cōſolatione theologīeLibri quarti de
e medio certitudinē oēꝫ dicētes deoī re ad vtranqꝫ partē ex eqͦ diſputari poſſe Et ita neqꝫ pͥmā de qualocuti ſumus certitudinem ſuꝑnaturalem neqꝫ naturaleꝫ putabant vllam eſſe. Deniqꝫ certitudo que moralis dici p̄t vel ciuilis tangitur abArl. vna cū pn̄ti certitudine in ethicoꝝ ſuoꝝ principio Cuiꝰ ſententiaeſt. diſciplinati eſſe in vnaquaqꝫ recertitudinē querere iuxta exigentiāmaterie. Eque enim vicioſum eſt inquit ꝑſuadenteꝫ quere̓ mathematicū ⁊ moralē demonſtrantē. non enīꝯſurgit certitudo moralis ex euidētia demr̄ationis ſꝫ exꝓbabilibꝰ cōiecturis groſſis et figuralibꝰ magꝭ.ad vnā parte qͣꝫ ad alterā Talē certitudinē ſi penitus negauerit achademici. ſi nō eā p̄terea ſufficientē dixerint ad aliqͥd moralit̓ operari viderint qͣ rōne p̄ſumpferint aliquidvel agere bonū vel omitte̓ malum.Conformit̉ ad iudiciū rōnis qualedebet eē certū ſic̄ certa eſt in ſe virtus. alioquin ꝟtus nō eſt 4Noch̓Animaduerto volucer qm̄ ex pͥmacertitudine multa poſſumꝰ et debemus nos fideles ſine ſcrupulo corde crede̓ ad iuſticiam. ⁊ ore ꝯfiteriad ſalute̓. proſequi defende̓ ⁊ tueriprius qͣꝫ vacillet vel auferat̉ a nob̓hmōi certitudo Intelligo p̄terea ꝙin agibilibꝰ hūanis q̄ tantā habetvarietatem dicēte Arꝭ. et experientia teſte vt caſu magis qͣꝫ arte ꝯſtare videant̉. Sufficit t̓tia certitudoqualis nō ſꝑ ſcrupulos oēs abijcitſufficit vt contemnet vel ſuperet ſic
cōſolatione theologīeoperando qͣi non ſint. Sed qͣ rōnepoſſit hoc fieri ſcire cupio quid aduena nr̄ in his agat. ¶ Iolucer.De ſcrupulis ſic̄ prediximꝰ iudicatalit̓ agendū eſſe dū oriunt̉ ex p̄teritis. alit̓ dū in eis q̄ agenda ſūt occurrerint De p̄teritis qͥdē oꝑibusiā amplectit̉ Gregorij ſentētia. Bonarū mentiū eſt ibi culpaꝫ agnoſce̓vbi culpa nō eſt Conformiter ⁊ adillud Iuſtꝰ in principio accuſator ēſui. Conſtituēs itaqꝫ ſe corā tremēdo t̓bunali diſtricti iudicij dei cōſcientiā ꝓpriā audit et ſuſtinet accuſātem eū. qͣnto maiori ſeueritate ſcit⁊ p̄t. qͣtinus fiat ei ſpūs ꝯtribulatꝰet ingens ꝯfuſio ꝯtritio et humilistio cordis. ita vt cadat a ſe ꝑ om̄imodā ꝓprie defenſionis deſperationē. neqꝫ enī vult cū diuina iuſticiaꝯtende̓ neqꝫ cōſcientie ꝓ iuſticia teſtimoniū ferenti ꝯtra ſe reū filentiūimponē ſuadet potiꝰ vt clamet vocibꝰ magnis Iſte ē equiſſime iudexdeus. iſte qͥ ꝓ iuſto iudicio tuo damnandꝰ eſt. peccauit enim in talibꝰet talibꝰ ſuꝑ numeruꝫ arene marisita vt pcc̄a ſua vix totꝰ caꝑe poſſitmundꝰ. Sūt enī abyſſus multa ⁊ tenebroſa nimis q̄ altā ſibi damnatōnis abyſſū meruerūt ⁊ inuocāt. Ethoc dn̄e deꝰ in voce cātaractaꝝ tuarū. hoc ē viarū tuarū inſcrutabilium et iudicioꝝ occultoꝝ in qͥbꝰ hōꝯſtitutꝰ videre nō p̄t an amore velodio dignꝰ ſit. neqꝫ cognoſce de ſuis ſuꝑioribꝰ qͣntūcunqꝫ iuſta videant̉ qͦ terminent̉ fine aut qua diſtrictione iudicent̉. Accuſatꝰ int̓ talis