Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CCXIIr
Einzelbild herunterladen
 

et vnde dicatur

Cxli

ligat. qꝛ iā nō peccaret venialit̓ ſꝫmortalit̓ Sꝫ facit p̄ter legē. qꝛ .ſ.nō obẜuat modū rōnis quē lex intēdit Et ideo vt dicit ide beatusThom̄. diuiſio pcc̄i ī mortale ⁊ veniale. nō ē diuiſio generis in ſpēs.q̄ eqͣlit̓ rōnē ip̄iꝰ generis ꝑticipentſꝫ ſolū ē diuiſio analogi in ſpēs .ſ.rōne generis ẜm pͥus ⁊ poſteriusꝑticipātes Pro qͣ adhuc notādūꝙ duplex ē regula hūane volūtatis Ina ꝓpinqͣ q̄ ē ip̄a hūana rōAlia eſt pͥma regula ſcꝫ lex eternaq̄ eſt qͣſi rō dei Et ꝑ ꝯꝑationē adiſtas regulas ſumit̉ ⁊ attēdit̉ rectitudo volūtatis et om̄is ꝯmēſuratio cuiuſcūqꝫ actꝰ. qͣ talis debꝫ eē.vt voluntas non declinet a ſuisextremis .ſ. a deo pͥncipio ⁊ a deofine At videlꝫ oīa a deo ſe habe̓ꝯgnoſcat et in deuꝫ oīa referat. aqͣ rectitudine ⁊ ꝯmenſuratiōe ſi diuertat incōmēſurata ⁊ d̓ordinataerit Et ex hͦ habet actꝰ hūanꝰ ꝙſit bonꝰ vel malꝰ. ex eo ſcꝫ ꝙ debitā habꝫ ꝯmēſurationē. vl̓ ea caretEt qͣnto plꝰ recedit ille actꝰ a debita ꝯmēſuratiōe. tāto efficit̉ peioret deterior Et hinc vt tactū eſt ſumit̉ rō pcc̄i mortalis ⁊ ⁊ pcc̄i venial̓ẜm ſcꝫ diuerſitatē inordinationisq̄ ꝯplet rōnē pcc̄i Dupler em̄ ē inordinatio. vna ꝑ ſubtractionē pͥncipij ⁊ finis ordinis ſcꝫ dei Et hecinordinatio facit pcc̄m̄ mortale.qn̄ ſcꝫ aīa ꝑ pcc̄m deordinat̉ vſqꝫad auerſionē ab vltimo fine. qͥ etiāpͥncipiū ordinis ē. et cui ꝑ caritatē vniri debemꝰ Alia inordinatioeſt. qͣ ſaluato ip̄o pͥncipio ⁊ fine or

dinis. fit inordinatio ſolū circa eaq̄ ſūt circa ip̄m principiū ⁊ finē Ethec inordinatio facit ſoluꝫ pcc̄mveniale. qꝛ tūc aīa non deordinat̉ꝑ pcc̄m vſqꝫ ad auerſionē ab vltimo fine. qͥ vt iā dc̄m ē etiā ip̄m pͥncipiū ip̄iꝰ ordinis ē Et dat ip̄e beatꝰ Thom̄. exemplū de inordination ꝯplexiōis q̄ ꝯtingit in aliquoaīali Nam ſi illa inordinatio ꝓcedat vſqꝫ deſtructionē vitalis pͥncipij. tunc ſequit̉ mors Si ꝟo ſaluopͥncipio vitali ſit ſolū q̄daꝫ inordinatio humoꝝ tc̄ ſolū q̄dā ē egritudo Dicit̉ aūt pcc̄ꝫ veniale a venia. ex qͦ inſurgit ꝙ aliqͥ rōnē huiꝰimponētes dicūt. triplici ꝯſideratione ſeu reſpc̄u aliqd̓ pcc̄m dici veniale .ſ. ex euētu. ex cā. ex gene̓ Exeuētu qͦdē qꝛ realit̓ veniā ꝯſecutūē Et hinc ē qd̓ dicit Amb̓. ꝙ om̄epcc̄m intelligēdo etiā de mortaliꝑ pn̄iam fit veniale Sed iſta conſideratio ſeu acceptio pcc̄i venialislarga ē. nec ꝓpoſito cepto bn̄ ꝯueniēs Ex cā ꝟo qꝛ illud pcc̄m licetforſā ex ſuo eē mortale exiſtat. hꝫtn̄ ī ſe ſeu importat aliqͦd vnde veniā ꝯſeqͥ poſſit. nō qͥdē ex ſe ſimpl̓rſꝫ ex qͣdā cā indircā Quia ſcꝫ hꝫ īſe ſeu importat aliqͥd ſuā culpā diminuēs. vt ſūt pcc̄a q̄ infirmitatevel ignorāria ꝯmittunt̉. reſpc̄u eorū q̄ ꝯmittuntur ex ꝓpria maliciaEt iſta adhuc ꝯſideratio ſeu acceptio nō ꝯgruit nr̄o ꝓpoſito Ex genere aūt qꝛ illud pcc̄m de ſe nō tollit ordinē ad vltimū finē. et ſic nōmeret̉ penā eternā Sꝫ qꝛ aliquaꝫ

D a