣlitate nec bono mō ſeuaio. ſꝫ ſub mala qͣlitate ⁊ malo mōmalo qꝫ aīo. et ideo talis volūtasnō ē bona nec bn̄ facit. ſꝫ ē mala ⁊male facit et peccat Et idem de ſecūdo caſu reſpectu illiꝰ qd̓ de ſe exſuo qꝫ genē ſeu naturā malū ē. ſeda rōne errāte apprehēdit̉ ip̄i qꝫ volūtati obijcit̉ ſeu ꝓponit̉ vt bonuꝫNā licet tūc voluntas aufugiat illud qd̓ de ſe ex ſuo qꝫ gene̓ ſeu naͣturā malū ē. nō tn̄ illd̓ facit ſub rōne mali ⁊ tāqͣꝫ malū. qꝛ vt tale nōē ſuū ꝓpriū obiectū. nec ſibi vt talea rōne ꝓpoſituꝫ. ſꝫ illd̓ aufugit ſubrōne boni⁊ tāqͣꝫ bonuꝫ. qꝛ vt taleē ſuū ꝓpriū obiectuꝫ. ſibi qꝫ vt taleab ip̄a rōne ꝓpoſitū ⁊cͣ vt ſatis ibideductū ē Et iō tal̓ volūtas nō ēbona nec bn̄ facit ſꝫ mala et malefacit ⁊ peccatꝰ Ad ꝓpoſitū p̄dc̄orū duoꝝ caſuū ꝓ clariori eoꝝ ītellectu poſſunt iuxtā effectū dictorūipſius beati Thome poni duo exempla Primū exēplū reſpc̄u primicaſus. credere in xp̄m eſt per ſe bonuꝫ et neceſſarium ad ſalutem ſedvoluntas in hoc bonum nō fertur