Cōpendiū theologieDe fine actionis

huius honeſtate contineat Qui ⁊ſi quedā aliquando bona pro honeſtate inchoat in eius intentionenon debet permanere. nec pro bonō opere preſentis huiꝰ mūdi gloriam querē ſed totam ſpem in redemptoris ſui aduentu conſtituat ⁊cͣ Ecce mentio de bonis inchoatis ⁊ d̓ mutatiōe intentiōis ⁊cͣ Etꝓut in ſuperiorib exemplificatūeſt de informatione ip̄orum actuum quo ad meritū. ſimili modo exemplificari facile eſt de eorū informatione quo ad demeritū. cuꝫ eadem quo ad hoc ratio exiſtat Reſolutio finalis eſt iſta. ꝙ intentioactus tam interiores ip̄ius voluntatis qͣꝫ exteriores ex ip̄is procedentes qui realiter ⁊ tranſacti ſūt.ſubſequens ſeu ſuꝑaccedēs nullomō p̄t ex ſe ip̄a eos quo ad meritum vel demeritum informare Ꝙvero dicat̉ actꝰ interior volūtatiscum intentiōe ſubſequēti ſeu ſuperaccedēti reite̓ari ⁊cͣ Iaꝫ proprie loquendo illa reiteratio eſſet nouusvolūtatis actus. et ſic reſpectu eiꝰpoſſet et deberet dici intentio concomitās et nō ſubſequens Sꝫ iſtapro mediocribꝰ et ſimplicibus et qͦmagis conſciētiaruꝫ ſcrupuli cognoſci et quietari valeāt vt ſepe tactum ē ita late ſpecificari et per exempla declarari libuit Notādūinſuꝑ et poteſt poni vt ſeptima regula. ꝙ actio corporalis pōt etiāmeritorie ad aliquē finē tꝑalē referri. dūmō finis ille tꝑalis in deū

finaliter referatur Actio vero ſpiritualis vt predicatio oratio ⁊ huiuſmodi. nullo mō poteſt meritoric ad finē tēporalem referri. etiāͣſi illud tꝑale finaliter in deum referatur Et hoc ē in effectū qd̓ dicitAugꝰ Debemꝰ manducare vt euāgeliſemꝰ. nō aūt euāgeliſare vt māducemꝰ / Aduertenduꝫ pretereaꝙ etiā per modū cuiuſdā regule ethec pro octaua poni pōt. Ꝙ ſi inaliquibꝰ actibus ſeu actionibꝰ addiuerſos fines ſibi inuicem ſubordinatos tendentibus primus velmedius finis ſeu ꝓpinquior intētꝰponatur ſeu cōſtituatur aliqd̓ temporale. ordo talis eſt peruerſus atqꝫ hmōi ſic ad iſtos fines ordinaridemeritorij Bn̄ tamen etiam meritorie licitum eſt duos fines in aliqͦactu ꝯſtituere et intendere. vnū ſcꝫtemporalē. et aliū eternum. dūmodo illud qd̓ eſt eternum ſit pͥncipalis et vltimus finis intētus. et nōccōtra It gratia exempli de iſtisduobus membris Optabit aliqͥsſufficiens et idoneus ſꝫ indigensbeneficiū eccleſiaſticuꝫ. vt ſcilꝫ habeat vnde vitam ſuam ſuſtentaretet vt etiam maiorem habeat occaſionē et facultatem deo debite ſeruiēdi Hic ſūt duo fines licite intēti vnus temporalis. ⁊ alius eternꝰSi igitur iuxta primum membruꝫhuius notabilis ſeu regule finis pͦmus ſeu ꝓpior ſit ip̄m dei ſeruiciūdebite face̓. et finis vltimus ⁊ pͥncipalis ſit ſuſtentationē vite hab ē