Thomꝰ primꝰ oſtenditDe cāticordo
.A. dvt exultatio ſit cū tremore. Planetimor inſtar corde ſonātis vbi corviciſſim ſpe dilatat̉ mox timore cōſtringit̉. Hoc at age̓ eo faciliꝰ philocaptꝰ in amore dei quo ad exemplū amoroſiſſimi Auguſtini altiusmyſteria d̓initatis et familiariusmiſeriā. hūane frāgilitatis fue̓it ꝑſcrutatꝰ dū neſcit hō quā diſtrictione qd̓ agit iudicet̉ nec quo fine terminet̉. ve etiā laudabili vite hoīmſi ſemota pietate iudicet̉. huic auguſtino fuerūt ꝓfundiſſime ꝓ piamr̄e lacrime. huic ſibi iā ſeni fuerūtlacrime panes die ac nocte. amariſſima qͦꝫ legit̉ et lugubrē p̄ ceterisſue ſenectutis iaꝫ pene extremā duxiſſe vitā. Crediderit aliquis forſāhoc Auguſtīo ꝓpt̓ obſidionē ꝓprieciuitatis eueniſſe Multo ampliꝰ ꝓpt̓iudicioꝝ dei formidineꝫ anxiebat̉arbitror ſciens nō magnū eſſe ſi cadunt peritura menia. et ſi moriuntur morituri. conſiderabat ꝙ letitieet triſtitie ꝓ tꝑalibꝰ vane ſūt et nihili ſi ꝯferant̉ eternis. Erat nihilominꝰ in pace mētis amaritudo ſuaamariſſima in ſūma deſperatōe ſūme ſperās. Poſſꝫ ex p̄miſſis gāmamyſticū qd̓ ī qͥnqꝫ voces affectuūẜm qͥnqꝫ vocales lr̄aꝝ alibi diuiſimꝰ ad tres reduci velut in trigonoſeu in tricordo ad exemplar aliqd̓beatiſſime trinitatis Timor cū meſtitiā oriens ex ꝯſideratōe pr̄is reꝓbātis. Spes cū letitia ex ꝯſidēatōne verbi redimētis. pietas ſeu cōpaſſio ſui et alioꝝ ex ꝯſideratione
A2ſpūſſācti ſubinde ꝯſolātis. Un̄ ꝟſꝰSpes timor et pietas reſonant incarmīe cordis. Tres et ad has voces gāmā referto nouū. Dat ſpesdiſcatū mollē tremor ē tenor atqꝫUt ꝯtratenor eſt ꝯpatiens pietasCor aſſidue cordas ſymphoniacōcors. Huic fit eiqꝫ chorꝰ cōcinitangelicꝰ ¶ Ita tandē oꝑtet gaude̓cū gaudētibꝰ et flere cū flentibꝰ ſinō voluerimꝰ improperiū ferre qͣlenotauit xp̄s aduerſus reprobā iudeoꝝ generationē ſub ꝑabola pueroꝝ in foro clamātiū. Cecinimꝰ vobis nec ſaltaſtis. lamentauimꝰ necplanxiſtis¶ Secundū opulculū.Puſculū iſtud de canticordo .i. d̓ cātico cordishꝫ tres thomos .i. diuiſiōes vel tōnos pͥncipales cū notis et notulis. Note ſuntcōſideratiōes ſpeciales. notule vero particule ſingulares. Primꝰ tonus cōtinet ꝓhemiū cū deſignatione quale fuiſſet monocordū in ſtatu innocētie. et quale eſt in ſtatu ꝟtutis ꝑfecte vt in xp̄o fuit et mariaꝑ noue notulas Ponit vlteriꝰ differētias cantici cordis ad canticūoris cū diſtinctiōe cātici noui hōisad veterē ꝑ. x. notas ſeu notulas.Ponit cōſequent̓ dubitatōes multas circa pn̄tia que ſoluūtur ꝑ reliquas. xxxiiij. notulas Secundus tonus deducit principaliter ꝙ eſt/ponendum canticordum docens