poluntatis
eſt ꝙ qͣnto bonū qd̓ qͥs habꝫ maius eſt. tāto ꝑ hͦ maiorē excellētiāꝯſequit̉ Ex qͥ ꝯtingit ꝙ hō cuiusappetitꝰ inordinate vel vltra modū ſibi ꝯueniētē in ſuā ꝓpriā excellētiā tēdit ſibi in aīo ſuo attribuitbonū qd̓ nō hꝫ vel maiꝰ qͣꝫ habꝫ ⁊tūc eſt tertia ſpēs ſuꝑbie ſupͣ poſita. q̄ eſt ſcꝫ cū qͦs iactat ſe hr̄e bonū qd̓ nō habꝫ Reſpectu ſcd̓i certū ē ꝙ qn̄ hō bonuꝫ qd̓ hꝫ. hꝫ exſe ip̄o. ip̄e excellētiꝰ hꝫ qͣꝫ ſi habe̓tab alio Et exhinc procedit. ꝙ hōcuiꝰ appetitꝰ inordinate ⁊ vltra modū debitū ⁊ ſibi ꝯueniētē in ſuā ꝓpriā excellētiā tēdit. illd̓ bonū qͦdhabꝫ ab alio eſtimat in ſuo aīo etſibi attribuit hr̄e a ſe ip̄o Et qꝛ duplicit̓ aliqͥs p̄t eſſe cauſa ſui boni.Ino mō efficiēter. alio mō me̓itorie. ẜm hͦ ſumunt̉ due pͥme ſpēs ſuꝑbie ſupͣ poſite Daꝫ ſi hō illud bonū qd̓ a deo habꝫ eſtimet ⁊ reputet ſe a ſemet ip̄o habere et ſic efficient̓. tūc eſt pͥma ſpēs ſuꝑbie ſuprapoſita Si ꝟo illd̓ bonū qd̓ a deohꝫ eſtimet ſe ⁊ reputet a d̓o hr̄e. ſꝫſuis me̓itꝭ. ⁊ ſic mēitorie ⁊ tc̄ ē ſcd̓sſpēs Reſpectu tertij certū eſt ꝙ qͣnto aliqͦs bonū qd̓ habꝫ excellētiori mō qͣꝫ alij poſſidet tāto ꝑ hͦ maiorē excellētiā ꝯſequit̉ Et hinc eſtꝙ hō cuiꝰ appetitꝰ inordinate ⁊ vltra modū debitū et ſibi ꝯuenientēin ſuā ꝓpriā excellētiam tēdit illd̓bonū qd̓ hꝫ. eſtimat in ſuo aīo etſibi attribuit excellētiꝰ habe̓ qͣꝫ ceteri. et tūc eſt qͣrta ſpēs ſuꝑbie ſu
CEclijpra poſita. ſcꝫ cū qͦs deſpectis ceteris apperit ſingularit̓ videri hr̄ebonū qd̓ habꝫ. Ex qͥbꝰ apparetclara ſufficiētia ſpēruꝫ ſuꝑbie perGregꝭ. aſſignatā Eſt tn̄ aduertenduꝫ ꝙ ẜm diuerſos doctores.plures et alie aſſignant̉ ſuꝑbie ſpecies Hieronymꝰ aſſignat īgratitudinē ſpēm ſuꝑbie Augl. dicit ꝙ īeexcuſare de pcc̄o ꝯmiſſo ad ſuꝑbiam ꝑtinetꝰ tiā p̄ſūptio qͣ qͥs tundit ad aſſequēdū aliqͦd qd̓ eſt ſupſe. ad ſuꝑbiā ꝑtinē̓ videt̉. Gernaꝫdus etiā. xij. gradꝰ ponit ſuꝑbie qͦſūt. curioſitas. mentis leuitas. inepta letitia. iactantia. ſingularitas.arrogātia. p̄ſūptio. defēſio pcc̄oꝑſimulata ꝯfeſſio. rebellio. libertaspeccādi ꝯſuetudo Sed qui debiteꝯſiderat oēs hmōi ſpēs ſeu gradꝰad. iiij. ſpēs ꝑ Gregꝭ. vt tactū ē atſignatas reduri pn̄t et ſub eis ꝯphendūt̉. NNam pͥma ingratitudode qͣ loqͥtur Hieronyꝰ reducit̉ adpͥma ſpēm. qꝛ ingratꝰ ſibi ꝓprie ⁊ īeffc̄u att̓bue̓ videt̉ hr̄e a ſemet ip̄oilld̓ bonū qd̓ ab alio habꝫ cū illd̓recognoſce̓ nolit Excuſatio d̓ peccatis. de qͣ loqͥtur Augꝰ ꝓprie ꝑtinet ad tertiā ſpēm quia ſic ſe excuſans videt̉ ſe iactare habe̓ bonuꝫqd̓ nō habꝫ ſcꝫ bonum innocētiePreſūptio aūt qua qͦs tēdit in idqd̓ ſupͣ ip̄m eſt ꝓprie ad qͣrtā ſpēmꝑtinet. ẜm quā qͦs appetit p̄ alijsſingularit̓ videri Duodecim ergogrādꝰ ſuꝑbie quos ponit Bern̄. licet ẜm qͦd et ẜm modū accipiēdii
Si