Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
XCVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

coio

Carmē de vitā ſolitariaIIſperſit dn̄s vana de ſede ſuperbosMēte ſui cordis vita nec aptā manetTurbis curarum lacerata vocatur. eſt parPulueribus turbo quos violentus agitSede ſedet nulla ſtabili nec ꝯuenit vlliDiſſidet et ſecū turbidā mens hominisIita quid prauoꝝ que ſolitaria/ qͣꝫuisDeſertis heremi ſit relegata locis;Milibꝰ hec ſi ſit hominū circūdata turbisNunqͣꝫ ciuilis nec ſocialis eritMens humilis ſimplex et ſolitaria ſecūPetre nixa manet cōcomitante deoSola ciuilis ſocialis et ē vbicūqꝫ loceturDiſſidet hec nulli. ꝯuenit ipſa ſibiSola quidē minime cui virtus ſit comesSit licet extremis finibꝰ acta marisSola tamē ſecū nūqͣꝫ ſe deſerit. et ſiMultꝰ ei populꝰ cingat vtrūqꝫ latusEſt vicina deo quē iugiter aſpicit. ē ſpesAncora ne fluitet ſecura ſerena ſuauisPulcra videns fini cōſociato ſuoConſcia ſecreti diuini ſicut amicaSicut dilecti ſponſa. colūba. ſororHas dat theorice laudes ſapiētia viteSolitarius eſt ſolus amicus eiNec ſolus tn̄ eſt qͣꝫuis locus manꝰ et pesOsqꝫ vacent animus omnibus obſequit̉Proficit hic nūc verū ſcrutando ſalubreOrat ſcribit que poſteritas relegatNulla licet ſcribat nil p̄dicet ore ꝑoretMoribꝰ exemplis voce loquēs operumEſt ſolitudo p̄cioſum crede talentūTerrenis caueas datur infoderePoſſe vacare ſibi videre parua gratiaQuāſuauis dominꝰ gratus eo fruereMartha ſit intēdens multis. finat ipſe ſororēIti parte ſua vult ieſus hoc. fieriSciſma nec interſit mēbris oculꝰqꝫ tenellusNon culpetur agat ſi manuale nihilMagna domus nec formis vtitur hiſdem