Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
LVIIv
Einzelbild herunterladen
 

contemplationisDe monte

3cuſtos eſt ⁊ nutrix ip̄iꝰ caritatisDe excellētiaCapit. xxIE ꝯtēplatiui ſupet getiuosUātū ad rōneꝫ terciā ſcꝫꝙ aliqͥ tales ꝯtēplatiui ſūtdecepti effectiqꝫ fatui ⁊ meſācolici. reſpōdeo ꝙ in actiua vita ſil̓iter plures ſūt decepti. qꝛ nōvtū̓tur diſcreriōe reqͦſita ad beneterminādū inceptū opꝰ Nec etiaꝫomnibꝰ eſt data gr̄a talis viuēdiſcꝫ in ꝯtēplatiua vita ꝓpt̓ cauſascertas an̄ ſignatas. ſic̄ dicit apl̓sQuilibꝫ habet donū Ppriū a deovnꝰ qͥdē ſic. alt̓ vero ſic. et iterū Siin corpore vno oīa mēbra eſſentoculꝰ. vbi eſſent manꝰ ⁊cͣ Ierū eſtꝙ mūdani ꝯtēplatiuos leuit̓ iudicāt fatuos eſſe atqꝫ melancolicosNō enī faciūt qūo ⁊ ip̄i. ꝯtemnūtqꝫ oīa q̄ iſti mūdani cariſſima tenent. ſꝫ nō vidēt magnas ꝯſolationes et ſc̄a oꝑa ſpūales qꝫ diuitias qͣs adipiſcūtur ꝯtēplatiui mūdū refutādo et a ſe ꝓcul expellendo oēm auaritiā. ſuꝑbiā. oēm irāet inuidiā inſuꝑ et vanitatē. q̄ mūdanis ſine mora p̄ſtāt nō modicāvexationē Et viuūt ꝯtēplatiui inmagnā reqͥe et pace ꝯſcīe. qd̓ eſtboniū tale ꝙ aliud ei ꝯꝑari neqͥtloco qꝫ occupationū mūdanarūſuꝑ terrā in anguſtiſſimo loco etre modica ip̄i ꝯtēplatiui occupātur in maiori et ampliori loco acnegocio qͣꝫ ſit totꝰ mundꝰ. hͦ eſt indeo. Quid ꝑ hec velim dicere no-

contemplationisrūt qͥ ſūt exꝑti Tertū eſt ꝙ vitarōnalis creature verſatur plus inoꝑatiōe intellectꝰ et rōis qͣꝫ alibihͦ ē in meditatiōibꝰ rōnabilibꝰ etin volūtaria dilectiōe Et ideo veracit̉ et qͣſi ſoli totales viue̓ dicuntur. qͥ in ꝯtēplatiōe nutriūtur cibotali atqꝫ potu. et non illi qͥ ſuasanimas ac vitā nō plꝰ leuāt ad celeſtia qͣꝫ beſtie. ip̄i ei ꝯmedūt et bibūt. ip̄i letātur et gaudēt. ridēt atqꝫ leuitatibꝰ inſiſtūt. ipſi ſua corꝑavexant. ſicqꝫ ſuo mō faciūt vt beſtie ¶Sed forte obijciūt qꝛ auxiliant̉ alios ꝑ labores ſuos. ita etiāfaciūt eqͥ et aſini et interdū āpliꝰQuāqͣꝫ hͦ ip̄m laudabile ē ei qͥ neſcit et nō p̄t ampliꝰ. ⁊ qͥ implet hͦfidelit̓ ad bonū fine ⁊ intētioneꝫſcꝫ ad ẜuiēdū deo ⁊ ſubueniēduꝫalteri Fateor ꝙ ꝯtemplatiui in factis mūdanis nō ſt̓ ita ſapiētes ⁊prudētes. ꝙͣadmodum actiui. Ratio qꝛ ſuū ingeniū ⁊ intētiōeꝫ in talibꝰ nō ponūt. vn̄ accidit eos iudicari ſimplices ⁊ inſipiētes qͣꝫqͣꝫ eismodica de iſto ſit cura ad hͦ ſenimſt̓ vocati vt apl̓s inqͥt ⁊ ad hoc nitutur toto conamīe .ſ. reputari fatui vt ſapiētes effici poſſintx De nc̄itate gr̄eCAIII. L.dei ip̄i ꝯtēplatioEuertor igit̉ ad pͥora ſcꝫ adgrādū 2ᵐ ſcale ꝯtēplatiōisquē dixi locū ſecretū ⁊ ſilētiū Declaraui aliqͣlit̓ de ſecreto dupliciaſic de ſilētō. vno ſcꝫ exͣ aīaꝫ. ⁊ alioitra eā. ip̄a ꝟo ꝯtemplatio tendit