Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
XLVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

De montecontemplationis

affectionem ad illud qd̓ ip̄e ſcit Etdeclarat̉ exēplū groſſū Poteſtenim aliqͥs ꝯgnoſce̓ mellis naturam qꝛ audiuit aliqn̄ de tali narrare ſiue loqͥ vel etiā qꝛ legit in libris de naturā mellis. ſine hocqn̄qꝫ mellis dulcedinē guſtaueritItē medici ꝯgnoſcūt naturā infirmitatū. et ſepe meliꝰ qͣꝫ ip̄e infirmꝰſeu patiēs Sed qͣntū ad ſenſū doloris clarū eſt ip̄os infirmos plusſcire ifirmitates. rōnē ſꝫ experiētiā Sic ſuo p̄t aliqͥs hr̄emaximā ſciētiā vl̓ ꝯgnitōeꝫ alicꝰꝑſone ſine magna affectiōe amoris vel opij ꝯplacētie vel diſplicētie ad talē ꝑſonā Et ex alia partep̄t aliqͥs caꝑe magnā affectioneꝫvel ꝯplacētiaꝫ alicuiꝰ ſine magnaeiꝰ ꝯgnitiōe Uidetis ergo ẜm poſſumꝰ ꝯcipe̓ intellige̓ poſſeeſſe magnā ſapiētiaꝫ in aliqͦ ſinemagnā vel clara cognitiōe. claram et magnā ſciētiaꝫ ſeu ꝯgnitionē ſine multa vl̓ magna ſapiētiaNullꝰ debꝫ appelCapi. vi.lari ſapiēs niſi bonus exiſtatcd̓m vſū loquendi ꝯmuniorē dicuntur cōit̓ aliqͥ magni clerici theologi ph̓ihr̄e ſcīaꝫ vl̓ ſapīaꝫ ſṫ inſtructi īpͥma ꝑte ꝯtēpl̓onis de locutꝰ ſūSed in tali ꝯtēplatiōe videnturpoſuiſſe ph̓i felicitatē vel beatitudinē humanaꝫ Sed dice̓ ē minꝰrc̄m eſt abuſus loquēdi niſi tales clerici habeāt ꝯgnitiōe eo ardētē affectionē dilectioneꝫ

contemplatiorFad deū ad hoc qd̓ facit ad eiusamorē Et ſine tali dilectiōe et caritate p̄t poſita ip̄a felicitasin ꝯtēplatiōe. nec fuit vnqͣꝫ intentio ariſtotelis alia ſicut ego teneoEt alit̓ fecerūt ſūt ab ip̄o apl̓orep̄hēſi dice̓te. illi dicebant ſeſapiētes eſt hr̄e ſapiētiaꝫ factifuer̄t ſtulti Et cāꝫ aſſignat Quia ꝯgnouiſſēt deū ſic̄ deū ip̄mglorificauerūt nec ſic̄ deū amauerūt/ nec grates ei reddider̄t ſꝫ euanuerūt ⁊cͣ Sic ergo poſſumꝰ vide̓qͦs veracit̉ loquēdo dicere debeamus ſcientes vel hr̄e ſapiētiaꝫqͦs non qͣntūcūqꝫ lr̄ati extiterintQūo ſimplicesCapl. Vll. Ideote pn̄t ad ſapiētiā ꝑtinge per exēplū a ſil̓iOgnitio vel ſciētia habet̉ de deo per vera et ſolaꝫ fidē ſufficit ad perueniendū ad talē ſapiētiā ſic̄ dc̄m ē amorē dei ſeruitiū et eiꝰ honorem Et videt̉ ſic̄ dicit Arꝭ.ſimplices pn̄t hr̄e felicitatē credēdo hec ph̓i teſtificati ſūt de deo angelis pone̓ ẜᵐ cogitatio ſua affectionēqꝫ Per concludo xp̄ani ſimplices hn̄tes fideꝫfirmā de dei bonitate ẜᵐ ardeter amāt veriꝰ hn̄t ſapiētiā potiꝰdebēt dici ſapientes qͣꝫ qͥcūqꝫ aſijlr̄ati exn̄tes ſine amore et ſine affectione ad deum et ſanctos eiusetiaꝫ plꝰ placent deo tales magis.qͣꝫ alij Et quod plus eſt tales litterati ſine affectione deo diſplicibiles ſunt. exiſtentes ſic̄ ſal corru-