Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
LXXIXv
Einzelbild herunterladen
 

Meditationeset orationes

ijilli ꝯdonabo. enī tutꝰ parabit̉ aditꝰ apd̓ deū cōdonatiōeoīm meoꝝ debitoꝝ qͦdē alios in me peccare libeat qꝫ deū exorē vt eis debita ꝯdonet.enī ꝓpria pcc̄a ſatis oneri ſūt p̄ter alijs ad peccādū ſim occaſioaūt eis me ꝯdemnē Sꝫ alit̓occurrē poſſim. mihi ꝯuenit alteriꝰ pcc̄o ad meā vtilitatē bn̄ vti Oratio et meditatioſuꝑ ſexta petitōe or̄onis dn̄ice Etne nos inducas in tentationemUis heu ꝯſolabit̉ hāc deſolatā hāc mille laq̄is circūductā ac in varias tentatiōes p̄cipitatā. in via hac inꝑicula ſibi imminēt īnumera abinimicis nūc in aꝑto ſe exhibentvim inferētes. nūc in infidijs/ ſuisfraudulētijs me morti tradē moliunt̉. qͣꝫ ec̄ a via ip̄a lubricā eſttenoēs in decliue. inſuꝑ obſcursplenaqꝫ antris ẜpentibꝰ; Quisigit̉ hinc me liberabit cōducetne in aliqͣꝫ iſtaꝝ tētationū incidāNemo ꝓfecto niſi tu meꝰ pr̄ ac tuus bonꝰ ſpūs me deducet in ter rectā. qui vndiqꝫ laq̄os inimicidiſſoluētis illūiabitis meas tenebras. meos qꝫ pedes ſtabilietisMeditatio et oratio ſuper ſeptima petitione or̄onis dn̄ite Sed libera nos a maloXpͥmi p̄t malū quo ſūirrētita. ac ec̄ nc̄itas meangit qͦtidie Multis modis ſubdita ſū legi pcc̄i qd̓ ſine le

vationesge ē. agitqꝫ frequent̓ vt malū qd̓nolo id faciaꝫ Quot inſurguntmotꝰ mali horis ſingul̓ qͦs minimevitare poſſū. nūc temerarie alioiuditiū ferēdo. nūc dolēdo de bo ip̄iꝰ. nūc de malo exultādo. nūcme ip̄am plꝰ debito extollēdoꝯplacēdo. nūc iraſcēdo aut dedignādo. nūc vana loquēdo. nūc leuit̉ aſſerēdo. nūc indeuote orādo.nūc ꝯmedēdo et bihēdo. nūc in aſpectu. nūc in auditu. nūc in tactuTe igr̄ exoro dulciſſime pr̄ celeſtꝭ.vt me a tl̓i malo libēs. vt tandē amagno illo malo qd̓ om̄e malū ſuperat in horrore anguſtia morte.ſ. ꝑpetua īmunis euādā ac libera.ad boᵐ āgelū ſuū ad reꝘO liqͦs oēs mediū eiꝰ. pl̓esLorioſe āgele ꝯtinet ꝑtesdei vnꝰ es ex inclitis pͥncipibꝰ ciuitatis celeſtis cuiꝰ cuſtodie diuina bōitate ac pia ordinatiōemiſſa ſū eūdē dirigēda ac ꝓtegēdā. inſuꝑ iuuādā ad ingreſſūdc̄e ciuitatꝭ. bn̄ viuēdo ac deo parēdo ẜuiēdo. hoc die hac horame grandis vrget nc̄itas ad te recurre̓ Hoc ꝓfecto bn̄ ꝑpendis etagnoſcis Aſſū ego tua pauper ceca in ꝓfūdis concluſa tenebris hꝰinferioris carceris. in nihil ē lūinis ſpūal̓ ad ꝯgnoſcēdū boͣ gl̓e celeſtis. id parū claritatis qd̓ illic p̄t in me ē obuolutuꝫ circūductū fumis ac tenebroſis nebul̓. deturpi ſceno ac lutoſis paludibꝰ fetidoꝝ mee carnalitatis deſideriorum ac terrenarū cogitatōnū eleuatis Quamobrē incedere neſcio