Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
XLIXv
Einzelbild herunterladen
 

contemplationisDe monte

ꝯtēplatiue illiꝰ ad vos ꝑtine̓ p̄tque ꝑduce̓ vos poterit ſufficiēterad verā ſapiētiaꝫ vr̄am ſalutemQuia vt augꝭ. teſtat̉ plures ſimplices abſqꝫ ſciētia oꝑati ſt̓ ſalutē eo habēdo fidē ſpē caritatē. alijautē ſua ſapiētia dimerſi ſūt inꝓfūdū inferni Dimittamꝰ igit̉ tales ſapiētes ſe dānare ſic̄ dicit bernardꝰ. et nos tota ſimplicitateramꝰ ſaluariAmor dei pͥncipiuꝫCapi. x.eſt vite ꝯtēplatiueAdix initiū vite C finisꝯtēplariue dꝫ eſſe dei dileEctio. hoc ē eius amoredimittat̉ vita mūdana omnes qͣꝫcure terrene occupatiōes. ſe to tradēdo ip̄i deo Secꝰ autē faciens ſeip̄m decipit. ſepe ꝑuenit ad finē laudabilē niſi ſe emendauerit. ſic̄ ſūt ſe tradūt religiōivel ſtudio/ extra mūdum. non prodei amore ſꝫ ꝓpter pigriciā. et fictemūdi labore ſubterfugientes. velꝓpter hr̄e vnde viue̓. aut ꝓpter vanitatē ſuꝑbiā cupiētes reputarimagni clerici aut deuote ꝑſone. vl̓etiā ꝓpt̓ curioſitatē/ ſcꝫ ſolū ꝓpterſcire quēadmodū plures fecerūtph̓i Finis etiā vite ꝯtēplatiue debet eſſe amor dei eſt eiꝰ dilectione amore nitat̉ de bono innieliꝰ ꝓfice̓. et velit ſe abſtrahe̓ab omni alio oꝑe occupationeEt qd̓ dico debeat ſe abſtrahe̓ex toto abalijs occupationibꝰ.intelligo de terrenis pͥncipalit̓ etde tali notabilit̓ impediret ſuaꝫꝯtēplationē Scio enim modi-

ca tēꝑata occupatio aliqn̄ neceſſaria eſt valde ꝓficua ad vitaꝫꝯtēplatiuā. ad pigricia aut etiammalā t̓ſticiā depellendā Predictaapl̓s affirmat inqͥens Plenitudo.i. finis legis ſcꝫ diuine ē charitasſiue dilectio Et ī lege dei dc̄aē ſapīa vl̓ th̓ologia iſte excellētiorappellari debet magr̄. plꝰ amātdeū Iſte etiā hꝫ vitaꝫ ꝑfectioremſtatūqꝫ nobiliorē. meliꝰ diligitplus Et qꝛ vita ꝯtēplatīa ꝯueniētior eſt de ſe ad bn̄ amādū deū. ſic̄ſcola vel ſtudiū vbi meliꝰ iſta arsſcꝫ dilectōis adqͥrit̉. ideo vita iſtaplꝰ laudat̉ et aꝓpbat̉ in ſacra ſcriptura. a ſc̄is doctoribꝰ pͥncipalit̓ verū deū amoris ieſū xp̄m.iſtā dedit ſn̄iaꝫ/ maria melioreꝫꝑtē elegerit Et ē iſta pars. Terte illa ſedebat ad pedes ieſuaudiebat verba illiꝰ audiēdo deſuo amore inflāmabat̉ Ierū ē tn̄ aliqͦs poteſt interdū in vita ſuaactiua plus deuꝫ amare qͣꝫ aliꝰ facit in vita ſua cōtemplatiua. et tal̓eſt magis ꝑfectꝰ qͣꝫuis ſit in ſtatuminus perfecto qͣꝫ contemplatiuaEt etiam talis vita actiua ꝑfectior erit vt hec qͣꝫuis de ſe ſit in ſtatu minus ꝑfecto qͣꝫ ꝯtēplatio Ex vlteriꝰ pꝫ illos decipi putantesvite ꝯtēplatiue finē eſſe ſoluꝫ ſcirevl̓ adquirē nouas veritates. imopotius finis principalis eius ē deum diligere. et deguſtare qͣꝫ bonꝰet ſuauis ſit ip̄e Quāuis iſte faporſeu guſtus vel attactus/ aut ſpirituale illud ſentimentū p̄t dici forevnꝰ modꝰ ꝯgnoſcendi qꝛ amor ip̄e