lxxx.animedeuote
lxxx.
Animper vias rc̄as in vicos celeſtis ciuſtatis vbi mͥ mēdicare incūbit ⁊ elemoſynas meas petere. niſi ab alioducta vel alit̓ illūinata Te igit̉ p̄cor dux fidel̓ apprehēde manū hꝰtue excecate. deduc̄ eā ꝑ vicuꝫ magnum ꝑadiſi diſcurrendo hoſtiatim. vbi valeā clamare. aduocare.geme̓. flere. auxiliuꝫ implorare. etpauꝑi elemoſynā petē ꝓpter deuꝫUere pauꝑ ē qͥ penitꝰ viſu caret.qͥqꝫ panē ſibi lucriface̓ nō p̄t Trahe me q̄ſo ſpēal̓r apd̓ tuos ꝯſodales ceteros āgelos tuos amicoset domeſticos. vtiqꝫ prediuites etgr̄e bonis refertos Exhibe ill̓ hācmēdicā miẜabilē ad elemoſynā ꝑcipiēdā Cū gaudio ei recipiēda ē.eſt enī hec peccatrix q̄ vult ꝯuertivt dicit ſaluator xp̄s. Ne perdasigit̉ hͦ gaudiū qd̓ vtiqꝫ ꝑderes ſiab hac mea ꝯuerſiōe recederē perdefectū victꝰ quē nō niſi meo q̄ſtuꝯſeqͥ poſſū Ne igit̉ me derelinqͣsne hͦ mihi recuſes fidel̓ cuſtos. qͣꝫuis te pluries ꝑuipederim male iurādo aut agēdo in ꝯſpectu oculorum tuoꝝ qd̓ nec facē̓ debuiſſeꝫ inꝯſpectu ſcurre alicuiꝰ aūt viliſſimialteriꝰ hoīs Cōdona mͥ q̄ſo rurſꝰmeā inſipiētiā meosqꝫ exceſſꝰ Sūfateor ſtolidā deſes ac p̄ſūptuoſaNoſti hoc. et ideo tue cuſtodie relicta ſū. ſic̄ egrota medico. ſic̄ cecaduci. ſic̄ ſtolida ⁊ frenetica ſuo gubernatori Ideoqꝫ nc̄e ē vt me ſuꝑportes in meis defectibꝰ. alias eiindeſinent̓ nec ſcirē nec poſſeꝫ abſqꝫ errore deuio mēdicare ⁊ vitammeā q̄ſtuare Quocunqꝫ ꝑgo aut
ducor illic multū obſcure ꝯſpicio īclitā illā ciuitatē celeſtē. de qͣ tamgl̓oſa dc̄a ſūt Illic velut ī vmbraculo ꝓſpicio noue̓ āgeloꝝ ordīespr̄iarchas ꝓphetas. apl̓os. martyres. ꝯfeſſores ⁊ ꝟgines. et ſuꝑ omnes ih̓m xp̄m gl̓oſā qꝫ eiꝰ mr̄eꝫ atita ſū abūdant̉ munita ad ꝑcipiēdū elemoſynas copioſas Te igit̉dep̄cor amātiſſime ꝯductor qͥ meilluc ꝑduxiſti. vt ꝓ ꝯditōe mearūnc̄itatū ab vnoquoqꝫ petā ẜm dona et gr̄as qͥbꝰ abūdatiꝰ affluuntDa mͥ aditū. ꝯforta me ⁊ doce mepetere Erubeſco pl̓imū ac vereorꝯpare̓. ſꝫ ꝓ certo nc̄itas frāgit legē Ex p̄cepto ec̄ mihi hec face̓ incūbit vt pulſē vt petā. nec recedāqͣntūcūqꝫ repulſa donec aliqͥd accipiā Ita igit̉ faciāzaīa qͣi ī ꝑadiſū ductaUIIIII Oro ad ſeraphinv̓Os ſeraphin qͥ placido ignedīni amoris incēſi eſtꝭ. mittite mͥ ꝑuā aliqͣm ſcintillā hꝰ ignisMittite inqͣꝫ in cor meū penitꝰ gelidū. vt parū ad dinū amorē incaleſcat Per hͦ enī vob̓ nihil deperietAut certe me vobis tam ꝓximaꝫfaciatis. vt hinc excaleſcā Copioſa eſt apud me materia ad hunc ignē ꝯſtruēdū Affluunt enī diuinabeneficia Inſuper et mea peccataque ſimul iuncta in me ipſa nutrire deberent maximum aliquod incendium Ieruꝫ frigiditas negligentie adeo preualuit in me. vtvix aliquid incēdi poſſit Ne igiturmihi tam alieni fitis quin parumaliqͥd yeſtri ignis ad me incēdēdā