tertꝭꝰChomus
Chomus¶ Solatiū in hōie multiplex reꝑit̉iuxta multiplicē in ip̄o potētiā cognitiuā atqꝫ ſubiectiuā quēadmodūnotauit xp̄s expͥmens aīaꝫ ſpiritūcarnē dum ait. Triſtis eſt aīa meavſqꝫ ad mortē. Spūs qͥdeꝫ ꝓmptꝰeſt caro aūt infirma. Solatiū infirme carnis eſt delectatio ſēſus exterioris cuiꝰ ſubiectum eſt caro autneruus ſenſibilis mediāte ſpū corꝑali et ſubtili vn̄ ꝯſurgit facilitasaut difficultas ſolatij iuxta ꝯplexionis corꝑalis qualitatē accidentalē vel innatā ¶ Solatiū aīe triſtisqn̄qꝫ ē gaudiū imaginatiue vel cogitatiue virtutis organo corporeointus vtentis. et inde ꝯſurgit vt pͥus in ſolatio varietas ẜm diuerſitatē organi et ſpirituū aīaliū ex quatuor hūoribꝰ. ſanguine colera. fleumate. melācolia. Et ex diuerſis habitibꝰ in imaginatōne vel fantaſia¶ Solatiū aūt triſtis qn̄qꝫ ē gaudiū rōis organo corporeo nō vtētis in actibus ſuis. vbi plurimū valent habituales et actuales in rōcinando diſpoſitōes ꝑ abſtractiōesſpecieꝝ intelligibiliū a fātaſmatibꝰcū virtutum moraliū equali ſerenaqꝫ tranquillitate ¶ Solatiū ꝓmptiſpūs eſt gaudiū mētis q̄ ſuꝑior eſtportio rōnis ſic̄ p̄cedēs eſt inferiorvbi plurimū valet irradiatio ſuꝑiori gratuita ex legibꝰ eternis ⁊ ꝑ habitꝰ donoꝝ atqꝫ beatitudinū. et reformationē ſenſuū ſpūaliū in qͥbꝰquāto ſenſus eſt intimior ſuo vero.tāto purior eſt. Quo cōtra fit in ſē-
tertꝭꝰſibꝰ corꝑis. tactꝰ em̄ ſpūalis et guſtus puriores ſūt quo deo intimiores ꝑ charitatis amplexū. ¶ Solatiū qd̓libet in hōie reꝑtū d̓r aliqn̄ſolatiū cordis. aliqn̄ ſolatiū aīe. aliqn̄ ſolatiū ſpūs. aliqn̄ ſolatiū carnis iuxta diuerſos a doctoribꝰ modos vtendi p̄dictis nōibꝰSolatiū in qͥduſdaꝫ rebꝰ quadrifarie vtin hōie. in qͥbuſdā bifarie vt in brutis. in qͥbuſdā nullo mō ſic̄ in rebꝰſine aīa reꝑit̉ Solatiū intrinſecelibeꝝ vel laudabile nō inuenit̉ p̄terqͣꝫ in vtentibꝰ iudicio rōnis Solatiū ꝑticipatiue lꝫ nō eſſentialiteret intrinſece libeꝝ reꝑit̉ in imaginatiua vl̓ eſtimatiuā ꝑte hōis q̄ nataeſt obedire rōni ꝯiūcte et expeditedū imꝑat et mouet. Solatiū infirme carnis exterioris et qͣi brutalis nullo mō eſt elicitiue libeꝝ neqꝫlaude ꝑ ꝯſequēs neqꝫ vituꝑio intrinſecē dignū. ſꝫ nec pͥncipat̉ libeꝝarbitriū omni ſenſitiue ꝟtuti ſic̄ nutritiue vel vegetabili q̄ ꝓ ſtatu iſtonō audiūt rōnis imꝑiū qͥcquid deſtatu innocentie diceret̉. Solatiūſic̄ habet ꝓ obiecto adequato bonū apparēs ꝯiunctū. ſic om̄e qd̓ eſtaut apparē p̄t bonū vel ꝯueniensp̄t dici obiectū ſolatij Solatiuꝫdeceptoriū tot modis oriri pōt qͦtmodis potētie apprehēſiue poſſūtin apparētijs et iudicijs ſuis falliSolatium deceptorium nullumfuiſſꝫ in ſtatu nature primitus inſtitute. nec ī vigilia. nec in ſomno. necin diuerſa ratione obiectorum per